light... not out of a lamp

2008-08-19T02:07:00.001+03:00

Η 19χρονη κόρη ομολογεί οτι...

2008-08-19T01:58:00.000+03:00

Η 19χρονη κόρη ομολογεί στον πατέρα της ότι είναι έγκυος. Φωνές, κακό και μετά από λίγο ξύλο ο μπαμπάς συμφωνεί να δει τον ένοχο για την εγκυμoσύνη να συζητήσουν την κατάσταση. Το Σάββατο το απόγευμα στημένος ο πατέρας στο παράθυρο, περιμένει τον προκομμένο να έρθει. Σε κάποια φάση βλέπει μια Ferrari να στρίβει από τη γωνία, να σταματά μπρος στο σπίτι και από μέσα να βγαίνει ένα κουστουμαρισμένος νέος με ρολόι, γυαλιά και ότι άλλο αξεσουάρ σινιέ και πανάκριβο. Μπαίνει στο σπίτι ο νέος, του βάζουν ποτό και ξεκινά η κουβέντα.

-"Ακούστε κύριε", λέει ο νέος, "για γάμο δεν γίνεται κουβέντα με τίποτε" .

-"Μα..."

-"Όμως αν το παιδί είναι αγόρι του δίνω δύο εργοστάσιά μου, ένα στην Πάτρα (ελαστικών αυτοκινήτων) και ένα στην Λάρισα υδροηλεκτρικό. Του δίνω επίσης τρείς πολυκατοικίες στο Κολωνάκι για τα νοίκια, δύο εξοχικά στη Μύκονο, τρία εξοχικά στην Κρήτη και ένα ιδιόκτητο σκάφος. Αν είναι κορίτσι, βέβαια, δεν μπορώ να δώσω τα εργοστάσια γιατί πως θα τα δούλεύει, αλλά τα αντικαθιστώ με δέκα πολυκατοικίες στα βόρεια προάστεια, και κάμποσα άλλα ακίνητα για προίκα. Αν τώρα η κοπέλλα αποβάλει..."

-"Αν αποβάλει" διακόπτει ο μπαμπάς "στη φέρνουμε και την ξαναπηδάς βρε αδερφέ"...

北京2008年奥运会宣传片

2008-08-09T04:48:00.001+03:00

The Olympic Truce - Myth and Reality

2008-08-09T04:43:00.002+03:00

"All wars were canceled or postponed during the Games."
L.A. Times, October 18, 1983.
Commentary prior to the 1984 Los Angeles Olympic Games.

The notion that the Olympic Games ended wars has been repeated so often in the past that almost everyone believes it - even presidents of the United States. More than one has actually said this. This year the United Nations has even designated the year 2000 as the "Year of the Truce". Thus the general public believes that the ancient Olympic Games promoted peace among the ancient Greeks. People in many other countries also believe that an "Olympic Truce" ended wars. Imagine for a moment - the ancient Greeks stopped their wars in order to go to the Olympic Games. What an incredible phenomenon. Doing this today would be wonderful. The world would be at peace. Why can't 20th century man (and woman) be as bold and idealistic? But, alas, another ideal bites the dust.

I know this Website will receive many letters to the editor in response to "that historian" who knocked the "Olympic Truce." But I want you to read slowly and think carefully about how truth becomes twisted in myth.

It is a modern myth that wars came to an end during the ancient Olympic Games, a myth perpetuated by historians, newspapers, and even politicians. It has been repeated in books and encyclopedias. This is how kids learn about the ancient Olympic Games. It is in print in so many places that the truth has been overwhelmed by the myth.

The idea of an "Olympic Truce" is a modern and idealistic misunderstanding of the ancient Olympic Games and the "sacred truce" known to the Greeks as ekecheiria. It is true that a truce did exist in ancient Greece. But it certainly did not stop their wars!

The ancient Greeks loved to fight and their wars literally consumed them. The victors killed all the men and enslaved all the women and children. The cities were pillaged and destroyed. No truce for a sports event interfered with this kind of conflict. And what of the Persians and other invaders? Did they also observe the Greeks' "truce"? Certainly not. Heads rolled anyway.

Our modern myth has grown through misunderstanding and, trying to put this politely, ignorance. Studying about the ancient Greeks is difficult. Not just the Greeks, but all ancient civilizations are difficult to study and understand. We learn from the ruins unearthed at archeological sites, artworks such as statuary and vase paintings, and even some written records that have survived through the millenniums. But there are no surviving Greek books! There are no papyrus scrolls sitting in museums. What we have today came to us from medieval monks who translated Greek scraps into Latin, which were later translated into French, German, Dutch and British English, which then were translated into American English.

Have you ever played "Message to Garcia"? The message in the end bears no resemblance at all to the original. No written record has ever been found with the rules of the ancient Greek ekecheiria, or truce. Only written references to its violations are recorded. These records say that the truce forbade the taking up of arms, the pursuit of legal disputes and the use of the death penalty. But these rules cannot be interpreted to mean that all wars came to an end.

What did the truce really mean? Now you can sit back and try to become an historian! You guess. You try to make an intelligent guess, of course. You review all the knowledge that historians and archeologists have uncovered through the centuries. You look only at ancient Greek evidence, which is like putting together a puzzle after it has been thrown into a campfire. You recover the ashes and try to put the puzzle back together. You interpret the evidence, and try to find the truth, sort of like a judge or jury.

The modern classical historians who have written the "best" books have interpreted the ancient truce as follows. It meant that the travelers going to the Olympic Games were safe. It meant that the city-state of Elis, the host to the Games, was not to be warred against. It meant that once the athletes and pilgrims arrived, they wouldn't hurt each other, even if they were combatants from warring city-states. The truce protected those who were going to honor Zeus. It didn't protect everyone. Warfare continued but the travelers through warring territories were not harmed.

Most people in the modern world do not understand that the ancient Olympic Games were primarily a religious festival held in honor of the Greek God Zeus. The site of Olympia was sacred territory. Located in the western region of Greece near Mount Olympus, it was a plain between two rivers. All Greeks worshipped Zeus and acknowledged the sacredness of this region. A temple was built there with a huge statue of Zeus, one of the seven wonders of the ancient world. Many other buildings and smaller temples were built there, with statues and plaques all over the place. It was the ancient Greek version of the Vatican, or Muslim's Mecca, or the Jews' Wailing Wall in Jerusalem. It was a holy site, not just a sports stadium, although the stadium was there.

The Eleans were the custodians of the sacred site of Olympia. They had adopted a policy of perpetual neutrality, a noble gesture that lasted from 776 BCE to 420 BCE. Then they allied themselves against the threatening Spartans. Outraged, the Spartans threatened an invasion during the Games. A military force was needed to protect the Olympic festival from the invasion, which never came.

The ekecheiria didn't stop the Eleans themselves in 364 BCE, when they battled the Arcadians and Pisatans inside the sacred grove of Olympia during the Games. The truce certainly didn't stop the Macedonians in 312 BCE - who plundered and looted the treasury buildings. The Romans under Sulla, Caligula and Nero also violated the truce by stealing and destroying statuary from Olympia. Certainly the Barbarians didn't respect the truce, such as the Heruli, who invaded Greece in 267 CE. Because of them a defensive fortress wall was built around the altis, the sacred grove where the Temple of Zeus was located.

The ekecheiria was announced by three heralds, called spondophoroi, who traveled from Elis to the various regions of Greece, proclaiming the beginning of the period of truce and announcing the date of the Olympic festival. The truce was assured not by the love of sports or competition, but by the almighty power of Zeus, the common Greek god. The Olympic Games were a religious festival in his honor, not a sports festival for peace. Zeus protected travelers, or so the Greeks believed, and great punishment would (and did) come to those who failed to observe this sacred truce.

In the end, the religious nature of the Olympic Games caused its own destruction. The Roman Emperor Theodosius I had accepted the new religion known as Christianity. In 393 CE (or AD if you prefer) he proclaimed that all pagan festivals throughout the Roman empire, which included Greece, were to be banished forever. And he meant it! He sent a Roman army to Olympia, where they knocked down the buildings and remaining statues so the Greeks couldn't return to use it.

In the next three centuries earthquakes rocked the area and changed the course of the river Alpheus, flooding the entire site. Water and silt covered the sacred grounds of Olympia. The stadium, temples, statues - everything - was covered for a thousand years. In the 1700s a French expedition discovered the ruins but the Greeks kicked them out. In the 1800s the Germans were allowed to excavate and they found most of what we have today - the remnants of an ancient religious festival called the Olympic Games. You can still read their detailed accounts in volumes of books at most great libraries - as long as you can read German. They have never been translated into English.

For over 1100 years, the ancient Greeks gathered at Olympia to honor Zeus with ceremonies that included sports events. Were they idealistic enough to end their wars? Not in a javelin's throw. Can you hear them laughing at us? Listen to their faint mocking sounds - they are calling to us, "Bar Bar." They are teasing us. They are calling us barbarians, their term for "non-Greeks."

The Olympic Games were revived in 1896 by the efforts of a French aristocrat, Pierre Fredy Baron de Coubertin. Now that's a story for another day! Let me say this for now - in one short century we have cancelled three Olympic celebrations in order to go to war, in 1916, 1940 and 1944. The ancient Greeks celebrated their Olympic Games for over 1100 years without a known cancellation. But did they stop their wars? It certainly is an idealistic concept that might be worth imitating, even though it never happened.

by Harvey Abrams

Happy 90th birthday, Mr Mandela

2008-08-09T04:35:00.000+03:00

Ενα ινδιάνικο παραμύθι για τ' αστέρια...

2008-08-05T01:28:00.002+03:00

Σε μια πάρα πολύ μακρινή εποχή, όταν ο κόσμος ήταν ακόμα πολύ νέος, οι Άνθρωποι του Ουρανού ήταν τόσο ανήσυχοι και ταξίδευαν τόσο πολύ που άφηναν τα ίχνη τους στον ουρανό. Στην εποχή μας αν κοιτάξουμε τον ουρανό σ' όλη τη διάρκεια της νύχτας μπορούμε να δούμε πια πορεία ακολούθησαν. Όμως ένα αστέρι δεν ταξιδεύει. Αυτό είναι το Άστρο του Βορρά. Δεν μπορεί να μετακινηθεί. Παλιά όταν βρίσκονταν στη Γη είχε το όνομα Na-gah, το βουνίσιο πρόβατο, ο γιος του Shinoh. Ήταν γενναίος, τολμηρός και θαρραλέος. Ο πατέρας του δε, ήταν τόσο περήφανος και αγαπούσε τόσο πολύ τον γιο του, που του κρέμασε μεγάλα σκουλαρίκια και από τις δυο πλευρές του κεφαλιού του για να φαίνεται αξιοσέβαστος και μεγαλοπρεπής. Κάθε μέρα ο Na-gah σκαρφάλωνε, σκαρφάλωνε, σκαρφάλωνε. Κυνηγούσε τα πιο ψηλά βουνά, τα σκαρφάλωνε, ζούσε πάνω τους και ήταν ευτυχισμένος.

Κάποια φορά βρήκε μια πολύ υψηλή κορφή. Οι πλαγιές τις ήταν απότομες και λείες, με την κορφή να φτάνει ως τα σύννεφα . Ο Na-gah κοίταξε προς τα πάνω και είπε: "Αναρωτιέμαι τι να υπάρχει εκεί πάνω. Θα σκαρφαλώσω ως το πιο ψηλό σημείο" Το βουνό αυτό όμως τον δυσκόλεψε πολύ γιατί δεν έβρισκε μια χαραμάδα για να γραπωθεί. Τελικά βρήκε μια μεγάλη ρωγμή σε ένα βράχο, μπήκε μέσα και άρχισε να ανεβαίνει. Το περιβάλλον ήταν τόσο σκοτεινό και τρομαχτικό που ο Na-gah για πρώτη φορά στη ζωή του φοβήθηκε, αλλά συνέχισε την πορεία του. Μετά από πολύ προσπάθεια και κούραση είδε ένα αμυδρό φως, σημάδι ότι κόντευε στην έξοδο. "Τώρα είμαι χαρούμενος," φώναξε. "Χαίρομαι που ανέβηκα από την σκοτεινή τρύπα." Κοιτάζοντας γύρω του έμεινε άναυδος από το θέαμα, γιατί διαπίστωσε ότι ήταν πάνω σε μια κορφή, τόσο στενή που με δυσκολία μπορούσε να στρίψει και τόσο ψηλή που ζαλιζόταν. Δεν μπορούσε να μετακινηθεί και έτσι άρχισε να μονολογεί:

"Εδώ θα μείνω μέχρι να πεθάνω," είπε. "Ανέβηκα όμως στο βουνό μου!" Όταν τον είδε ο πατέρας του τον λυπήθηκε και τον μεταμόρφωσε σε ένα αστέρι που θα μπορούσαν όλοι να το δουν. έτσι ο Na-gah έγινε το άστρο που κάθε άνθρωπος μπορεί να δει. Είναι το μόνο άστρο που δεν αλλάζει θέση τη νύχτα. Γι αυτό αποκαλείται "το Σταθερό Αστέρι". Και επειδή πάντοτε δείχνει προς την πραγματική κατεύθυνση του Βορρά, καλείται και "το Άστρο του Βορρά". Εκτός από τον Na-gah υπάρχουν και άλλα βουνίσια πρόβατα στον ουρανό. Είναι η "Μικρή Άρκτος" και η "Μεγάλη Άρκτος". Και αυτές βρήκαν το μεγάλο βουνό που τους κάλεσε στην περιπέτεια. Είδαν τον Na-gah στην κορφή και θέλησαν να τον φτάσουν. Έτσι ο Shinoh, ο πατέρας του Πολικού Αστέρα, τα μετέτρεψε σε άστρα που στον ουρανό φαίνονται να βρίσκονται στους πρόποδες του μεγάλου βουνού. Αυτά πάντα ταξιδεύουν. Στριφογυρίζουν γύρω απ' το βουνό προσπαθώντας να ανακαλύψουν το μονοπάτι που οδηγεί στην κορφή.

Tears for Fears

2008-04-02T05:35:00.000+03:00

Εξέπνευσε ο 17χρονος

2008-04-02T05:10:00.001+03:00

Άφησε την τελευταία του πνοή πριν από λίγο ο 17χρονος μαθητής από τον πύργο της Ηλείας, που προσβλήθηκε από μηνιγγίτιδα, και είχε την ατυχία να ζει στην χώρα αυτή.

Μια νέα ζωή χάθηκε εξ’ αιτίας αυτού που ονομάζουμε Ελληνικό κράτος, κατ’ ευφημισμό βεβαία.

Αυτό το κράτος είναι εγκληματιας. Συνειδητά και χωρίς κανένα οίκτο σκοτώνει. Σκοτώνει νέα παιδιά που είχαν την ατυχία να γεννηθούν και να ζουν σε αυτό τον τόπο.

Στον τόπο που το ατομικό συμφέρον στέκι πιο ψηλά από την ανθρώπινη ζωή.

Άφησε την τελευταία του πνοή ο 17χρονος που είχε προσβληθεί από μηνιγγίτιδα. Λογω της έλλειψης μικροβιολόγου στο νοσοκομείο του Πύργου δεν έγινε δυνατή η έγκυρη διάγνωση της νόσου. Μετά την επιδείνωση της κατάστασης του αναζητήθηκε κρεβάτι στην εντατική, όπου δεν κατέστη δυνατόν να βρουν στο νοσοκομείο της Πάτρα. Έτσι χάθηκε πολύτιμος χρόνος.

Ένας νέος άνθρωπος χάθηκε. Χάθηκε όχι μόνο εξαιτίας της αδιαφορίας κάποιον, αλλά και εξαιτίας της επιλογής των υπευθύνων να δολοφονούν χωρίς να νοιάζονται για τους πολίτες της χώρας.

Όλοι γνωρίζουν τι γίνεται στα νοσοκομεία , οι πολιτικοί το ξέρουν , το κράτος το αποδέχεται, η επιλογή είναι συνειδητή και σκοτώνει. Σκοτώνει νέα παιδιά, σήμερα ο 17χρονος αύριο εσείς.

Καμία αιδώ , καμία ενοχή. Το κράτος και οι λειτουργοί του σκοτώνουν.

Καραγκιόζηδες, υπουργοί της πλάκας στρογγυλοκάθονται στις καρέκλες τους, με μόνο μέλημα την νομή της εξουσίας πατάνε στην πλάτη ενός λαού που καθημερινά τον δολοφονούν.

Πως μπορείτε και ζείτε με τόσο αίμα στα χέρια σας, χασάπηδες;

http://mediaspotgr.blogspot.com

BILL MEDLEY

2008-04-02T04:49:00.000+03:00

The hired hand [...]

2008-04-02T01:29:00.000+03:00

The banker saw his old friend Tom, an eighty-year old rancher, in town.
Tom had lost his wife a year or so before and rumor had it that he was marrying a "mail order" bride. Being a good friend, the banker asked Tom if the rumor was true. Tom assured him that it was. The banker then asked Tom the age of his new bride to be. Tom proudly said, "She'll be twenty-one in November."
Now the banker, being the wise man that he was, could see that the sexual appetite of a young woman could not be satisfied by an eighty-year-old man. Wanting his old friend's remaining years to be
happy the banker tactfully suggested that Tom should consider getting a hired hand to help him out on the ranch, knowing nature would take its own course.
Tom thought this was a good idea and said he would look for one that afternoon.
About four months later, the banker ran into Tom in town again. "How's the new wife?", asked the banker.
Tom proudly said, "Good - She's pregnant."
The banker, happy that his sage advice had worked out, continued, "And how's the hired hand?"
Without hesitating, Tom said, "She's pregnant too."

Κυρίες και Κύριοι, Πολίτες του Κόσμου... 3s γενναίες Τεξανές THE DIXIE CHICKS

2008-04-01T03:15:00.005+03:00

During the run-up to the invasion of Iraq, the band performed in concert in London on March 10, 2003, at the Shepherd's Bush Empire theatre. During this concert, the band gave a monologue to introduce their song Travelin' Soldier, during which Natalie Maines, a Texas native, was quoted by The Guardian as saying, "Just so you know, [...] we're ashamed that the President of the United States is from Texas." Though this is the official circulation of the comment, the full text of the statement Natalie Maines made was as follows:
“ Just so you know, we’re on the good side with y’all. We do not want this war, this violence, and we’re ashamed that the President of the United States is from Texas. ”

Διαβάστε σχετική αρθρογραφία εδώ

2008-04-01T03:02:00.000+03:00

Η ευτυχία είναι κληρονομική? Ή μήπως μπορούμε να μάθουμε να περνάμε καλά? Μια έρευνα που έπεσε στα χέρια μου υποστηρίζει πως ισχύουν και τα δυο!!!Έρευνα του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου σε δίδυμους υποδεικνύει ότι τα γονίδια μπορεί να ελέγχουν τα μισά από τα χαρακτηριστικά προσωπικότητας που συνδέονται με την ευτυχία μας πράγμα που αποδυκνύει ότι το επίπεδο ευτυχίας μας κατά τη διάρκεια της ζωής μας επηρεάζεται σημαντικά από τα γονίδια με τα οποία έχουμε γεννηθεί.

Tα άλλα μισά σχετίζονται με τον τρόπο ζωής μας, την καριέρα και τις σχέσεις μας. Ωστόσο, άλλος ειδικός δήλωσε ότι παρά το αποτέλεσμα της έρευνας, που δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘Psychological Science’, μπορούμε να εκπαιδεύουμε τον εαυτό μας να είναι περισσότερο ευχαριστημένος. Ο Dr Alexander Weiss, σημειώνει πως το κυνήγι της ευτυχίας είναι μια κυρίαρχη ανθρώπινη επιθυμία. Αν και η ευτυχία υπόκειται σε μεγάλο βαθμό σε εξωτερικές επιρροές, η έρευνα αποκάλυψε ότι υπάρχει ‘γενετικό συστατικό’ της ευτυχίας που μπορεί να εξηγηθεί από ‘γενετική αρχιτεκτονική’ της προσωπικότητας. Ο Dr Alex Linley, σημειώνει ότι αν και άλλες έρευνες έχουν υποστηρίξει τον γενετικό παράγοντα, είναι λάθος να θεωρούμε ότι η φύση μας καθορίζει αποκλειστικά την ευτυχία μας.
Όπως με συμβουλεύει πολλές φορές ένας πάνθηρας, το μυαλό μας καμιά φορά ξεφύγει και το μόνο που προκαλεί είναι υπερβολικό θόρυβο τον οποίο πρέπει να μάθουμε να το αγνοούμε. Βλέπετε, τα πάντα έχουν δυο όψεις! Την ευχάριστη και τη μίζερη. Δεν είναι κακό να παραδεχτούμε ότι μεχρι τώρα κοιτούσαμε την μίζερη όψη των πραγμάτων, μάλλον το οφείλουμε στους εαυτούς μας!! Και για αυτό το λόγο έχω να σας συστήσω ένα βιβλίο που λέγεται "Ο δρόμος του ειρηνικού πολεμιστή" του Dan Millman, ένα βιβλιο που πραγματικα θα αλλάξει τη ζωή σας, τον τρόπο που σκέφτεστε και που αντιδράτε στην καθημερινότητα σας. Η ευτυχία παίδες είναι μέσα μας!! Καιρός να την ελευθερώσουμε.

Carlos Santana

2008-04-01T02:36:00.002+03:00

Ποιοι είναι οι χειρότεροι οδηγοί της Ευρώπης;

2008-04-01T02:20:00.001+03:00

Ξέρουμε. Περιμένατε να δείτε την Ελλάδα στην κορυφή αυτής της λίστας. Και η αλήθεια είναι ότι δεν πέσατε πολύ έξω. Για την ακρίβεια, είμαστε οι τέταρτοι χειρότεροι οδηγοί της Ευρώπης –μετά τη Λιθουανία, τη Λετονία και την Εσθονία– και πάντα με ελπίδες βελτίωσης, καθότι, σύμφωνα με τους αναλυτές του Forbes, που συνέταξε τη λίστα, η αιτία της «πρωτιάς» των βαλτικών χωρών είναι η ραγδαία οικονομική ανάπτυξη που παρουσιάζουν τα τελευταία χρόνια, σε συνάρτηση με τη στασιμότητα στη βελτίωση των υποδομών.

Αυτό, με απλά λόγια, σημαίνει πολύ περισσότερα αυτοκίνητα που κινούνται στους ίδιους δρόμους: εκείνους που φτιάχτηκαν επί Σοβιετικής Ένωσης –όταν οι συγκεκριμένες χώρες δε φαντάζονταν καν τέτοια οικονομική ανάπτυξη και οι κάτοικοί τους δε διέθεταν δύο αυτοκίνητα ανά νοικοκυριό. Αυτό, βέβαια, ισχύει λίγο πολύ και για εμάς –αν και μια κάποια βελτίωση στις υποδομές έχει αρχίσει να διαβλέπεται.

Από την άλλη, η λίστα περιλαμβάνει σχεδόν αποκλειστικά χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης και αυτό, σύμφωνα με την αναλύτρια Agnia Baranauskaite της εταιρείας ερευνών Eurasia Group του Λονδίνου, οφείλεται στη διαφθορά και τον χρηματισμό των ελεγκτικών οργάνων που έχει ως αποτέλεσμα τα υψηλά ποσοστά οδήγησης υπό την επήρεια μέθης. Ένας δεύτερος λόγος, όπως εκτιμά ο Dr. Friedrich Heinemann, οικονομολόγος του Ευρωπαϊκού Κέντρου Οικονομικών Ερευνών, είναι το γεγονός πως, μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης ένας μεγάλος αριθμός ξένων επενδυτών έχει συρρεύσει στην περιοχή, κυρίως λόγω του ευνοϊκού φορολογικού καθεστώτος –φαινόμενο που, προφανώς, συμβάλει στην αύξηση της κίνησης στους δρόμους και επομένως των ατυχημάτων.

Ποιοι είναι, λοιπόν, οι δέκα επικινδυνότεροι λαοί πίσω από το τιμόνι;*
1. Λιθουανοί
Πληθυσμός: 3,4 εκατομμύρια
Θάνατοι από τροχαία: 759
Θάνατοι από τροχαία ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους: 223
2. Λετονοί
Πληθυσμός: 2,3 εκατομμύρια
Θάνατοι από τροχαία: 407
Θάνατοι από τροχαία ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους: 177,4
3. Εσθονοί
Πληθυσμός: 1,3 εκατομμύρια
Θάνατοι από τροχαία: 204
Θάνατοι από τροχαία ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους: 151,7
4. Έλληνες
Πληθυσμός: 11,1 εκατομμύρια
Θάνατοι από τροχαία: 1.655
Θάνατοι από τροχαία ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους: 148,8
5. Πολωνοί
Πληθυσμός: 38,2 εκατομμύρια
Θάνατοι από τροχαία: 5.243
Θάνατοι από τροχαία ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους: 137,4
6. Σλοβένοι
Πληθυσμός: 2,3 εκατομμύρια
Θάνατοι από τροχαία: 263
Θάνατοι από τροχαία ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους: 131,3
7. Ούγγροι
Πληθυσμός: 10,1 εκατομμύρια
Θάνατοι από τροχαία: 1.303
Θάνατοι από τροχαία ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους: 129,3
8. Κύπριοι
Πληθυσμός: 766.414
Θάνατοι από τροχαία: 86
Θάνατοι από τροχαία ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους: 112,2
9. Τσέχοι
Πληθυσμός: 10,3 εκατομμύρια
Θάνατοι από τροχαία: 1.063
Θάνατοι από τροχαία ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους: 103,7
10. Ισλανδοί
Πληθυσμός: 299.891
Θάνατοι από τροχαία: 31
Θάνατοι από τροχαία ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους: 103,4

Στον αντίποδα, η Γερμανία, η Γαλλία, η Μεγάλη Βρετανία και οι τρεις σκανδιναβικές χώρες αναδεικνύονται οι χώρες με τα μικρότερα ποσοστά ατυχημάτων –λιγότερο από 75 θανάτους από τροχαία ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους. Σε αυτήν την κατεύθυνση, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ως στόχο τη μείωση των θανάτων από τροχαία σε όλα τα κράτη μέλη της συνολικά σε 25.000 μέχρι το 2010 –το 2001 ήταν 50.437, ενώ το 2006 μειώθηκαν σε 38.600– χρηματοδοτώντας έρευνες και εκδίδοντας νομοθετικές οδηγίες σχετικά με την ασφάλεια οχημάτων και υποδομών.

* Η λίστα συντάχθηκε με βάση τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τους θανάτους από τροχαία ατυχήματα σε 28 ευρωπαϊκές χώρες –μη περιλαμβανομένης της Τουρκίας– για το 2006.

www.iatronet.gr

The Police

2008-04-01T02:16:00.000+03:00

Πρωταπριλιάτικο ψέμα...

2008-04-01T01:10:00.001+03:00

Το πρωταπριλιάτικο ψέμα, έχει τις ρίζες του στον 15ο αιώνα και που τελικά επικράτησε τις μέρες μας και έχει γίνει πλέον έθιμο. Το πρωταπριλιάτικο ψέμα ξεκίνησε αρχικά από την Γαλλία, στην οποία για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα η πρώτη του Απρίλη είχε καθιερωθεί ως πρωτοχρονιά. Έτσι ενώ όλη η άλλη Ευρώπη την πρωτοχρονιά την γιόρταζε την 1 Ιανουαρίου, οι Γάλλοι, ήταν οι μοναδικοί που ξεχώριζαν, και την γιόρταζαν την 1 Απρίλη. Όταν το 1564 ο βασιλιάς Κάρολος θ' αποφάσιζε να το αλλάξει, καθιερώνοντας ως πρώτη του έτους την 1 Ιανουαρίου, συνάντησε έντονες αντιδράσεις από ορισμένους ένθερμους οπαδούς του εθίμου, οι οποίοι επέμεναν σε πείσμα όλων των άλλων να γιορτάζουν σαν πρωτοχρονιά την Πρωταπριλιά. Οι άλλοι που δέχτηκαν την αλλαγή πείραζαν τους «παραδοσιακούς» με κάλπικα πρωτοχρονιάτικα δώρα και πιπεράτα ψέματα.

Άλλη εκδοχή είναι η εξής: Οι Γάλλοι πάλι ονόμαζαν το πρωταπριλιάτικο ψέμα «ψάρι του Απρίλη» και η εξήγηση είναι, ότι οι Κέλτες λόγω του καλού καιρού άρχιζαν το ψάρεμα την πρώτη Απριλίου. Όμως συχνά η φτωχή ψαριά διέψευδέ τις ικανότητες τους, και οι ψαράδες γύριζαν στα σπίτια τους μ' άδεια τα χέρια, αλλά με την φαντασία να οργιάζει και να διηγούνται πολλά ψεύτικα συμβάντα κατά τις ημέρες που ψάρευαν.

Για κάποιους πάλι, οι πρωταπριλιάτικες φάρσες οφείλουν την ύπαρξή τους στη γιορτή της «Kοροϊδίας και του Ξεγελάσματος» της ρωμαϊκής Θεάς «Bένους Aπρίλις», δηλαδή της Aπριλίου Aφροδίτης, που έδινε το έναυσμα για απελευθέρωση του πνεύματος ταυτόχρονα με την οργιώδη απελευθέρωση της φύσης..

• Το ψέμα (της πρωταπριλιάς) στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα διαφοροποιήθηκε το έθιμο και πήρε την γνωστή ελληνική χροιά . Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές της πατρίδας μας, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χηρέψει γρήγορα. Στη Θράκη το βρόχινο νερό της Πρωταπριλιάς θεωρείται θεραπευτικό και γι’ αυτό το μαζεύουν σε μπουκάλι και πίνει απ’ αυτό ο άρρωστος.

Στην Κομοτηνή, την παλιά Γκιουμουλτζίνα, λέγανε πως την πρωταπριλιά το είχαν σε καλό να γελούν, «για να γίνουν τα κουκούλια τους»,όταν, βέβαια, είχαν σηροτροφία (εκτροφή μεταξοσκωλήκων). Στην Τζαντώ της Ανατολικής Θράκης, είχανε, λέει, σε καλό να γελάσουν τον άλλον, για να κάνουν τα δέντρα καρπό Μα κείνος που ξεγελιόταν το είχε σε κακό όλο το χρόνο θα ήτανε γελασμένος, κι αν ήταν παντρεμένος, θα χήρευέ.

Σε κάθε περίπτωση πάντως ο καθένας έχει να θυμάται τις δικές του πρωταπριλιάτικες στιγμές, οπότε προσοχή αύριο και διασκεδάστε το με τη ψυχή σας.

Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Α.Π.Θ

About Macedonia [...]

2008-04-01T00:16:00.000+03:00

Περδίκκας Α΄ 700-652π.Χ
Αργαίος Α΄ 652-621
Φίλιιπος Α΄ 621-588.
Αέροπος Α΄588-540
Αμύντας Α΄540-498
Αλέξανδρος Α΄498-454
Αλκέτας Β΄454-448
Περδίκκας Β΄ 448-413
Αρχέλαος Α΄413-399
Αέροπος Β΄399-393
Αμύντας Β΄393-391
Αργαίος Β΄391-390
Αμύντας Β΄ξανά 390-369
Αλέξανδρος Β΄369-368
Πτολεμαίος ο Αλωρίτης 368-365
Περδίκκας Γ΄365-359
Φίλιππος Β΄359-336
Αλέξανδρος Γ΄ο Μέγας 336-323
Αντίπατρος 323-319
Κάσσανδρος 319-297 (αν και βασίλευσαν τυπικά και 2 από τους γιους του Αλεξάνδρου Αμύντας, που τον έσφαξαν ο Αντίπατρος και ο Κάσσανδρος 13 χρονών και Ηρακλής που πάλι οι ίδιοι τον έσφαξαν)
Δημήτριος ο Πολιορκητής 294-287
Πύρρος ο Αετός 287-282
Λυσίμαχος 287-281
Πτολεμαίος ο Κεραυνός 280
Αντίγονος Γονατάς 278-240
Δημήτριος Β΄240-230
Αντίγονος ο Δώσων 230-222
Φίλιππος Γ΄ 222-179
Περσεύς 179-168
(Ανδρίσκος 148-146)

Βλέπουμε λοιπόν ότι απαξάπαντες οι βασιλείς της Μακεδονίας είχαν ονόματα ατόφια ελληνικά και μάλιστα σε εποχή ανύποπτη (6ος π.Χ. αιώνας), όταν το ελληνικό έθνος ήταν ακόμη ένα άσημο έθνος ανάμεσα στα υπόλοιπα της ανατολικής Μεσογείου, πριν ακόμη αναπτυχθεί και θαυμαστεί η ελληνική γραμματεία. Το όνομα Αλέξανδρος στον Όμηρο (Ιλιάδα) βρίσκεται καμιά σαρανταριά φορές και το όνομα Πτολεμαίος στην Ιλιάδα βρίσκεται στο Δ 228. Τέτοια πανάρχαια ομηρικά ελληνικά ονόματα είχαν οι Μακεδόνες. Και ο Κάρανος, ο θρυλικός γενάρχης της δυναστείας των Μακεδόνων βασιλέων είχε το ίδιο όνομα με ένα Σπαρτιάτη της εποχής των Περσικών πολέμων που αναφέρει ο Ηρόδοτος (7,173,2)
Ας δούμε και μερικά από τα ονόματα των Μακεδόνων βασιλέων του Ινδοβακτριανού κράτους που περιελάμβανε τις περιοχές Αριανή (Ανατολική Περσία), Σογδιανή (Τουρκεστάν), Βακτριανή (Αφγανιστάν), Αραχωσία (δυτικότατο ορεινό Πακιστάν), Ινδική (πεδινό Πακιστάν και βορειοδυτική Ινδία), την χώρα των Σήρων ή Φρύνων (δυτικά μέρη της Ουιγουρικής Κίνας ή Σιγκγιάνκ πάνω στο βορειοδυτικό Ιμάιον δηλαδή Ιμαλάιον όρος).Το κράτος αυτό καταλύθηκε τελείως από τους Κινέζους το 50μ.Χ. (καμιά ογδονταριά χρόνια μετά την κατάλυση του Μακεδονικού Αιγυπτιακού κράτους από τους Ρωμαίους). Άφθονα νομίσματα φέρουν τα ονόματα των εξής βασιλέων: Σέλευκος Α΄,Αντίοχος Β΄, Σέλευκος Β΄, Διόδοτος Α΄, Διόδοτος Β΄, Ευθύδημος Α΄, Δημήτριος Α΄, Μένανδρος, Ευκρατίδας Α΄, Αντίμαχος Α΄, Αγαθοκλής, Απολλόδοτος Α΄, Λυσίας, Πανταλέων, Στράτος, Ηλιοκλής Α΄, Ηλιοκλής Β΄. Τα νομίσματα αυτά μάλιστα λεγότανε δραχμαί. Μήπως τα ονόματα αυτά είναι σλαβικά και γραμμένα στην ανύπαρκτη τότε Κυριλλική γραφή; Συνεχίζω. Ονόματα των μηνών του Μακεδονικού μηνολογίου:
Περίτιος
Δύστρος
Ξανδικός
Αρτεμίσιος
Δαίσιος
Πάνεμος
Λώος
Γορπιαίος
Υπερβερεταίος
Δίος
Απελλαίος
Αυδηναίος
Να σημειώσω ότι σαν τους Μακεδόνες Απελλαίο έλεγαν και στους Δελφούς τον μήνα που οι αττικοί έλεγαν Μεμακτηριώνα, Αρτεμίσιο σαν τους Μακεδόνες έλεγαν οι Λακεδαιμόνιοι και οι Δελφοί τον αττικό Μουνυχιώνα. Οι Μακεδόνες έλεγαν τον Σκιροφοριώνα Πάνεμο, ενώ Πάναμο έλεγαν οι Λακεδαιμόνιοι και οι Βοιωτοί τον Βοηδρομιώνα. Δίο έλεγαν οι Βιθυνοί τον Ανθεστηριώνα, ενώ οι Μακεδόνες τον Πτανεψιώνα. Τέλος, Υπερβερεταίο έλεγαν οι Μακεδόνες τον Βοηδρομιώνα ενώ Υπερβέρετο οι Κρήτες τον Σκιροφοριώνα.(Αν και τους ίδιους μήνες έλεγαν με τα ίδια ονόματα, η φαινομενική αυτή διαφορά στις πηγές οφείλεται αλλού και σε θέμα άσχετο με το εξεταζόμενο.) Αλλά σε αυτόν τον μήνα θα επανέλθω και μετά. Φυσικά όλα τα ονόματα των μηνών είναι ατόφια ελληνικά. Τα σλαυικά ονόματα των μηνών είναι τελείως άσχετα: Προσίντετς, Σέτσεν, Σουχή, Μπερεζώζολ κλπ. Α, να πω ότι Ξανδικό μήνα αναφέρει και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος στην εποχή του, όταν οι ειδωλολάτρες χρησιμοποιούσαν ήδη τα λατινικά ονόματα των μηνών.

Μακεδόνας θα πει ψηλός, μακρύς. Μάκος στα δωρικά είναι το μήκος και μακεδνός ο μακρύς. Άλλος τύπος της ίδιας λέξεως είναι Μάγνης πληθ. Μάγνητες εξ ου και Μαγνησία. Στα λατινικά ο μεγάλος πάλι magnus λέγεται. Ουσιαστικά οι Μάγνητες είναι οι νοτιότεροι Μακεδόνες. Η Μακεδονία λέγεται και Μακετία, στον Στράβωνα η Μακεδόνισσα λέγεται και Μακέτις.
Ο προφήτης Ιερεμίας λέει ότι οι Αιγύπτιοι, τρεπόμενοι σε φυγή, λεν μεταξύ τους τρέξτε να καταφύγουμε στην πατρίδα μας φεύγοντας από προσώπου μαχαίρας ελληνικής και παρακάτω ότι ο Κύριος δίνει εντολή να εξολοθρευτούν οι Βαβυλώνιοι πάλι από προσώπου μαχαίρας ελληνικής. Επαναλαμβάνεται ο ίδιος στίχος (Ιε 26,16 27,16). Έτσι μεταφράζουν οι Ο. Το δε εβραϊκό έχει μαχαίρας Ίωνος, δηλαδή Έλληνος. Μέχρι σήμερα οι λαοί της Ανατολής τους Έλληνες μας ονομάζουν Γιουνάν = Ίωνες. Οι δυο αυτές προφητείες του Ιερεμίου αποτελούν και την αρχαιότερη μαρτυρία για την ελληνικότητα των Μακεδόνων. Διότι σπαθί Ίωνος ή σπαθί Έλληνος ή σπαθί ελληνικό που συνέτριψε τους Αιγυπτίους και τους Βαβυλωνίους είναι βέβαια μόνο το σπαθί του Μ. Αλεξάνδρου. Πανάρχαιη μαρτυρία της προκλασσικής εποχής, κατατεθειμένη σε ανύποπτο χρόνο και ξένη μαρυρία υψηλής αξιοπιστίας, από άνθρωπο αδιάφορο για τα εθνικά προβλήματα των Μακεδόνων Ελλήνων η μαρτυρία του προφήτη Ιερεμίου, η αρχαιότερη όλων. Μάχαιρα ελληνική λοιπόν η μάχαιρα του Μ.Αλεξάνδρου κατά τον Ιερεμία. Οι Έλληνες στον Δανιήλ εμφανίζονται ονομαστικώς στην δεύτερη αποκάλυψή του με τα δύο ζώα, τον κριό που κερατίζει προς όλα τα σημεία του ορίζοντος και ποδοπατεί όλα τα ζώα, δηλαδή το περσικό κράτος, και τον τράγο που εξοντώνει και αντικαθιστά τον κριό, κι αυτός είναι ο βασιλεύς των Ελλήνων, ο Μ. Αλέξανδρος πάλι. Λέει για αυτόν ότι είχε πολύ μεγάλο κέρατο κι ότι ερχόταν από την Δύση, διατρέχοντας όλες τις χώρες, κι από την ταχύτητά του τα ποδάρια του δεν άγγιζαν το έδαφος. όρμησε εξαγριωμένος εναντίον του κριού, τον χτύπησε, του έσπασε τα κέρατά του, τον έριξε κατά γής, και τον ποδοπάτησε. και δεν υπήρχε κανείς που θα μπορούσε να γλυτώσει τον κριό από τον τράγο. Τον εξόντωσε. Κι έπειτα ο τράγος έγινε πολύ μέγας, αλλά πάνω στο κορύφωμα της δυνάμεώς του το μέγα κέρατό του συνετρίβη, και στην θέση του φύτρωσαν τέσσερα άλλα κέρατα, ανατολικά δυτικά βόρεια και νότια. Έπειτα, από το ένα από αυτά φύτρωσε ένα ισχυρό κέρατο και κακοποίησε τον λαό του Κυρίου (αναφέρεται στον Αντίοχο Δ΄ τον Επιφανή). Μετά το όραμα ο άγγελος Γαβριήλ το εξηγεί στον Δανιήλ. Ο κριός είναι ο βασιλεύς Μήδων και Περσών. Ο τράγος είναι ο βασιλεύς των Ελλήνων, ο βασιλεύς ο πρώτος (Δα 8,1-21).

Η αρχαία πρωτεύουσα των Μακεδόνων και κατοπινή νεκρόπολη των βασιλέων ελέγετο Αιγαί = Κατσίκες, όνομα βέρο ελληνικό όπως και το όνομα της πόλεως Βέροιας. Βέροια και Φέρεια είναι η ίδια λέξη, απλώς οι Μακεδόνες έλεγαν το Φ Β γι αυτό κι έλεγαν Βίλιππος αντί για Φίλιππος και τα άλογα του Μακεδονικού στρατού που είχαν πάνω στο σβέρκο τους έγκαυστο το Β ως αρχικό του Βιλίππου (πρώτος ο Φίλιππος οργάνωσε κρατικό πολεμικό ιππικό, μέχρι τότε τα πολεμικά άλογα ήταν ιδιωτικά και τα έτερφαν οι ιδιοκτήτες τους γι’ αυτό μόνο οι πλούσιοι μπορούσαν να υπηρετήσουν ως ιππείς) λεγόταν Βουκεφάλαι όπως κοππατίες λεγόταν τα άλογα που είχαν πάνω τους το γράμμα κόππα = q ή σαμφόρες τα άλογα που είχαν πάνω τους το σαν, δηλαδή το σίγμα. Αναφέρει τέτοια ο Αριστοφάνης. Είναι δε η Φέρεια αρχαιότατη θεά της φοράς (εκ του φέρω) δηλαδή της γεωργικής συγκομιδής, το δε όνομά της ανευρίσκεται στην πήλινη πινακίδα Γραμμικής Β της Πύλου ΠΥ Tn 316 β΄ όψη, στίχος 4. Οι πινακίδες αυτού του είδους χρονολογούνται ανάμεσα στο 1450 και στο 1200π.Χ. Η τροπή του ει σε οι (Φέρεια-Βέροια) λέγεται ετερίωση και είναι φαινόμενο καθαρά της ελληνικής γλώσσας. Το βραχύ ε τρέπεται σε βραχύ ο. Έτσι από το τρέχω παράγεται ο τροχός, από το τρέφω η τροφή, από το κλέπτω η κλοπή, από το φέρω ο φόρος κλπ κλπ. Καθαρά ελληνική ιδιορρυθμία. Όσο για την προφορά του Φ ως Β δεν πρέπει να μας ξενίζει. Έτσι και ο Όμηρος αντί να πει Φοίβη και Φοιβηίς λέει Βοίβη και Βοιβηίς (Β 711-712). Η ραψωδία Β είναι κατά γενική ομολογία των ειδικών επιστημόνων η αρχαιότερη και προφανώς μια τέτοια προφορά του Φ αποτελεί γλωσσικό κατάλοιπο αρχαιότατης προφοράς που διατηρήθηκε στους Μακεδόνες και στα ύστερα χρόνια. Έτσι και ο μήνας που έχει παραπάνω ημέρες από τους άλλους, που υπερφέρει δηλαδή, λέγεται Υπερβερεταίος, δηλαδή Υπερφερεταίος.

Ο Ηρόδοτος για τον Αλέξανδρο Α΄ (5,17-21) διηγείται πώς σκότωσε τους Πέρσες φοροεισπράκτορες με ένα κόλπο του όταν ήταν ακόμη διάδοχος του θρόνου και αυτοί λιγουρεύονταν τις γυναίκες του παλατιού. Αφού τους έκανε το τραπέζι τους έταξε τις γυναίκες και τους είπε να ανέβουν στα δωμάτια. Έβαλε δε τα πρωτοπαλλήκαρά του να ντυθούν γυναίκες κι όταν οι Πέρσες πήγαν να τα αγκαλιάσουν εκείνα τους έσφαξαν. Τα τελευταία λόγια που είχαν ακούσει από τον Αλέξανδρο Α΄ ήταν: προς δε και βασιλέϊ τω πέμψαντι απαγγείλητε ως ανήρ Έλλην, Μακεδόνων ύπαρχος, ευ υμέας εδέξατο και τραπέζη και κοίτη, που σημαίνει: και στον βασιλιά που σας έστειλε να πείτε ότι ένας άνδρας Έλληνας, ο αντιβασιλιάς των Μακεδόνων, σας καλοδέχτηκε και στο τραπέζι και στο κρεββάτι (Ηρόδοτος 5,20,4) Διηγείται και άλλα πολλά. Ότι έσωζε πόλεις βοιωτικές από τους Πέρσες, ότι πρόδωσε τα μυστικά του Ξέρξη στους Έλληνες πριν από την μάχη των Πλαταιών λέγοντας "Έλλην γένος ειμί τωρχαίον και αντ' ελευθέρης δεδουλωμένην ουκ αν εθέλοιμι οράν την Ελλάδα" Ηρόδοτος (9,45) που πάει να πει είμαι Έλληνας από παλιά γενιά και δεν θα ήθελα να βλέπω σκλάβα αντί για ελέυθερη την Ελλάδα.Και δεν υπάρχει σήμερα ούτε ένα άγαλμά του! Στο 8,21 μας λέει πως αφιέρωσε και χρυσό ανδριάντα του στους Δελφούς. Για την μάχη των Θερμοπυλών ο Παυσανίας διηγείται πως ανάμεσα στους περίπου 25.390 Έλληνες που πολέμησαν από την ξηρά προς στην θάλασσα στις Θερμοπύλες ήταν και 500 Μακεδόνες. Αναφέρει: 10.500 Βοιωτοί, 7.790 Αιτωλοί, 3.500 Φωκείς, 1.500 Αθηναίοι, πάνω από 700 Λοκροί, 500 Μακεδόνες, 500 Μικρασιάτες και πάνω από 400 Μεγαρείς. Συγκινητική η παρουσία των Μακεδόνων που πολέμησαν για την ελευθερία της Νοτίου Ελλάδος αφού η Μακεδονία και η Θεσσαλία είχαν ήδη κατακτηθεί.
Να μην αναφέρω και τον Πόντιο, αλλά Ρωμαίο πολίτη Στράβωνα με το πασίγνωστο γνωμικό του "ΕΣΤΙΝ ΟΥΝ ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ".

Οι απατεώνες αγύρτες που αρνούνται την ελληνικότητα της Μακεδονίας επικαλούνται επιχειρήματα ψεύτικα και σαθρά. Βρήκαν στον Πλούταρχο (Αλεξ. 51) ότι ο Αλέξανδρος "εβόα μακεδονιστί" και λένε ότι αυτό σημαίνει άλλη γλώσσα. Είναι δηλαδή απατεώνες αισχίστου είδους και υποστάθμης. Τα αρχαία ελληνικά λεξικα βρίθουν λέξεων όπως: αττικιστί, βοιωτιστί, δωριστί, θετταλιστί, λακωνιστί, ιωνιστί, αιολιστί, κλπ. Βρήκαν και 150 λέξεις που δεν απαντώνται σε καμιά άλλη διάλεκτο πλην της μακεδονικής και χαίρονται. Οι 130 βρίσκονατι στο λεξικό του Ησυχίου και οι υπόλοιπες κατάσπαρτες σε άλλους συγγραφείς. Ο Ησύχιος όμως έχει 152 λέξεις μόνο βοιωτικές, 512 μόνο σπαρτιατικές και άλλα τέτοια. Τα ίδια και σε άλλους λεξικογράφους. Οι Μακεδόνες έρχονται ενδέκατοι σε πλήθος λέξεων που απαντώνται μόνο στην δική τους διάλεκτο. Τέτοιοι απατεώνες πληρωμένοι προπαγανδιστές γέμισαν την διεθνή βιβλιογραφία με σκουπιδομάνι και ο λαουτζίκος στο τέλος θα αρχίσει να αμφισβητεί και τα αυτονόητα. Ε άντε πια! Είναι δηλαδή να αγανακτεί κανείς!
Μετά πήραν και τον τραβεστί Δημοσθένη που αποκαλούσε τον Φίλιππο βάρβαρο -ποιος; αυτός που είχε μητέρα Σκύθισσα και δεν ήταν Αθηναίος εξ αμφοίν γονέοιν- και καλούσε τους Νοτιοελλαδίτες να αντισταθούν στους Μακεδόνες σε μια έξαρση υστερικής παραφροσύνης, αλλά στην μάχη της Χαιρώνειας πέταξε την ασπίδα του και τράπηκε σε φυγή σαν δειλός ήταν. Και παίρνουν στα σοβαρά τον Δημοσθένη, που χρηματιζόταν από τους Πέρσες για να συκοφαντεί τους Μακεδόνες (η φιλαργυρία του υπήρξε παροιμιώδης) και διατηρούσε μυστική αλληλογραφία με τους Πέρσες στρατηγούς (Πλουτάρχου Δημ.14,2 και 20,4-5), αυτόν τον αίσχιστο προδότη της Ελλάδος.

michael Mcdonald

2008-03-30T05:42:00.000+03:00

"going bananas"

2008-03-30T05:36:00.002+03:00

A professor at CCNY for a physiological psych class told his class about bananas. He said the expression "going bananas" is from the effects of bananas on the brain. Read on:

Never, put your banana in the refrigerator!!!
This is interesting.
After reading this, you'll never look at a banana in the same way again.

Bananas contain three natural sugars - sucrose, fructose and glucose combined with fiber. A banana gives an instant, sustained and substantial boost of energy.

Research has proven that just two bananas provide enough energy for a strenuous 90-minute workout. No wonder the banana is the number one fruit with the world's leading athletes.

But energy isn't the only way a banana can help us keep fit. It can also help overcome or prevent a substantial number of illnesses and conditions, making it a must to add to our daily diet.

Depression: According to a recent survey undertaken by MIND amongst people suffering from depression, many felt much better after eating a banana. This is because bananas contain tryptophan, a type of protein that the body converts into serotonin, known to make you relax, improve your mood and generally make you feel happier.

PMS: Forget the pills - eat a banana. The vitamin B6 it contains regulates blood glucose levels, which can affect your mood.

Anemia : High in iron, bananas can stimulate the production of hemoglobin in the blood and so helps in cases of anemia.

Blood Pressure: This unique tropical fruit is extremely high in potassium yet low in salt, making it perfect to beat blood pressure. So much so, the US Food and Drug Administration has just allowed the banana industry to make official claims for the fruit's ability to reduce the risk of blood pressure and stroke.

Brain Power: 200 students at a Twickenham (Middlesex) school ( England ) were helped through their exams this year by eating bananas at breakfast, break, and lunch in a bid to boost their brain power. Research has shown that the potassium-packed fruit can assist learning by making pupils more alert.

Constipation: High in fiber, including bananas in the diet can help restore normal bowel action, helping to overcome the problem without resorting to laxatives.

Hangovers: One of the quickest ways of curing a hangover is to make a banana milkshake, sweetened with honey.. The banana calms the stomach and, with the help of the honey, builds up depleted blood sugar levels, while the milk soothes and re-hydrates your system.
<>Heartburn: Bananas have a natural antacid effect in the body, so if you suffer from heartburn, try eating a banana for soothing relief.

Morning Sickness: Snacking on bananas between meals helps to keep blood sugar levels up and avoid morning sickness.

Mosquito bites: Before reaching for the insect bite cream, try rubbing the affected area with the inside of a banana skin. Many people find it amazingly successful at reducing swelling and irritation.

Nerves: Bananas are high in B vitamins that help calm the nervous system.

Overweight and at work? Studies at the Institute of Psychology in Austria found pressure at work leads to gorging on comfort food like chocolate and chips. Looking at 5,000 hospital patients, researchers found the most obese were more likely to be in high-pressure jobs. The report concluded that, to avoid panic-induced food cravings, we need to control our blood sugar levels by snacking on high carbohydrate foods every two hours to keep levels steady.

Ulcers: The banana is used as the dietary food against intestinal disorders because of its soft texture and smoothness. It is the only raw fruit that can be eaten without distress in over-chronicler cases. It also neutralizes over-acidity and reduces irritation by coating the lining of the stomach.

Temperature control: Many other cultures see bananas as a "cooling" fruit that can lower both the physical and emotional temperature of expectant mothers. In Thailand , for example, pregnant women eat bananas to ensure their baby is born with a cool temperature.

Seasonal Affective Disorder (SAD): Bananas can help SAD sufferers because they contain the natural mood enhancer tryptophan.

Smoking &Tobacco Use: Bananas can also help people trying to give up smoking. The B6, B12 they contain, as well as the potassium and magnesium found in them, help the body recover from the effects of nicotine withdrawal.

Stress: Potassium is a vital mineral, which helps normalize the heartbeat, sends oxygen to the brain and regulates your body's water balance. When we are stressed, our metabolic rate rises, thereby reducing our potassium levels. These can be rebalanced with the help of a high-potassium banana snack.

Strokes: According to research in The New England Journal of Medicine, eating bananas as part of a regular diet can cut the risk of death by strokes by as much as 40%!

Warts: Those keen on natural alternatives swear that if you want to kill off a wart, take a piece of banana skin and place it on the wart, with the yellow side out. Carefully hold the skin in place with a plaster or surgical tape!

So, a banana really is a natural remedy for many ills. When you compare it to an apple, it has four times the protein, twice the carbohydrate, three times the phosphorus, five times the vitamin A and iron, and twice the other vitamins and minerals. It is also rich in potassium and is one of the best value foods around So maybe its time to change that well-known phrase so that we say, "A banana a day keeps the doctor away!"

Gipsy Kings and meditation

2008-03-30T04:20:00.001+03:00

Thouhgts in Meditation is very common thing one fins it difficult to understand and tries to come out of it. Here is the science and ways to overcome it.
Meditation is the journey from body-mind state to Self.
When we are passing through Mind zone, thoughts do come. Thoughts may be known, unknown, related to our life or unrelated to us. All kinds of thoughts do come when we pass through Mind zone. Some times it is so irritating that we tend to come out of Meditation abruptly. Thoughts do disturb us when we are in the mind zone.
The way to cross the mind zone and to reach Self is what we call Meditation Technique.
Here is the Technique to transcend the Thought zone:
Sit comfortably with clasping your fingers and with crossed legs,
Close your eyes gently.
Take few deep breaths.
Now relax…totally relax…
Relax…your body…totally…
Now just be with your self…
Watch…
Watch the silence…inner silence…
Let the breath be on its own…
Watch the Breath….
Thoughts may come….know, unknown…
Watches the thought….just witness the thought…
Do not analyze….do not negate... do not go behind the thought…
Just allow it happen on its own…
Just be with the Breath….
Witness the breath….witness the thought…
Just be pure witnessor….
Slowly thoughts reduce…
Emptiness…inner silence increases…
Watch the Silence…Watch the inner emptiness…
Slowly you will reach No Thought state.
Special Instructions:
Normally you will experience No Thought state within few minutes in the first session.
It will be felt normally after few sessions.
Meditate for 45 minutes in one sitting. In these 45 minutes, almost 20 minutes will be spent in Thought Zone. We will have pure Meditative state for few minutes in intervals.
By doing more and more Meditation, we will have very less thoughts and we will really experience the bliss in Meditation.
Science:
Thoughts are of Mind Zone.
To transcend the thoughts, we have to do beyond mind work that is we have to do the Self work.
Concentration is Mind work; Observation, witnessing with out analysis is Self work.
When we are with Self work, being a witness, we can easily transcend Mind.
Stop all activity of Mind and start Self activity.
You will attain Meditative state.

Meditationguru
http://www.meditationguru.com

Deep Purple - London Symphony Orchestra

2008-03-30T02:55:00.000+02:00

τα διαχρονικά λόγια του Βασίλη Τριανταφυλλίδη

2008-03-30T02:51:00.001+02:00

Χάρρυ Κλύνν- ΑΤΤΑΚΕΣ

* Ακόμα κι ένα κρεμμύδι μπορεί να σε κάνει να κλάψεις, αλλά μόνο ένας καλός κωμικός μπορεί να σε κάνει να σε κάνει να γελάσεις.
* Παρακαλώ να γελάτε πιο γρήγορα, δεν έχω πολλή ώρα στη διάθεσή μου.
* Tι γίνεται, τελικά, μ' αυτό το IKA; Πας για αμυγδαλές και σου κάνουν εγχείρηση προστάτη! Ένα φίλος μου είχε προβλήματα με τη χολή του και όταν πήγε στο IKA ζήτησε να του κάνουν εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας... Tο ωραίο είναι ότι η μπλόφα έπιασε... Tου κάνανε εγχείρηση χολής!
* Στις φυλακές γίνεται το αδιαχώρητο, δεν δραπετεύει πλέον κανείς. Που αλλού θα βρούνε οι άνθρωποι δυο γεύματα τσάμπα;
* Kαι μια συμβουλή, να είσθε ευγενικοί με την πεθερά σας, οι μπέιμπι - σίτερς είναι πολύ ακριβές στις μέρες μας.
* Καλείς υδραυλικό τη Δευτέρα στις πέντε να σου φτιάξει τη βρύση κι έρχεται πέντε παρά τέταρτο. Ίδια μέρα, ίδια ώρα. Ένα μήνα μετά, όμως!
* O οποιοσδήποτε τραπεζικός μπορεί να γράψει ένα ποίημα χωρίς αντίκρισμα, αν όμως, ένας ποιητής γράψει μια επιταγή χωρίς αντίκρισμα... Xέσε μέσα...
* Όσα δε φτάνει η αλεπού, βάζει σκάλα και τα πιάνει.
* Στου κουφού την πόρτα, το σαπούνι σου χαλάς…
* Nέα μέτρα για το νερό. Θα συνδέσουνε το δίκτυο ύδρευσης με τις δεξαμενές της κόκα κόλα!
* Aν οι μισοί Έλληνες ξέρανε πως ζουν οι άλλοι μισοί, θα ήταν κι αυτοί απατεώνες.
* Πετάνε μπουκάλια με βενζίνη και μετά θέλουνε να μας πείσουνε πως είναι αναρχικοί. Ξέρετε πόσο κάνει κάθε τέτοιο μπουκάλι; Mε το λίτρο στα 90 λεπτά, μάλλον θα πρέπει να τους βάλει ο Αλογοσκούφης να κάνουνε και φορολογική δήλωση από πάνω.
* Διάβασα μια ταμπέλα που έγραφε. Πρώτο γενικό νοσοκομείο και πιο δίπλα είχανε συμπληρώσει «και τελευταίο»
* Υπάρχουν γυναίκες που πιστεύουν ότι τα σημερινά μαγιό είναι εξαιρετικά τολμηρά... Yπάρχουν και άλλες που έχουν ωραίο σώμα.
* Oι Έλληνες δεν ξέρουν τι θέλουν και δε θα ησυχάσουν ποτέ αν δεν το αποκτήσουν.
* Eυτυχώς, όμως, που υπάρχει αρκετή αστυνόμευση. Xτες βράδυ γύριζα σπίτι μου και κάποιος με είχε πάρει από πίσω. Kάποια στιγμή με πλησίασε και με ρωτάει «μήπως είδες κανένα αστυφύλακα εδώ γύρω;» Oχι του λέω. «Πολύ ωραία» μου λέει «ψηλά τα χέρια…»
* Aυτός που γελάει τελευταίος, είναι αυτός που προσπαθεί να καταλάβει τι εννοούσα.
* Tίποτα δεν κρατάει για πάντα, εκτός από μια κακή παράσταση.
* Zούμε σ' έναν πολύ σκληρό, αλλά και παράξενο κόσμο. Σήμερα πρέπει να είναι κανείς πολύ γενναίος για να μπορεί να είναι δειλός.
* Mακάρι οι νέοι να ήξεραν και οι γέροι να μπορούσαν.
* Aν είναι αλήθεια, ότι το ανθρώπινο σώμα αποτελείται 92% από νερό, τότε το μόνο δώρο που θα ήθελα είναι η Kλώντια Σίφερ και ένα καλαμάκι.
* Σήμερα είναι το αύριο, που φοβόμασταν χθες...
* Σοσιαλισμός είναι το σύστημα που πιστεύει ότι τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν αμέσως, αλλά όχι τώρα.
* Σπάνια αποτυγχάνω, απλώς αναβάλω την επιτυχία μου.
* Νεοφιλελεύθερος είναι εκείνος που είναι πολύ δειλός για να παλέψει και πολύ χοντρός για να το βάλει στα πόδια.
* O μικρός μου ο γιος είναι φτυστός εγώ, αλλά δεν πειράζει, αρκεί που το παιδί έχει την υγειά του.
* O μόνος τρόπος να αποφύγεις το στρατό είναι να πας στο ναυτικό ή στην αεροπορία.
* Tι να πεις για τους Έλληνες... Κάθονται δυο ολόκληρες ώρες για να πιουν στιγμιαίο καφέ!
* Δεν είναι όλοι οι άνδρες ηλίθιοι. Mερικοί απ’ αυτούς είναι ανύπαντροι.
* Aν σκεφτεί κανείς πόσο στοίχισε στον Aδάμ και στην Eύα ένα μήλο, τα φρούτα σήμερα είναι πάμφθηνα.
* Όλοι θέλουν να πάνε στον Παράδεισο, αλλά κανείς δε θέλει να πεθάνει.
* Mε τις απεργίες της ΔEH, σώθηκα. Έχω να δω τη γυναίκα μου μια εβδομάδα.
* Παρακολουθώ στη Bουλή τις συνεδριάσεις και τρελαίνομαι. Ανεβαίνει κάποιος στο βήμα, μιλάει μισή ώρα χωρίς να λέει τίποτα, οι μισοί από κάτω κοιμούνται, οι άλλοι μισοί πάνε για κατούρημα και στο τέλος όλοι διαφωνούνε!
* H Δημοκρατία σου δίνει το δικαίωμα να πεις αυτό που σκέπτεσαι, ακόμα κι όταν δεν είσαι σε θέση να σκέπτεσαι.
* H εγκληματικότητα έχει παραγίνει στην Aθήνα. Tις προάλλες ένας κουκουλοφόρος λήστεψε μία τράπεζα και καθώς έβγαινε από την τράπεζα με τα λεφτά σε μια πλαστική σακούλα... τον λήστεψαν!
* Ποιο Eλληνοτουρκικό και ποιο Eλληνοβαλκανικό… Tο μεγαλύτερο πρόβλημα στην Eλλάδα είναι το Eλληνοελληνικό.
* Zούμε σε μία χώρα πλούσια σε ερωτήσεις και φτωχή σε απαντήσεις.
* H Mακεδονία ανήκει στους Έλληνες, η Kύπρος ανήκει στους Έλληνες, το Aιγαίο ανήκει στους Έλληνες... Mόλις ακούσω πως και η Πελοπόννησος ανήκει στους Έλληνες, θ' αρχίσω να ανησυχώ σοβαρά.
* O νεοέλληνας είναι το άτομο εκείνο που έχει δυο τηλεοράσεις στο σπίτι του, δυο αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιό του, και δυο ευρώ στην τσέπη του.
* Kρατάτε την Aθήνα καθαρή, πετάτε τα σκουπίδια σας στον Πειραιά.
* Mόνο στην Eλλάδα θα μπορούσε να συμβεί αυτό. Διακόπτουν τα έκτατα δελτία ειδήσεων για να μεταδώσουν τα κανονικά.
* Tα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο φαίνονται... είναι χειρότερα...

Σταμάτης Σπανουδάκης

2008-03-30T01:56:00.000+02:00

Η Επανάσταση του 1821 και η σημερινή πραγματικότητα

2008-03-30T01:54:00.000+02:00

H μεγάλη εθνεγερσία του ‘21 που οδήγησε στην απελευθέρωση του Γένους και στην συγκρότηση εθνικού κράτους, κατέχει αναμφίβολα στην ιστορική διαδρομή του Ελληνισμού πρωτεύουσα θέση. Συνδέεται με την ίδια την ύπαρξη του έθνους και η σημασία της πρέπει να γίνεται πάντα κατανοητή καθώς μόνο η εθνική αυτογνωσία, μπορεί να οδηγήσει στην εξέλιξη και την ομαλή πορεία του εθνικού βίου.

Χρόνια σκλαβιάς και απελπισίας σε ένα σκοτεινό περιβάλλον όπως αυτό που είχαν επιβάλλει οι Οθωμανοί τύραννοι, με τις φυσικές άμυνες που δημιουργούν η αίσθηση της ταυτότητας, ο πολιτισμός και η αξιοπρεπής διαβίωση να διώκονται με λύσσα. Χρόνια γεμάτα με αίμα από εξεγέρσεις, άλλες μικρές και άλλες μεγάλες, εξεγέρσεις με τοπικό χαρακτήρα άλλα και αντιδράσεις μεμονωμένες οικογενειών αλλά και Ελλήνων που ποτέ μα ποτέ δεν δέχτηκαν την υποταγή στο Τούρκο. Αυτή η περίοδος, που απείλησε το γένος με αφανισμό, οδήγησε τις πιο ανυπότακτες και ρωμαλέες δυνάμεις του στην αναμέτρηση με τους Τούρκους, κάτω από άνισους όρους, όπου με πρωτοφανή ηρωισμό κατόρθωσαν αυτό που αρχικά φαινόταν αδύνατο: την απελευθέρωση και την εθνική συγκρότηση.

Η μεγάλη εθνεγερσία ως ιστορική περίοδος όπου δοκιμάστηκε, με συγκλονιστικό τρόπο η ίδια η υπόσταση του έθνους προσφέρεται για συμπεράσματα, σχετικά με το τρόπο που πολεμάμε, που σκεφτόμαστε, που ενεργούμε πολιτικά. Στο διάστημα της εξέγερσης, πριν απ’ αυτή, αλλά και μετά κατά την διάρκεια της εξέλιξης του νέου ελληνικού κράτους, καταγράφονται ιδιότητες που λειτούργησαν θετικά και άλλες που έπαιξαν τον αρνητικό τους ρόλο. Μια συνοπτική αξιολόγηση των γεγονότων μπορεί να μας φωτίσει πλευρές άξιες αναφοράς.

Πρώτη και κυρίαρχη διαπίστωση είναι η ίδια η εθνική συνείδηση. Η διαρκής και απρόσκοπτη αίσθηση της ταυτότητας των Ελλήνων που στο πέρασμα των σκοτεινών αιώνων διατηρήθηκε αναλλοίωτη. Η συμπεριφορά τόσων γενεών στον ευρύτερο ελληνικό χώρο, παρά τις συστηματικές διώξεις, δηλώνει την ύπαρξη μιας πλήρους και εμπεδωμένης αντίληψης περί της καταγωγής του έθνους που με διεργασίες σταθερές και εσωτερικές για τον κάθε Έλληνα, αλλά και για τις οικογένειες και τις κοινωνίες της εποχής, φρόντιζαν για την διαιώνισή της. Αυτό που ιστορία σημειώνει και είχε ως αποτέλεσμα την εθνική εξέγερση, έρχεται σήμερα πανηγυρικά να επιβεβαιώσει η επιστήμη της γενετικής καθώς όλα τα πανεπιστήμια που μελέτησαν το DNA των προγόνων μας συμπέραναν ότι είναι το ίδιο με αυτό των σημερινών Ελλήνων. Επιστημονικά συμπεράσματα που αξίζει να σημειωθεί ότι σχεδόν εξαφανίστηκαν από τον Ελληνικό τύπο, αν είχαν διαφορετική σημασία αλήθεια τι θα γινόταν; Σήμερα και παρά τις δοκιμασίες που δημιούργησαν στο παρελθόν ορισμένοι ιστορικοί σχετικά με το περιεχόμενο της επανάστασης του ‘21, έχουμε μια σαφή και πλήρη αντίληψη ότι επρόκειτο για μια εθνική επανάσταση που αποσκοπούσε στην εθνική ελευθερία.

Άλλη, εξίσου σημαντική διαπίστωση, είναι ότι η απόφαση και η ανυποχώρητη διάθεση είναι εξαιρετικής σημασίας όπλα στους εθνικούς αγώνες. Τόσο στο χρόνο εκδήλωσης της όσο και κατά την εξέλιξή της η επανάσταση είχε σε επίπεδο, κυρίαρχων δυνάμεων της εποχής κυρίως αντιπαλότητα και πάντως καμμία επίσημη υποστήριξη. Η επιμονή, η αποφασιστικότητα και ο ηρωισμός δημιούργησαν τις προϋποθέσεις υποστήριξης, αφού πάντα τα διεθνή συμφέροντα συγκλίνουν εφόσον εξυπηρετούνται. Και ή αποφασισμένη Ελλάδα να υπάρξει ήταν ασφαλώς χρήσιμος εταίρος για πολλούς. Κι ακόμα το τεράστιο ρεύμα φιλελληνισμού ήταν απόρροια της στάσης των μαχόμενων Ελλήνων. Η αίσθηση υποχρέωσης απέναντι σε αξίες όπως ο πολιτισμός και οι επερχόμενες γενεές ένα ύψιστο καθήκον του πολιτισμένου ανθρώπου που σήμερα συστηματικά παραλείπεται. Πιο συγκεκριμένα, ας αναλογιστούμε αν οι πρόγονοί μας δεν είχαν την αποφασιστικότητα να ανταποκριθούν στις περιστάσεις, θα είχαν δημιουργηθεί έστω και στοιχειωδώς όσα τώρα υπάρχουν. Η ίδια η ιστορική εξέλιξη απαιτεί την αποφασιστική και μάχιμη στάση. Αλλά και ιδιότητες όπως ο φατριασμός, ο διχασμός και η προσωπική άνοδος που τόσο σημάδεψαν την επανάσταση φαίνεται να μην έχουμε ακόμα αντιληφθεί τις συνέπειές τους. Επίσης, τον φαινομενικά εύκολα δρόμο της υποχώρησης που τελικά οδηγεί στον ραγιαδισμό.

Στο σύγχρονο ευρωπαϊκών αντιλήψεων ελληνικό κράτος η εθνική αυτογνωσία αποτελεί μάλλον πρόβλημα δεδομένου ότι αναστέλλει τις διαδικασίες ομογενοποίησης με τους πληθυσμούς που βρίσκονται σήμερα στη χώρα μας αλλά και με αυτούς που φαίνεται ότι προσδοκούν να βρεθούν. Έτσι, η υποβάθμιση της Επανάστασης αποτελεί μια επιλογή που σταδιακά διαχέεται στις κρατικές υπηρεσίες, στον στρατό, στην εκπαίδευση, στους μηχανισμούς επικοινωνίας. Η σημερινή κοινωνία δεν θυμίζει τίποτα από την κοινωνία που δεκαετίες πριν με συνεκτικό και πάνδημο τρόπο γιόρταζε το ‘21. Η κορυφαία πράξη υπέρβασης, που αποτέλεσε και την έναρξη όλων των μεγάλων εθνικών διεκδικήσεων γίνεται συστηματική προσπάθεια να υποβαθμιστεί ή να στρεβλωθεί το περιεχόμενο του. Οι μεγάλες στιγμές της ιστορίας είναι αυτές που καθορίζουν τη θέση ενός έθνους και δηλώνουν με τρόπο απαράμιλλο βασικές επιλογές επιβίωσης. Φίλους, εχθρούς, γεωστρατηγικές επιλογές, δρόμους αγώνα.

Η σύγχυση επομένως, σχετικά μ’ αυτές είναι μια σύγχυση στις κύριες αξίες και στον προσανατολισμό. Η κατανόηση του μηνύματος του ‘21 δεν είναι μια κοινοτυπία, είναι πράξη ουσιαστικής συμμετοχής στο διαχρονικό εθνικό γίγνεσθαι. Μέρος της εθνικής συνειδητοποίησης και της σημασίας της. Δεν πρόκειται μόνο για μια ιστορία αγώνων, πρόκειται για την απελευθέρωση των ελλήνων και την αναζήτηση της ιστορικής τους πορείας. Η πρόσφατη περιπέτεια με το σχολικό βιβλίο της ΣΤ’ Δημοτικού, είναι μόνο ελάχιστο μέρος της επιχειρούμενης προσπάθειας στρέβλωσης της ιστορίας καθώς για χρόνια γίνεται σε επιτελικό επίπεδο προεργασία με στόχο τον περιορισμό του «εθνοτικού σχολείου» με την επίσημη καθοδήγηση καθηγητών πανεπιστημίου και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Αυτό που δεν κατόρθωσαν τόσες ορδές βαρβάρων, αυτό που δεν κατόρθωσαν τόσα μαρτύρια, το επιχειρούν σήμερα «Έλληνες» εκπαιδευτικοί και πολιτικοί... Η ανάγκη επαγρύπνησης είναι μεγαλύτερη από ποτέ.

Ενώ το Κυπριακό εισέρχεται σε νέα φάση όπου ένα νέο σχέδιο θα τεθεί σε συζήτηση και οι προσδοκίες μας δεν είναι καλές, η Σκοπιανή προκλητικότητα καλπάζει, οι ανακατατάξεις στα Βαλκάνια αναπτύσσονται ανησυχητικές, οι Τούρκοι επιμένουν στην αδιαλλαξία. Το στρατηγικό και διπλωματικό περιβάλλον που κινείται η Ελλάδα είναι φορτισμένο από προκλήσεις που τα χρόνια έδειξαν ότι δεν έχουν περιστασιακό περιεχόμενο. Δεν πρόκειται δηλαδή για τάση λίγων φανατικών αλλά και για μόνιμες εκπεφρασμένες αντιλήψεις που έχουν μια στρατηγική και τακτικές απέναντι στις οποίες έως σήμερα το ελληνικό κράτος δείχνει ανέτοιμο πρόχειρο και υποτονικό. Η οικονομική άνθηση της Αλβανίας και των Σκοπίων είναι κατά το μέγιστο μέρος έργο του ελληνικού κράτους και των Ελλήνων επιχειρηματιών. Η περιβόητη οικονομική διπλωματία που θα διέσωζε τις σχέσεις καλής γειτονίας αποδείχτηκε μια ανόητη επιλογή, που όχι μόνο υπονόμευσε τις ελληνικές θέσεις αλλά δημιούργησε και πολλά επιμέρους προβλήματα στην ελληνική αγορά εργασίας και στην ελληνική κοινωνία. Όλα τα «ανοίγματα» προς τους βόρειους και ανατολικούς γείτονες έδωσαν ένα, έστω ένα πλεονέκτημα στην χώρα μας; Δυστυχώς κανένα, μόνο περαιτέρω προβλήματα.

Το αίτημα της σθεναρής στάσης παραμένει ως μοναδικό ελπιδοφόρο αίτημα μεγάλου μέρους της πολύπαθης ελληνικής κοινωνίας. Ο δρόμος της ξεκάθαρης και εθνικής θέσης βρίσκει ερείσματα στην μεγάλη μνήμη της πατρίδας εκεί όπου αναγεννήθηκε. Το ‘21, πρέπει να παρορμά και να φρονηματίζει κάθε σύγχρονο Έλληνα γιατί δείχνει το δρόμο.

του Εμμανουήλ Κώνστα

"Passport, please"...

2008-03-28T00:26:00.002+02:00

The readers' editor on ... plagiarism and the internet

2008-03-28T00:13:00.001+02:00

* Stephen Pritchard
* The Observer,
* Sunday March 23 2008

About this article

This article appeared in the Observer on Sunday March 23 2008 on p36 of the Comment section. It was last updated at 00:00 on March 23 2008.

A Greek law student studying in London enjoys reading this newspaper every Sunday and keeps up with the news back home in Athens by logging on to Greek newspaper websites. Imagine her surprise when she realised she was reading online a Greek translation of a Nick Cohen column which she had read only a few days before in The Observer. There it was, almost word for word, but with a different author's name attached.

Cohen's piece, headlined 'At least Germany stamps on tax havens', appeared in The Observer at the end of last month and turned up four days later in a publication called Lifo, which is widely distributed in Athens, signed by one Christos Michailidis.

'Lifo is probably the most popular free paper in Athens, and by no means marginal,' wrote the student. 'The article is almost a word-for-word translation of Nick Cohen's piece on Liechtenstein. There is no mention of The Observer.

'I was shocked by my discovery and sent an email to Lifo urging them to remove it from their website. They have not removed it or bothered to answer my email.'

I asked our Athens correspondent Helena Smith to read through the Greek version and compare it with Cohen's English text. She confirmed that while some of Cohen's rhetorical flourishes and British references had disappeared, it was essentially the same piece.

'Media and copyright law is regularly disregarded in Greece,' wrote the student, who asked not to be named. 'I generally admire Lifo and this seemed so unlike them. I have in the past ignored these "similarities" that I notice regularly in what I consider the poorer Greek papers, but this appearing in an otherwise decent paper seemed a step too far. As a Greek, all my life I have been taught to tell the difference between what the law says and what happens in real life. But living in the UK, a place where the laws are actually followed and the system works, I feel ashamed of what is going on in Greece.

'I know it might seem trivial, but for me and a lot of young Greek people right now, a small matter such as this is a big deal.'

I tracked down an embarrassed Christos Michailidis, a freelance contributor to Lifo, who said his original copy had a line at the end saying it was 'an extract' from Nick Cohen's piece, but this had been cut during the editing process.

That clearly isn't good enough. If his piece was the 'appreciation' of Nick's column that he claimed it to be, he could have introduced it is as such. 'I will apologise to Nick Cohen and The Observer in the next issue of the paper,' he said. The piece will also be removed from Lifo's website.

The internet has made the recycling of other people's work all too easy - ask any teacher or university lecturer - but equally it has made the detection of such practices almost instantaneous.

Mr Michailidis might consider his piece to be an appreciation, but there is another word for it: plagiarism.

http://www.guardian.co.uk/world/2008/mar/23/greece

Mark Knopfler

2008-03-27T22:46:00.000+02:00

ΕΠΕΙΓΟΝ

2008-03-25T21:59:00.000+02:00

ΒΟΗΘΕΙΑ!!!
ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΓΙΝΕΤΑΙ!!!
ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΧΕΠΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΝΟΣΗΛΕΥΕΤΑΙ ΕΝΑ ΑΓΟΡΑΚΙ 6 ΕΤΩΝ ΜΕ ΟΞΕΙΑ ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ.
ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΑ ΓΙΑ ΔΟΤΕΣ ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΩΝ.
Η ΟΜΑΔΑ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΒ+ (ΡΕΖΟΥΣ ΘΕΤΙΚΟ) . ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΑΙΜΑ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΤΣΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ - ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΧΕΠΑ (παιδο-ογκολογικό ) (2310 993506 & 2310 993944)
ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ, ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ, ΤΗ ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΟΥ, ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ.....
ΑΣ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΤΡΕΞΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΓΕΡΟΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ......

1821

2008-03-25T20:28:00.005+02:00

Η φουστανέλα και το τσαρούχι ήταν τα βασικά στοιχεία της εμφάνισης των Ρουμελιωτών επαναστατών . Πολύπτυχη και λερή η πρώτη , δενονταν στη μέση από πετσί η σκοινί . Το γελέκι και οι βλαχόκαλτσες και η φλοκάτα συμπλήρωναν τη ντυμασιά του πολεμιστή , που φόραγε ακόμα και μιά κόκκινη σκούφια στο κεφάλι . Τα τσαρούχια , φκιαγμένα από ακατέργαστο βωδινό τομάρι , απλά κί' ελαφριά , τους βοηθούσαν στις γρήγορες και οδυνηρές πορείες τους . Χωρίς φουστανέλα και τσαρούχι , πολεμιστής δεν μπορούσε να νοηθεί , κι' όσους δεν τα φορούσαν τους θεωρούσαν ανίκανους , άναντρους και τους παραγκόμιαζαν με τις λέξεις " ψαλιδοκέρι " και " σπληνάντερο ".
Η ψείρα ήταν αχώριστος σύντροφός τους , οι απλοί στρατιώτες δεν ξεψειριάζονταν μόνο , αλλά τινάζονταν , βγάζοντας τα ρούχα τους και τινάζοντάς τα στη φωτιά . Η τροφή στρατιωτών και καπεταναίων ήταν πάντα σχεδόν ξερή . Οι ελιές , το τυρί και το κρασί απαραίτητα , που και που έτρωγαν και ψητό κρέας , τις περισσότερες φορές έτριβαν το καλαμπόκι η το στάρι , πάνω σε πέτρα , σε πετσί η σε σανίδα και τόφκιαναν ψωμί χωρίς αλάτι και προζύμι και τότρωγαν μισοψημένο . Το κρασί τους το φύλαγαν σε μιά τσίτσα και το νερό σε μικρό ασκί που τόχε ο καθένας πάνω του . Είχαν όλοι , συνήθως , λίγα σκόρδα και κρεμμύδια , ακόμα βελόνες , ράμματα , τσαγκαροσούβλι και τσακμακόπετρες .
Τις περισσότερες φορές πολεμώντας με τους Τούρκους , στρατοπέδευαν κάτω απ' τα δέντρα , σε χαράδρες και σε ρέματα , κι' ήταν πολύ ευτυχισμένοι εκείνοι που θα κατώρθωναν να φκιάξουν κάπου μιά πρόχειρη καλύβα η ένα τσαρδάκι , ακόμα δε περισσότερο εκείνοι που είχαν ένα ψαθί γιά να ξεκουράσουν το ταλαίπωρο κορμί τους .
Κάθε νύχτα ορίζονταν οι σκοποί , όλοι δε οι άνδρες γνώριζαν το σύνθημα , η θρησκευτικότητα ,ποτέ δεν τους έλειπε , και μόλις σηκώνονταν το πρωί , πλένονταν , χτενίζονταν κι' έκαναν με ευλάβεια το σταυρό τους . Τα δασιά και μακριά μαλλιά αποτελούσαν δείγμα ανδρισμού , κάθε πρωί μαζεύονταν όλοι οι άνδρες του μπουλουκιού γύρω απ' τον αρχηγό τους , σχηματίζοντας δυό και τρεις κύκλους . Συζητούσαν στρατιωτικά θέματα τακτικής και στρατηγικής κι' όταν είχαν διαφωνίες τότε επικρατούσε η γνώμη του γεροντότερου αρχηγού η στρατιώτη , μιά και καθένας απ' αυτούς ήταν ..ταμείο γνώσεων και πείρας σαν παλιός πο΄λεμιστής και κλέφτης , " αφού τώπε ο γέρος " η παραπέρα κουβέντα περίσσευε .
Ο οπλαρχηγός , είχε κοντά του ένα φροντιστή και γιά την προσωπική του ασφάλεια σωματοφύλακες . Συνηθισμένοι ήταν και οι ψυχογιοί , αρνινάτσα περισσότερο των καπεταναίων της Αιτωλοακαρνανίας , έχοντας κύρια δουλειά τους να κουβαλούν μιά καπνοσύριγγα και ένα κύπελο , να κερνούν κρασί και να ετοιμάζουν το κρεβάτι του αρχηγού από κλαριά σκίνων , έλατου και ξερών χόρτων . Στις ώρες της ανάπαυσης διασκέδαζαν οι μεν αξιωματικοί παίζοντας ζάρια , οι δε οπλίτες τραγουδώντας η παίζοντας τη φλογέρα . Ακόμα ασχολούνταν στον αθλητισμό , ρίχνοντας το δίσκο η το λιθάρι , πηδώντας στη μιά και στις τρεις , παλεύοντας η χορεύοντας τσάμικο και συρτό .
Συγκινητικό ήταν το θέαμα του κοινού τραπεζιού αξιωματικών και στρατιωτών , έτσι δυνάμωναν οι αδερφικοί δεσμοί αγάπης κι' εμπιστοσύνης , στο τραπέζι , τραγουδιώνταν ηρωικά , τραγούδια , αφιερωμένα στη μνήμη συντρόφων και παλιών ηρώων που έπεσαν στη μάχη . Γενική ήταν σ' όλα τα Ρουμελιώτικα στρατόπεδα , η αρχή της εγκράτεις και της αποχής από γενετήσια επαφή με γυναίκες , οι παραβάτες αποδοκιμάζονταν και τιμωρούνταν .
Φυσικές ήταν οι προλήψεις , η εμφάνιση λαγού η φιδιού κατά την πορεία ενός τμήματος η κατά την έναρξη της μάχης , το πέταγμα πελαργών , το ούρλιασμα ενός σκυλιού η ο θρήνος του γκιώνη , θεωρούνταν σαν θλιβερά προμηνύματα .
Ο οπλισμός τους αποτελούνταν από ένα ντουφέκι με μιά η δυό παλάσκες με τα φουσέκια , πολλοί έσερναν απάνω τους και γιαταγάνι , λίγοι δε γυριστό σπαθί , που κρέμονταν απ' το αριστερό πόδι με σκοινί ( Πάλα ) . Σαν πιό επίσημος και γενναίος λογαριαζόταν εκείνος που είχε επαργυρωμένα η επιχρυσωμένα όπλα , γιατί πιστευόταν πως τα κέρδισε άξια από τον εχθρό μετά από νικηφόρα μάχη .
Έτσι πολεμούσαν οι απλοί και ωραίοι εκείνοι πρόγονοί μας , που κατάφεραν με στερήσεις και κατατρεγμούς να ζωντανέψουν την Πατρίδα μας , άσχετο αν μετά την απελευθέρωση δεν χάρηκαν την καινούρια Ελληνική ζωή κι' έμειναν , οι περισσότεροι , ζητιάνοι του δίκιου και της προκοπής .

Κώστας Καψάλης

“Βούλγαροι κι Αρβανίτες και Σέρβοι και Ρωμιοί,
Νησιώτες και Ηπειρώτες, με μια κοινή ορμή,
για την ελευθερία να ζώσουμε σπαθί,
ν’ ανάψουμε μια φλόγα εις όλην την Τουρκιά,
να τρέξει απ’ την Μπόννα έως την Αραπιά
να σφάξουμε τους λύκους που τον ζυγόν βαστούν
και Χριστιανούς και Τούρκους σκληρά τους τυραννούν”.

Ρήγας Φεραίος

Με αφορμή το βιβλίο της ιστορίας της ΣΤ Δημοτικού έχει ξεκινήσει μια αντιπαράθεση που αφορά τον μύθο που η αστική τάξη εδώ και χρόνια χτίζει γύρω από την αστική επανάσταση του 1821 και τη γέννηση του ελληνικού κράτους. Η λυσσασμένη συστράτευση της αντίδρασης για να υπερασπιστεί τους μύθους που η ίδια δημιούργησε και καλλιεργεί τόσα χρόνια, μας δείχνει πόσο σημαντικό ρόλο έχει ακόμη και στις μέρες μας η παραποίηση της επανάστασης του 21 για την καλλιέργεια του ελληνικού εθνικισμού. Ακόμη και μια αμφισβήτηση των πιο κραυγαλέων ψεμάτων όπως του κρυφού σχολειού και της Αγίας Λαύρας, από την πλευρά του αστικού κοσμοπολιτισμού, είναι αρκετή για να βγαίνουν αφροί λύσσας από τους στυλοβάτες του εθνικού φρονήματος. Από την άλλη, η τάση για μια ανάγνωση της ιστορίας στο ύφος ενός πολίτικαλ κορέκτ αστικού κοσμοπολιτισμού, δεν μπορεί παρά να βασίζεται επίσης στο ψέμα. Όχι στους εθνικιστικούς μύθους του Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών, αλλά αποσιωπώντας κάθε τι που θυμίζει βία και σύγκρουση (και ειδικά ταξική σύγκρουση).
Από την πλευρά της η αριστερά στην πλειοψηφία της δεν καταφέρνει να απεγκλωβιστεί από αυτό το δίπολο. Όχι μόνο για λόγους πολιτικούς, αλλά μερικές φορές από μόνη την έλλειψη ερμηνευτικών εργαλείων. Η λανθασμένη ταξική ανάλυση της επανάστασης του 1821 από μεγάλη μερίδα της αριστεράς, την καθιστά αδύναμη να δει τη δυναμική της, τις εσωτερικές τις αντιφάσεις, το μεγαλείο της και την τραγικότητά της. Μια αδυναμία όχι πάντα αθώα, αλλά συχνά υστερόβουλη, καθώς φτιάχνει άλλους μύθους στην προσπάθειά της να ανακαλύψει “φεουδαρχικά υπολείμματα” για να δικαιολογήσει κατά καιρούς τη συμμαχία της με τμήματα της αστικής τάξης, ή τον ίδιο της τον εθνικισμό.
Σε αυτό το άρθρο δεν είναι δυνατόν να περιγραφεί η πορεία της ελληνικής επανάστασης. Πολλές και σημαντικές πτυχές της θα μείνουν απ’ έξω. Στόχος μας είναι να παρουσιάσουμε ένα ιστορικό πλαίσιο των κοινωνικών χαρακτηριστικών της επανάστασης και των κοινωνικών δυνάμεών της πέρα από κάθε λογής μύθους.

Η Οθωμανική αυτοκρατορία ως κοινωνικός σχηματισμός έχει εντελώς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, που διαφέρουν κατά πολύ από τους αντίστοιχους φεουδαρχικούς στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το οθωμανικό κράτος ήταν μια αυστηρά συγκεντρωτική γραφειοκρατική μηχανή γύρω από μια οικογένεια - γένος τους οσμανλήδες τούρκους. Με κέντρο το σουλτάνο έχει δομηθεί μια πολυάριθμη κάστα γραφειοκρατών που ωστόσο αντλούν τα προνόμιά τους όχι από τη γη που κατέχουν, αλλά από την εύνοια του σουλτάνου. Αυτοί βρίσκονταν εντελώς απρόσιτοι από τους υπηκόους τους (χαρακτηριστικά η επίσημη κρατική γλώσσα ήταν ακατάληπτη ακόμη και για τους περισσότερους τούρκους). Από το παλάτι ξεκινάει ένα αυστηρό διοικητικό πλέγμα κάθετο και οριζόντιο. Κάθετα, ξεκινά από το παλάτι και φτάνει μέχρι το τελευταίο χωριό σε μια πυραμίδα υψηλών μεσαίων και χαμηλών αξιωματούχων. Το οριζόντιο αφορά την διευθέτηση των υπηκόων σε μιλέτια (ορθόδοξο, αρμένικο, εβραϊκό) όπου το καθένα συγκροτεί μια δική του διοικητική πυραμίδα. Η πολύπλοκη αυτή διοίκηση εξασφαλίζει στον εκάστοτε σουλτάνο την είσπραξη των φόρων, τη στρατολόγηση για τους διαρκείς πολέμους της αυτοκρατορίας και τη διατήρηση της εσωτερικής ειρήνης. Για τους κατοίκους σήμαινε ένα καθεστώς διαβίωσης σαφώς ανεκτικότερο και από τα παλαιότερα, αλλά και από τα σύγχρονα της υπόλοιπης Ευρώπης. Στην οθωμανική αυτοκρατορία η δουλοπαροικία ήταν εξαίρεση. Οι φόροι για τους αγρότες και τους επαγγελματίες ήταν σκληροί, αλλά όχι σκληρότεροι από αλλού.
Μια τέτοια κοινωνία επέτρεψε το ξεδίπλωμα και την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων στο εσωτερικό του, αλλά η ίδια η κρατική δομή (απολιθωμένη και στάσιμη) αποτελούσε διαρκώς ανυπέρβλητο εμπόδιο για την παραπέρα επέκτασή τους. Στα τέλη του 18ου αιώνα αυτή η δομή στέκεται ανυπέρβλητο εμπόδιο που η ιστορική εξέλιξη επιτάσσει να σαρωθεί.

Η ελληνική αστική τάξη
Στους κόλπους της οθωμανικής αυτοκρατορίας έχουν αρχίσει να μορφοποιούνται τα τμήματα του πληθυσμού που θα αποτελέσουν τις διάδοχες αστικές τάξεις. Ακριβώς εξαιτίας της δομής της αυτοκρατορίας δεν είναι τούρκικη αυτή η αστική τάξη, αλλά ελληνική, εβραϊκή, αρμένικη, κλπ. Από αυτές πιο οικονομικά εύρωστη, πιο συγκροτημένη και πιο συνειδητοποιημένη είναι η ελληνική αστική τάξη.
Ο τρόπος γέννησής της, της προσδίδει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Καταρχήν το κεφάλαιό της προέρχεται κυρίως από το εμπόριο και τις τραπεζικές συναλλαγές. Στο τέλος του 17ου αιώνα κατορθώνει να γίνει η κυρίαρχη ναυτική δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό που την διαφοροποιεί από τις υπόλοιπες αστικές τάξεις είναι πως σε αντίθεση με το τεράστιο γεωγραφικό εύρος των κεφαλαίων της στερείται μια σταθερή έδρα. Πράγματι, τα ελληνικά κεφάλαια είναι σκορπισμένα σε ολόκληρη την αυτοκρατορία, αλλά και στη Νότια Ρωσία, στις Παραδουνάβιες Χώρες, στην Ιταλία, στην Αυστροουγγαρία, στη Δυτική Ευρώπη. Η αστική τάξη, ορμητική και τυχοδιωκτική, δεμένη από την αρχή με τα δυτικά κεφάλαια, θέλει να διαπραγματεύεται τα κέρδη της απευθείας με τη δύση, χωρίς τη μεσολάβηση μιας διεφθαρμένης και αργοκίνητης οθωμανικής γραφειοκρατίας. Το αίτημα για ένα ανεξάρτητο εθνικό κράτος (έδρα των κεφαλαίων της και συλλογικό μηχανισμό στον ανταγωνισμό της με τις υπόλοιπες αστικές τάξεις) προβάλει πλέον σαν ώριμο και επιτακτικό αίτημα.
Το κλίμα που σαρώνει την Ευρώπη από τη γαλλική επανάσταση και τους ναπολεόντειους πολέμους βρίσκει απήχηση στην οθωμανική αυτοκρατορία. Ο γαλλικός Διαφωτισμός δίνει το ιδεολογικό πλαίσιο για το επαναστατικό ξεσηκωμό. Η διαμόρφωση της ελληνικής εθνικής συνείδησης μέσα από τις εξαγγελίες των διαφωτιστών εκφεύγει από τα όρια του άρθρου. Εδώ να πούμε μόνο ότι ο ελληνικός διαφωτισμός, έχει ένα βαθύ επαναστατικό κοινωνικό περιεχόμενο. Η εθνική ολοκλήρωση συμβαδίζει με την εξάλειψη των κοινωνικών ανισοτήτων. Ο Ρήγας οραματίζεται μια βαλκανική ομοσπονδία του δικαίου, όπου θα ευημερούν όλοι, ανεξαρτήτως έθνους και θρησκείας, αφού αποτινάξουν τους τυράννους του σουλτάνου. Ο Ανώνυμος της Ελληνικής Νομαρχίας στοχοθετεί ευθέως τους πρόκριτους που δυναστεύουν το λαό το ίδιο με τους τούρκους και το μηχανισμό της εκκλησίας που τον κρατάει στην αμάθεια. Αυτός είναι και ο λόγος που η εκκλησία πολέμησε τόσο σφόδρα τους έλληνες διαφωτιστές. Πραγματικά, οι μάχες που έδινε η εκκλησία δεν ήταν να χτίζει “κρυφά σχολειά” αλλά να κρατάει τον απόλυτο έλεγχο σε όσα εντελώς φανερά και ελεύθερα λειτουργούσαν. Ελεύθερα από τις τούρκικες αρχές, αλλά όχι από την εκκλησία που ξεκίνησε πραγματική εκστρατεία να εκδιώξει από αυτά τους φορείς των “νεωτεριστικών ιδεών”.
Αντίστοιχη με τις διακηρύξεις του Διαφωτισμού ήταν και η οργανωτική μορφή που επιλέχτηκε για να φέρει σε πέρας το έργο της επανάστασης, η Φιλική Εταιρεία. Ιδρύεται στην Οδησσό το 1814 από έλληνες αστούς που κινούνταν στις διακηρύξεις του ελληνικού διαφωτισμού. Η Φιλική Εταιρεία ήταν μια οργάνωση κατά τα πρότυπα των επαναστατικών αστικών οργανώσεων της υπόλοιπης Ευρώπης. Αν και επρόκειτο για μια αυστηρά μυστική και συνωμοτική οργάνωση, σε αντίθεση με αυτές απλώθηκε και οργάνωσε πλατιά λαϊκά στρώματα, αντιγράφοντας το παράδειγμα της ιταλικής Καρμπονερίας την οποία χρησιμοποίησε ως πρότυπο. Στο σύντομο διάστημα λίγων μόλις χρόνων έχει να παρουσιάσει ένα τεράστιο έργο. Έχει εξασφαλίσει την χρηματοδότηση πολλών ελλήνων αστών. Έχει ένα δίκτυο “αντιπροσώπων” αποσταλμένους σε πολλά σημεία τις αυτοκρατορίας, που προσπαθούν να εμπνεύσουν, να ξεσηκώσουν, να εξασφαλίσουν συμμαχίες όταν έρθει η ώρα της εξέγερσης. Έχει αποκτήσει παρόμοιες βάσεις στην υπόλοιπη Ευρώπη, που συγκροτεί ένα ισχυρό ρεύμα βοήθειας στην επερχόμενη επανάσταση μέσα στους κύκλους των αστών επαναστατών. Το σχέδιο της Εταιρείας είναι ένας γενικός ξεσηκωμός στη Βαλκανική και για αυτό το σκοπό αλληλογραφεί με πολλούς ηγέτες των Βαλκανίων. Το 1820 και μετά από τις αρνήσεις του Καποδίστρια να αναλάβει την ηγεσία, δέχεται ο Αλ. Υψηλάντης. Μαζί με τους υπόλοιπους ηγέτες της Φιλικής επεξεργάζονται το “Σχέδιο” δηλαδή την εξέγερση στις λεπτομέρειές της. Αλλά τα γεγονότα δεν υπακούουν πάντα στα σχέδια.

Ο λαός
Ο όρος “ελληνικός λαός” ως κοινωνική έννοια απαιτεί οπωσδήποτε διευκρινίσεις. Γενικά μιλάμε για τον κόσμο που δουλεύει στις πόλεις και στην επαρχία, αλλά ως σύνολο δεν έχει ενιαία χαρακτηριστικά. Οι αγρότες που αποτελούν τη μεγάλη πλειοψηφία δουλεύουν με σχέσεις πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Στην τεράστια οθωμανική αυτοκρατορία για την περίοδο που αναφερόμαστε υπάρχει μια τεράστια ποικιλία στην ιδιοκτησία και την εργασία στη γη. Στο Μοριά και τη Ρούμελη, στα μικρά νησιά, γενικά στα ορεινά, επικρατεί ο μικρός κλήρος στα πεδινά η μεγάλη γαιοκτησία και οι ακτήμονες εργάτες γης. Στα Επτάνησα και σε κάποια νησιά του Αιγαίου επιβιώνουν φεουδαρχικές σχέσεις από την εποχή της φραγκοκρατίας. Όταν μιλάμε για αγροτικές μάζες να έχουμε στο μυαλό μας ότι πρόκειται περισσότερο για αφαίρεση παρά για τάξη με κοινό τρόπο ζωής και κοινή συμπεριφορά. Στις πόλεις πάλι στο προβιομηχανικό στάδιο παραγωγής απασχολούνται άνθρωποι που αργότερα θα αποτελέσουν το προλεταριάτο, αλλά τη συγκεκριμένη περίοδο κυριαρχούν οι συντεχνίες. Ένα σημαντικό στοιχείο είναι πως με εξαίρεση κάποια νησιά στο Αιγαίο, η επανάσταση θα επικρατήσει μακριά από τις μεγάλες και ανεπτυγμένες πόλεις της αυτοκρατορίας.
Διευκρίνιση απαιτεί και ο όρος “ελληνικός”. Στις περιοχές που επικράτησε οι επανάσταση (για να μην αναφερθούμε καν εκεί που δεν επικράτησε), με εξαίρεση τα νησιά, οι έλληνες ήταν μειοψηφία. Ο Μοριάς και η Ρούμελη κατοικούνταν από πληθυσμούς με ρευστή και διαμορφούμενη εθνική συνείδηση (κυρίως αρβανίτες, αλλά και βλάχους, σλάβους, κλπ.) καθώς και από λαούς με διαφορετική εθνική συνείδηση (τούρκους, εβραίους, αρμένιους, κλπ). Όσον αφορά μάλιστα τη γλώσσα, ή τις διάφορες διαλέκτους καλύτερα, τα πράγματα είναι απόλυτα συγκεχυμένα. Οι πληθυσμοί αυτοί “ελληνοποιήθηκαν” μέσα από δυο διαφορετικούς δρόμους: την ορθόδοξη εκκλησία και τον ελληνικό διαφωτισμό. Η διαίρεση σύμφωνα με το θρήσκευμα (που άλλωστε ήταν θεσμοποιημένη στην αυτοκρατορία) έπαιξε τεράστιο ρόλο από την επανάσταση και αργότερα αφού ο “έλληνας” ταυτιζόταν με τον “ορθόδοξο χριστιανό”. Ο αστικός διαφωτισμός με τα ορμητικά του κηρύγματα, ταύτισε την ελληνοποίηση με πνευματική άνοδο όσο και με κοινωνική ανέλιξη.
Όπως και να έχει, αυτοί οι ετερογενείς πληθυσμοί σήκωσαν όλο το βάρος της επανάστασης και του πολέμου, κάτω από τα φλογερά κηρύγματα των αστών διανοουμένων, προσδοκώντας όχι μόνο μια ανεξαρτησία από τον σουλτάνο, αλλά προσδοκώντας κοινωνικούς στόχους μέσα από αυτή τους τη συμμετοχή.

Οι κλέφτες

Οι κλεφταρματωλοί αποτελούν μια ιδιαίτερη ενσάρκωση των κοινωνικών αιτημάτων της επανάστασης. Το φαινόμενο που ονομάστηκε “κοινωνική ληστεία” (σε αντιδιαστολή με την κοινή ληστεία, την “ατομική”) ολόκληρο τον 19ο αι. ήταν τόσο πλατιά διαδεδομένο σε διάφορα μέρη του κόσμου, ώστε διάφοροι σύγχρονοι ιστορικοί να ονομάσουν την εποχή “αιώνα της κοινωνικής ληστείας”. Ειδικά σε κάποια σημεία της Μεσογειακής Λεκάνης πήρε τέτοια έκταση ώστε καθόριζε απόλυτα την πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου. (Κορσική, Σικελία, Κρήτη, Αλβανία-Ήπειρος, Μοριάς, Ιωνικά Παράλια).
Όσοι δεν δέχονταν την καταπίεση και την αυταρχικότητα της κεντρικής ή της τοπικής εξουσίας καταφεύγουν στα βουνά συγκροτώντας ένοπλα σώματα. Ορίζουν τα βουνά και από εκεί αναλαμβάνουν ένοπλο αγώνα ενάντια της εξουσίας. Συχνά πρόκειται για εμπειροπόλεμους άντρες ή και επαγγελματίες στρατιώτες, που ατομικά ή ομαδικά λιποταχτούν και ορίζουν τα βουνά για λημέρι τους. Τον ορεινό όγκο τον ελέγχουν πλήρως και ζουν ακριβώς από τον έλεγχό του, φορολογώντας τις οδούς και τα ορεινά περάσματα, ή πλιατσικολογώντας τα καραβάνια ή τις πεδινές περιοχές. Οι “κοινωνικοί ληστές” διατηρούσαν άρρηκτες σχέσεις με τον αγροτικό πληθυσμό της περιοχής από τον οποίον άλλωστε προέρχονταν. Συχνά αποτελούσαν το ένοπλο σώμα του αγροτικού πληθυσμού που τον προστάτευαν από τις αυθαιρεσίες της εξουσίας και πολλές φορές βρέθηκαν να υποκινούν τοπικές αγροτικές εξεγέρσεις. Στα μάτια των αγροτών περιβάλλονταν με το θρύλο του ήρωα.Μια δεύτερη περίπτωση ήταν οι αρματολοί, άνθρωποι που η ίδια η οθωμανική εξουσία εξόπλιζε για να επιβάλουν την τάξη στις δυσπρόσιτες ορεινές επικράτειες (κυρίως ενάντια των κλεφτών) και που στο πέρασμα του χρόνου αυτονομούνταν. Συχνά μάλιστα οι δυο ομάδες άλλαζαν ρόλους ή και συγχωνεύονταν.
Φυσικά, δεν ήταν όλοι έλληνες ή χριστιανοί ορθόδοξοι. Αντίθετα πολλές ήταν οι τουρκοαλβανικές κλεφτοσυμμορίες, και ο κανόνας ήταν οι μεικτές. Η θέση τους σαν “ένοπλο τμήμα” του αγροτικού πληθυσμού, τους μετέβαλε πότε σε προστάτες του, πότε σε μεσολαβητές του με την εκάστοτε εξουσία, καμιά φορά ακόμη και σε δυνάστες του. Συχνά συμμαχούσαν στρατιωτικά με το στρατό της κεντρικής εξουσίας απέναντι στον τοπικό δυνάστη, συχνά πάλι έκαναν ακριβώς το αντίθετο. Αν δεν έχει κανείς αυτό κατά νου δεν μπορεί να εξηγήσει τη συμπεριφορά των κλεφτών, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την επανάσταση. Τυπικό παράδειγμα οι σουλιώτες. Αρβανίτες οι ίδιοι, μάχονταν για χρόνια ενάντια στον επίσης αλβανό Αλή Πασά των Γιαννίνων, μέχρι που ο τελευταίος κατόρθωσε να τους υποτάξει. Κι όμως, οι ίδιοι αυτοί σουλιώτες είναι που επέστρεψαν λίγο αργότερα για να πολεμήσουν υπερασπίζοντας τον Αλή Πασά όταν αυτός στην προσπάθεια του να ανεξαρτητοποιηθεί από την Οθωμανική Αυτοκρατορία αντιμετώπισε τον τούρκικο στρατό.
Στη διάρκεια της επανάστασης οι ομάδες των κλεφτών αποτέλεσαν έναν βασικό στρατιωτικό κορμό της. Στη συντριπτικής τους πλειοψηφία πέρασαν με το μέρος της Επανάστασης, ανεξάρτητα από τη θρησκεία τους ή την εθνότητά τους. Οι ηγέτες των κλεφτών έγιναν λαϊκοί ήρωες ειδικά στο Μοριά και τη Ρούμελη, που οι αγροτικές μάζες δεν διέθεταν λαϊκούς ηγέτες όπως στα νησιά. Οι ίδιοι, χωρίς συγκεκριμένη ιδεολογική κατεύθυνση, σε γενικές γραμμές εμπνέονταν από συγκεχυμένα λίγο ή πολύ φιλελεύθερα οράματα και στη μεγάλη τους πλειοψηφία είχαν ενταχθεί στις γραμμές της Φιλικής Εταιρείας τις παραμονές της επανάστασης. Για αυτούς τους λόγους θα εκπροσωπήσουν (με μεγάλη ασυνέπεια) τα συμφέροντα των φτωχών μαζών στη σύγκρουσή του με τους προεστούς, ειδικά μετά τον παραγκωνισμό της Φιλικής Εταιρείας και την ήττα των λαϊκών ηγετών στα νησιά. Χαρακτηριστικά παραδείγματα και κορυφαίοι ηγέτες των κλεφταρματολών, είναι ο Ανδρούτσος, ο Καραϊσκάκης, ο Διάκος, (όλοι τους στρατιωτικοί του Αλή Πασά) και φυσικά ο Κολοκοτρώνης, γόνος μιας οικογένειας κλεφταρματολών, κύρια στρατιωτική μορφή της Επανάστασης.

Πρόκριτοι και φαναριώτες

Από την αρχή η επανάσταση χτύπησε στον κυματοθραύστη ενός ετερογενούς μετώπου, που όμως ήταν σταθερό στην καταστολή του κοινωνικού χαρακτήρα της, και κατ αρχήν επιφυλακτικό στα εθνικά χαρακτηριστικά της: οι πρόκριτοι, η ορθόδοξη εκκλησία και οι φαναριώτες άρχοντες.
Με τον όρο πρόκριτοι εννοούνται οι διάφοροι τοπικοί άρχοντες (προεστοί, δημογέροντες, κλπ). Πολλές φορές γίνεται το λάθος να ταυτίζονται με κάποιου τύπου φεουδαρχικά υπολείμματα, το οποίο είναι εντελώς λάθος.
Το οθωμανικό κράτος ήταν όπως είδαμε πολύ αυστηρά συγκεντρωτικό. Στον βαθμό που εισέπραττε τους φόρους δεν ενδιαφερόταν καθόλου για τους υπηκόους του. Για να εξασφαλίσει μια στοιχειώδη διοίκηση (και την είσπραξη των φόρων) εμπιστεύτηκε την ηγεσία των διάφορων κοινοτήτων σε τοπικούς πρόκριτους. Όπως εύστοχα αναλύει διεξοδικά αυτό το θέμα ο P. F. Sugar “Το αποτέλεσμα ήταν μια πολύ αυστηρή, παραπάνω από ό,τι θα έπρεπε οργανωμένη κοινωνικο-οικονομική διάρθρωση, που πολύ γρήγορα απολιθώθηκε, αλλά και η οποία ήταν ταυτόχρονα εντυπωσιακά επιεικής (ήπια). Η ηπιότητα αυτή εμπόδισε τη “δουλοπαροικοποίηση” των αγροτών της νοτιοανατολικής Ευρώπης και επέτρεψε στον πληθυσμό, αστικό και αγροτικό μαζί, να οργανωθεί πάλι πάνω στη βάση της κοινότητας και κάτω από την ηγεσία των δικών του εκλεγμένων αντιπροσώπων”.Έχοντας εξαλείψει οι οθωμανοί όλη την παλαιά αριστοκρατία, οι πρόκριτοι αυτοί δεν είχαν καμιά σχέση με τις παλιές αρχοντικές οικογένειες του Βυζαντίου. Στο πέρασμα των χρόνων οι πρόκριτοι απέκτησαν προνόμια και συχνά μεταβίβαζαν την εξουσία στα παιδιά τους, ώστε να μιλάμε πια για οικογένειες: Μαυρομιχάληδες στη Μάνη, Δελληγιάνηδες στη Γορτυνία, Νοταράδες στην Κόρινθο, κ.ά. Κάποιοι είναι πολύ πλούσιοι, κάποιοι όχι. Για να ερμηνεύσουμε την συμπεριφορά τους, πρέπει να έχουμε κατά νου ότι αυτή η κάστα αντλούσε τα προνόμια της όχι από μια ειδική θέση στις σχέσεις παραγωγής, αλλά από την ειδική θέση του μεσολαβητή ανάμεσα στην κοινότητα και την κεντρική (οθωμανική) εξουσία και την υποταγή της σε αυτή. Τα πολιτικά χαρακτηριστικά αυτής της κάστας ήταν ο συντηρητισμός, η απέχθεια για τις κοινωνικές αλλαγές, ο κοντόθωρος τοπικιστικός ορίζοντας, οι σκευωρίες και οι ίντριγκες.
Αντιμετώπισαν το κίνημα της Φιλικής Εταιρίας με μεγάλη καχυποψία. Αρχικά ήταν ενάντιοι στην ιδέα της επανάστασης και προσπάθησαν να την εμποδίσουν με κάθε τρόπο. Αυτή η καρμπονάρικα οργανωμένη επανάσταση τους τρόμαζε. Μπήκαν στη διαδικασία της επανάστασης μόνο όταν αυτή ήταν γεγονός τετελεσμένο. Επεδίωξαν να μην θιγούν τα προνόμιά τους και έλπιζαν ότι σε ένα νέο, ελληνικό κράτος (μικρό για να αντιστοιχεί στα μέτρα τους) έχουν πολύ μεγαλύτερες ευκαιρίες να σταδιοδρομήσουν παρά σαν τοποτηρητές μιας ξεχασμένης επαρχίας της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Αρκεί να καταφέρουν να την ελέγξουν πολιτικά. Σε αντίθεση με άλλες ομάδες ή τάξεις που πήραν μέρος στην επανάσταση, οι πρόκριτοι είχαν από την πρώτη στιγμή και απόλυτη συνείδηση των ιδιαίτερων συμφερόντων τους (να διατηρήσουν με κάθε κόστος τα προνόμιά τους) αλλά και την πολιτική εμπειρία να τα υπερασπίσουν. Αυτοί, μαζί με τους πλούσιους αστούς στα νησιά που επίσης είδαν τα προνόμιά τους να κινδυνεύουν, θα αναλάβουν το ρόλο του Θερμιδώρ της ελληνικής επανάστασης κατορθώνοντας να υποτάξουν και να καταστείλουν κάθε κοινωνικό αίτημα.
Οι φαναριώτες, κωνσταντινουπολήτες άρχοντες, ήταν το πολιτικό συμπλήρωμα των προκρίτων. Άνθρωποι με πλατιά παιδεία και διεθνή σταδιοδρομία, είχαν τον διεθνή ορίζοντα που έλειπε από τους πρώτους. Μπορούσαν να σταθούν στα ευρωπαϊκά σαλόνια και να σχεδιάζουν πολιτική που ξεπερνά τα όρια 5 χωριών. Και αυτοί έχουν παρόμοια σχέση με το μηχανισμό του οθωμανικού κράτους και αντλούν τα προνόμιά τους από τη θέση τους ως ιδιότυπο διπλωματικό σώμα της Πύλης.
Η διαφορά τους με τους προκρίτους ήταν πως ήταν γόνοι παλιών αρχοντικών οικογενειών, χωρίς όμως αυτό να τους εξασφαλίζει κάποια ιδιαίτερη θέση στην παραγωγή. Κάποιοι από αυτούς είναι πλούσιοι έμποροι. Η συνεισφορά τους όμως στο μέτωπο ήταν η πολιτική τους εμπειρία. Επένδυσαν και ετούτοι στις πολιτικές δυνατότητες που θα τους πρόσφερε ένα νέο ελληνικό κράτος. Παρά την αμοιβαία καχυποψία οι δυο ομάδες συμπράξαν από την πρώτη στιγμή στην καταστολή της κοινωνικής διάστασης της επανάστασης. Ο πιστότερος (και πολυτιμότερος) σύμμαχος στο μέτωπο της αντίδρασης ήταν η εκκλησία.

Εκκλησία

Μιλώντας για την εκκλησία μιλάμε καταρχήν για έναν τεράστιο διοικητικό μηχανισμό. Σύμφωνα με τα ειδικά προνόμια που είχαν παραχωρήσει οι οθωμανοί, η εκκλησία είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για τους πιστούς της, δηλαδή για όλους τους χριστιανούς. Στην πραγματικότητα, στους χριστιανικούς πληθυσμούς είχε απόλυτες δικαιοδοσίες σε συνεργασία με τους κατά τόπους άρχοντες. Δικαστικές διαμάχες, εκπαίδευση, πρόνοια, περνούσαν όλα από αυτό το διοικητικό μηχανισμό.
Μιλάμε για έναν τεράστιο οικονομικό μηχανισμό. Ενδεικτικά, μετά το οθωμανικό κράτος που επίσημα του ανήκαν όλα τα εδάφη, είναι ο δεύτερος σε μέγεθος ιδιοκτήτης γης στην αυτοκρατορία. Στα ελληνικά εδάφη κατέχει το 1/3 - 1/4 της γης. Ένας μηχανισμός που χρηματοδοτείται εξολοκλήρου από την εργασία των ραγιάδων. Όχι μόνο με αυτή των ακτημόνων στην τεράστια εκκλησιαστική περιουσία, αλλά και με βαρύτατους ειδικούς φόρους που είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν όλοι οι χριστιανοί. Τον τρόπο που λειτουργούσε αυτός ο μηχανισμός περιγράφεται με τον πιο κρυστάλλινο τρόπο στην “Ελληνική Νομαρχεία” τόσο αναλυτικά, που μόνο λίγα αποσπάσματα μπορούμε να παραθέσουμε:
“Η Σύνοδος αγοράζει τον πατριαρχικό θρόνο από τον οθωμανικό αντιβασιλέα δια μίαν μεγάλη ποσότητα χρημάτων, έπειτα τον πωλεί ούτινος της δώσει περισσότερο κέρδος, και τον αγοραστή τον ονομάζει πατριάρχη. Αυτός, λοιπόν, δια να ξαναλάβει τα όσα εδανείσθη δια την αγορά του θρόνου, πωλεί τις επαρχίες, στις αρχιεπισκοπές, ούτινος δώσει περισσοτέραν ποσότητα, και ούτως σχηματίζει τους αρχιεπισκόπους, οι οποίοι πωλώσει και αυτοί εις άλλους τας επισκοπάς των. Οι δε επίσκοποι τας πωλώσει των χριστιανών, δηλαδή γυμνώνουσι τον λαό, δια να εβγάλωσι τα όσα εξώδευσαν. Και ούτος εστίν ο τρόπος, με τον οποίον εκλέγονται των διαφόρων ταγμάτων τα υποκείμενα, δηλαδή ο χρυσός…
Πώς άραγε ζώσιν αυτοί οι αρχιεπίσκοποι εις τας μητροπόλεις των και ποίαι είσίν αι αρεταί των; Τρώγωσι και πίνωσι ως χοίροι. Κοιμώνται δεκατέσσαρας ώρας τήν νυκτα καί δύο ώρας μετά το μεσημέρι. Λειτουργούσι δύο φοράς τον χρόνο, και όταν δεν τρώγωσι, δεν πίνωσι, δεν κοιμώνται, τότε κατεργάζονται τα πλέον αναίσχυντα έργα, όπου τινάς ημπορεί να στοχασθεί. Και ούτως εις τον βόρβορο της αμαρτίας και εις την ιδίαν ακρασίαν θησαυρίζουσι χρήματα, και οι αναστεναγμοί του λαού είναι προς αυτούς τόσοι ζέφυρες. Ο χορός των επισκόπων εξακολουθεί μετά τους αρχιεπισκόπους. Αυτοί, πάλιν, είναι άλλοι λύκοι, ίσως χειρότεροι από τους πρώτους, επειδή κυριεύουσι τους χωρικούς και ιδιώτες… Μετά των Επισκόπων, λοιπόν, έρχονται εκείνοι οι πρωτοσύγκελλοι, οι αρχιμανδρίτες και οι πνευματικοί, οι οποίοι στέλλονται από τα μοναστήρια με κάποιας πανταχούσας. Αυτοί είναι αναρίθμητοι, επειδή δεν ευρίσκεται πόλις χωρίον, οποίο να μην φυλάττη ένα ή δύο από αυτούς τούς λαοκλέπτας, οι οποίοι παρουσιάζονται εις τον αρχιερέα και αγοράζουν παρ’ αυτού την άδειαν του κλεψίματος, και έπειτα, με άκρα αυθάδεια, αρχινούσιν από σπίτι εις σπίτι, να ζητούσιν ελεημοσύνη, και εκδύουσιν εξόχως τας γυναίκας, όσον ημπορούσι… Εκατό χιλιάδες, και ίσως περισσότεροι, μαυροφορεμένοι ζώσιν αργοί και τρέφονται από τους ιδρώτας των ταλαιπώρων και πτωχών Ελλήνων. Τόσαι εκατοντάδες μοναστήρια. όπου πανταχοθεν ευρίσκονται, είναι τόσαι πληγαί εις την πατρίδα, επειδή, χωρίς να την ωφελήσουν εις το παραμικρό, τρώγωσι τους καρπούς της και φυλάττουσι τους λύκους, δια να αρπάζουν και ξεσχίζουν τα αθώα και ιλαρά πρόβατα της ποίμνης του Χριστού. Ιδού, ω Έλληνες, αγαπητοί μου αδελφοί, η σημερινή αθλία και φοβερά κατάστασις του ελληνικού ιερατείου, και η πρώτη αιτία όπου αργοπορεί την ελευθέρωσιν της Ελλάδος. Αυτοί οι αμαθέστατοι, αφού ακούσουν ελευθερία, τους φαίνεται μία αθανάσιμος αμαρτία.”

Τις παραμονές

Ακριβώς εκείνη τη στιγμή στην υπόλοιπη Ευρώπη καταστέλλονται τα κινήματα στην Ισπανία, στο Πεδεμόντιο και το κίνημα των καρμπονάρων στη Νότια Ιταλία. Η Ιερά Συμμαχία έχει πιο επείγοντα καθήκοντα από μια εξέγερση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ταυτόχρονα στο εσωτερικό της αυτοκρατορίας ο σουλτάνος έχει να αντιμετωπίσει ένα πολύ σοβαρό στρατιωτικό γεγονός: την απόσχιση του Αλή Πασά στη Ήπειρο.
Ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων που έχει επεκτείνει την επικράτειά του σε όλη την Αλβανία την Ήπειρο και τη Θεσσαλία, είναι εξαιρετικά ικανός και φιλόδοξος πολιτικός. Το όραμά του είναι η εγκαθίδρυση ενός “δυτικού” κράτους “πεφωτισμένης δεσποτείας και για να το πετύχει κινείται διπλωματικά και στρατιωτικά για χρόνια. Για το σκοπό αυτό έχει συγκεντρώσει γύρω του το μεγαλύτερο μέρος των κλεφταρματολών της περιοχής (χριστιανούς και μουσουλμάνους), αλλά και σπουδαίους έλληνες διαφωτιστές. Τα Γιάννενα είναι πραγματική φωλιά της Φιλικής Εταιρείας. Την ώρα που οι γέτες της Φιλικής εκπονούν το Σχέδιο, ο Αλή Πασάς εκπονεί το δικό του και θα συμπέσουν ταυτόχρονα. Οι κύριες δυνάμεις του σουλτανικού στρατού θα συγκεντρωθούν για να αντιμετωπίσουν τον Αλή Πασά, αφήνοντας με ελάχιστες φρουρές το Μοριά και τη Ρούμελη.
Η πρώτη απόπειρα να αποκτήσει σταθερή ανεξάρτητη εθνική βάση η ελληνική αστική τάξη ακολουθεί βέβαια την ιστορική συγκυρία, αλλά υπαγορεύεται και από το σημείο που έχουν τοποθετήσει τα κεφάλαιά τους οι πρωταγωνιστές αυτής της απόπειρας. Έτσι, ο τόπος της επανάστασης δεν είναι ο ελλαδικός χώρος, αλλά η μακρινή Μολδοβλαχία. Εκεί, το Φλεβάρη του 1821 ξεκινά η επανάσταση. Μπορεί οι έλληνες σε αυτές τις περιοχές να αποτελούσαν μια πολύ μικρή μειοψηφία, αλλά δεν συνέβαινε το ίδιο και με τα ελληνικά κεφάλαια. Στο Γαλάτσι, το Βουκουρέστι, το Ιάσιο οι έλληνες αστοί είχαν πραγματικά συμφέροντα. Ο ίδιος ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, ηγέτης της Φιλικής Εταιρείας είχε γερούς δεσμούς με αυτή την περιοχή αφού ο πατέρας του και ο παππούς του διατέλεσαν διοικητές της περιοχής για λογαριασμό του σουλτάνου.
Το ξέσπασμα της επανάστασης στη μακρινή Μολδοβλαχία δεν προσφέρεται για εθνική προπαγάνδα. Δεν υπήρχε καμιά Αγία Λαύρα για να σηκώσει δήθεν το λάβαρο κανένας Παλαιών Πατρών Γερμανός. Άλλωστε, ο Ιγνάτιος Μολδοβλαχίας, όχι μόνο το καταδίκασε από την αρχή και το κίνημα και τον Υψηλάντη, αλλά καιρό αργότερα, όταν η επανάσταση έχει επικρατήσει στην Πελοπόννησο, στέλνει επιστολή στην πρώτη εθνοσυνέλευση που καλεί τους αρχιερείς και τους προκρίτους να καθαρίσουν την επανάσταση από οτιδήποτε “καρβουναρικόν” με το οποίο “πειράζεται η ησυχία των λαών”.
Η εξέγερση από την άλλη του Αλή Πασά, προσφέρεται για την αστική προπαγάνδα, με τον όρο ότι θα πρέπει η ιστορική αλήθεια να παραποιηθεί βίαια. Γιατί πως αλλιώς μπορεί να παρουσιάζεται ο Αλή Πασάς σαν στυγνός “πολέμιος του ελληνισμού”, όταν οι περισσότεροι από τους ήρωες της επανάστασης πολέμησαν στο πλευρό του; Όπως και να διαμορφώνεται όμως η ιδεολογική εκμετάλλευση των γεγονότων στα κατοπινά χρόνια, τόσο η περιπέτεια της Μολδοβλαχίας, όσο και ο Αλή Πασάς λειτούργησαν καταρχάς σαν στρατιωτικός αντιπερισπασμός.
Η εκκλησία βιάζεται να αφορίσει τους επαναστάτες, αλλά το νέο σαρώνει όλη την αυτοκρατορία. Οι Φιλικοί ήδη κινούνται δραστήρια στα πλαίσια του “Σχεδίου” για να ξεσηκώσουν τις περιοχές τους. Σταδιακά ξεσηκώνονται διάφορες γωνιές της αυτοκρατορίας: ο Μοριάς, η Ρούμελη, τα πιο πολλά νησιά του Αιγαίου, και σποραδικά εξεγέρσεις έχουμε στη Δυτική Μακεδονία, στην Κρήτη, στη Χαλκιδική και στο Αϊβαλί.

Το ξέσπασμα της επανάστασης

Ηγέτης της Φιλικής στο Μωριά είναι ο Παπαφλέσσας. Συναντά την απόλυτα εχθρική στάση των προκρίτων. Σε συνάντηση για αυτό το σκοπό στο Αίγιο στις 26 Γενάρη, οι προεστοί με επικεφαλής τον Παλαιών Πατρών Γερμανό θα τον βρίσουν και θα τον απειλήσουν. Αλλά η επανάσταση δεν θα τους περιμένει. Μόλις φτάνουν τα νέα για τον Υψηλάντη ο Μοριάς επαναστατεί. Η αρχή γίνεται στην Πάτρα στις 21 Μάρτη. Μια εξέγερση με επικεφαλής έναν τσαγκάρη τον Καρατζά καταλαμβάνει την πόλη και αναγκάζει τους τούρκους να κλειστούν στο φρούριο. Στην άλλη πλευρά, ο Παπαφλέσσας και ο Κολοκοτρώνης καταλαμβάνουν την Καλαμάτα. Ο Μοριάς είναι όλος στο πόδι και οι ολιγάριθμοι τούρκοι κλείστηκαν στα κάστρα. Στη Ρούμελη το ρόλο του Παπαφλέσσα θα παίξει ο Ανδρούτσος. Σε λίγες μέρες η επανάσταση επεκτείνεται στα νησιά. Στα νησιά τούρκοι δεν υπήρχαν ή ήταν ελάχιστοι. Ειδικά εδώ είναι που η επανάσταση απέκτησε ριζοσπαστικά κοινωνικά χαρακτηριστικά. Η απουσία τούρκων και η ύπαρξη μιας οικονομικά ισχυρής ελληνικής αστικής τάξης έκανε τις κοινωνικές ανισότητες περισσότερο έκδηλες. Το αίτημα της απελευθέρωσης έπαιρνε έντονο κοινωνικό χαρακτήρα.
Οι κοινωνίες των νησιών του Αιγαίου διέφεραν σε μεγάλο βαθμό από την ηπειρωτική Ελλάδα. Καταρχήν εξαιτίας του εμπορίου και της ναυτιλίας είχαν και πιο ανεπτυγμένο πολιτιστικό επίπεδο, αλλά και άμεση, διαπροσωπική επαφή με τα πολιτικά ρεύματα της υπόλοιπης Ευρώπης. Επιπλέον, υπήρχαν σοβαρές διαφορές στην κοινωνική τους δομή. Συγκριτικά με την οικονομικά καθυστερημένη Πελοπόννησο τα νησιά αποτελούσαν σοβαρά οικονομικά κέντρα γεωργικής και προβιομηχανικής παραγωγής. Και ενώ στο Μοριά και τη Ρούμελη το κυρίαρχο στοιχείο ήταν ο μικρός κλήρος, στα μεγάλα αιγαιονήσια είχε διατηρηθεί σε κάποιο βαθμό η μεγάλη ιδιοκτησία και μάλιστα στα χέρια των ίδιων οικογενειών από την εποχή του Βυζαντίου και της Ενετοκρατίας. Είναι φυσικό λοιπόν πως η επανάσταση εκεί υιοθέτησε από την πρώτη στιγμή έκδηλα ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά και έθεσε στόχους κοινωνικής απελευθέρωσης.
Η αρχή έγινε στις Σπέτσες. Στην Ύδρα οι πλοιοκτήτες αρνούνται πεισματικά κάθε ιδέα.
Ο Φιλικός Οικονόμου οργανώνει μια εξέγερση που πιάνει στον ύπνο τους πλοιοκτήτες και ο λαός της Ύδρας καταλαμβάνει τα πλοία. Στη Σάμο, οι κοινωνικοί αγώνες είχαν ξεκινήσει στο νησί ήδη πριν από μια δεκαετία και μάλιστα οι καταπιεσμένοι με ηγέτη τον Φιλικό Λυκούργο Λογοθέτη είχαν οργανωθεί σε κόμμα με την επωνυμία “Καρμανιόλοι”. Με την επανάσταση οι άρχοντες διώχνονται και καταφεύγουν στα μικρασιατικά παράλια.
Ο χιώτης Μπουρνιάς ήταν κατώτερος αξιωματικός στο στρατό του Ναπολέοντα. Εξέγειρε τους αγρότες των μαστιχοχωρίων και ζήτησε τη βοήθεια των Σαμιωτών για την επέκταση της επανάστασης στη Χίο και πράγματι, στο νησί αποβιβάζονται περίπου 2000 σαμιώτες. Το πρόγραμμα των εξεγερμένων ήταν η δήμευση των κτημάτων. Όσοι πρόκριτοι δεν έφυγαν, κλείστηκαν στην πόλη της Χίου. Η επικράτηση των επαναστατών ήταν σύντομη, αφού ακολούθησε η απόβαση των σουλτανικών στρατευμάτων και η μεγάλη σφαγή της Χίου.
Στην Άνδρο, που επίσης υπήρχαν μεγαλοκτηματίες, η επανάσταση δήμευσε τα μεγάλα κτήματα. Όταν οι κτηματίες έστειλαν μήνυμα στον Καπουδάν Πασά, που κατέπλεε με τον οθωμανικό στόλο στο Αιγαίο να καταπνίξει την επανάσταση, οι αγρότες επιτέθηκαν στη Χώρα, εκκαθάρισαν τους πρόκριτους και εξέλεξαν ηγέτη τον αγρότη Μπαλή. Με προτροπή του προσπάθησαν να οργανωθούν σε “κομμούνα” που θα καλλιεργούν από κοινού τη γη. Στις κεντρικές Κυκλάδες (Τήνος, Σύρος, Σαντορίνη) που ο πληθυσμός ήταν καθολικοί χριστιανοί και υπό την προστασία της Γαλλίας, δεν πήρε μέρος στην επανάσταση. Εξαίρεση η Νάξος. Εδώ την πρωτοβουλία έχει ένας ιερωμένος, ο επίσκοπος Παροναξίας Ιερόθεος. Μυημένος στη Φιλική καθοδηγεί τους ναξιώτες στις καταλήψεις των μεγάλων κτημάτων.
Και στην στεριανή Ελλάδα οι αγρότες ξεκινάν τις καταλήψεις των κτημάτων. Η πιο σημαντική κίνηση γίνεται στην Αττική με ηγέτη τον Μελέτη Βασιλείου, αλλά σε μικρότερη έκταση αγροτικές εξεγέρσεις συμβαίνουν στον Πύργο, στο Μιστρά, την Μονεμβασία και την βόρεια Εύβοια.
Τα οράματα της γαλλικής επανάστασης για ισότητα και δικαιοσύνη φλόγιζαν τα πνεύματα σε όλη την Ευρώπη. Έλληνες διανοούμενοι του αστικού διαφωτισμού σαν το Ρήγα ή τον Ανώνυμο της “Ελληνικής Νομαρχίας” τα μπόλιασαν στην ελληνική πραγματικότητα. Όπως και κάθε αστική επανάσταση, ανοίγει έναν ορίζοντα λαϊκών διεκδικήσεων πολύ πλατύτερο από όσο η ίδια η αστική τάξη είναι διατεθειμένη να ικανοποιήσει. Η αστική επανάσταση καθώς ξεδιπλώνεται εμπεριέχει και το ξεπέρασμά της. Από τα σπλάχνα της θα βγουν οι Ροβεσπιέροι, οι Σαιντ Ζυστ και οι Μπαμπέφ. Η θανάτωση των ελλήνων ροβεσπιέρων, η καταστολή των κοινωνικών εξεγέρσεων και το ελληνικό Θερμιδώρ είναι μια πτυχή της επανάστασης του 21 που μάταια θα την ψάξουμε στα κάθε είδους σχολικά βιβλία.

Η αντίδραση

Όταν το κίνημα στη Μολδοβλαχία ηττιέται, η επανάσταση έχει εδραιωθεί στο Μοριά, τη Ρούμελη και τα μισά νησιά του Αιγαίου. Αμέσως με την έκρηξη της επανάστασης και παράλληλα με τις πολεμικές συγκρούσεις ξεκινά και ο αγώνας για την πολιτική επικράτηση των διάφορων στρωμάτων και τάξεων που έπαιρναν μέρος σε αυτή. Η μόνη οργανωμένη δύναμη ήταν η Φιλική Εταιρεία. Θα ήταν λογικό να περιμένει κανείς πως με την προετοιμασία που είχε κάνει θα ήταν ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της επανάστασης, αλλά δεν συνέβη έτσι.
Οι πρόκριτοι, οι αρχιερείς, οι φαναριώτες, οι πλούσιοι αστοί, συμπτύσσουν ένα ισχυρό μέτωπο, που το αντιτάσσουν σε κάθε “καρμπονάρικη εκτροπή” της επανάστασης, δηλαδή κάθε αμφισβήτηση των δικαιωμάτων τους. Το ελληνικό θερμιδώρ ξεκινά και προχωρά παράλληλα με την εξέλιξη της επανάστασης. Τον ιδεολογικό αγώνα ενάντια στη Φιλική Εταιρεία ανέλαβαν οι αρχιερείς της Πελοποννήσου. Άλλωστε είχαν από παλιά έτοιμο το υλικό που καταδίκαζε τα καρμπονάρικα κινήματα.
Η Εταιρεία έχει πάψει πλέον να λειτουργεί πολιτικά ενιαία, αν στοιχειωδώς λειτουργούσε κάποτε. Το καλοκαίρι του 21 φτάνει στο Μωριά ο Δημ. Υψηλάντης σαν ηγέτης της Εταιρείας μετά τη σύλληψη του αδερφού του στη Μολδοβλαχία και δίνει τον πολιτικό τόνο. Μέχρι το τέλος θα προσπαθεί να εκφράσει πολιτικά το ανέφικτο, δηλαδή την κοινωνική ενότητα όλων των τάξεων που έπαιρναν μέρος στον αγώνα, πάνω από τα αντικρουόμενα κοινωνικά τους συμφέροντα. Θα προσφέρει μέχρι τέλος ένα ευρύ υπερταξικό πλαίσιο, που ο καθένας θα μπορεί να ερμηνεύει όπως του αρέσει τα φλογισμένα λόγια των διακηρύξεων, συνειδητά ασαφή και αόριστα. Στην προετοιμασία της επανάστασης ένα τέτοιο πολιτικό πλαίσιο είναι αρκετό. Όταν ξεδιπλώνονται οι ταξικές αντιθέσεις, αυτές οι διακηρύξεις γίνονται κουρελόχαρτα. Μέχρι το τέλος οι περισσότερο επιφανείς ηγέτες της Εταιρείας προσπαθώντας να διασώσουν μια ενότητα ανέφικτη καταφεύγοντας στον έναν συμβιβασμό πίσω από τον άλλον. Ο Κολοκοτρώνης, αν και διακήρυττε συνέχεια πως “η γαλλική επανάσταση άνοιξε τα μάτια των ανθρώπων” πολλές φορές μεσολάβησε με το κύρος του για να γλιτώσει τους πρόκριτους από το λιντσάρισμα των εξεγερμένων. Απέναντι στις επιθέσεις της αντίδρασης λειτουργούν δισταχτικά και συμβιβαστικά.
Καταστολή της επανάστασης σημαίνει καταρχήν δολοφονίες των επαναστατών ηγετών. Αν όμως η αντίδραση απέναντι στους εξέχοντες Φιλικούς είναι διστακτική ακόμη, δεν είναι το ίδιο απέναντι στους ηγέτες των λαϊκών κινημάτων στα νησιά. Πρώτοι δολοφονούνται ο Μπαλής στην Άνδρο, ο Βασιλείου που νωρίτερα εκδιώχθηκε στην Εύβοια και ο Καραντζάς στην Πάτρα. Ο Ιερόθεος φυλακίζεται στην Πελοπόννησο, Ο Οικονόμου, μετά από πολλές συλλήψεις, αποδράσεις και απόπειρες εναντίον του, εκλέγεται από την Ύδρα για την Α΄ Εθνοσυνέλευση και δολοφονείται από άνδρες του Λόντου καθοδόν για αυτήν. Μόνο ο Λογοθέτης έμεινε ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης στη Σάμο μέχρι το τέλος της επανάστασης, αλλά η Σάμος μένει απομονωμένη από τις κεντρικές εξελίξεις και τελικά δεν θα περιληφθεί στο πρώτο ελληνικό κράτος.
Πλέον, στο τέλος του 1821 το πανίσχυρο μέτωπο πλοιοκτητών - προκρίτων - φαναριωτών, που παρά τις τόσες εσωτερικές και προσωπικές διενέξεις στέκεται συμπαγές ενάντια στις λαϊκές διεκδικήσεις, έχει επικρατήσει σε μεγάλο βαθμό. Αυτή η πρόσκαιρη ισορροπία αποτυπώνεται στην Α΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου το Δεκέμβριο του 21. Χαρακτηριστικά, αρχικά ως τόπος της εθνοσυνέλευσης έχει οριστεί το Άργος από όπου μεταφέρεται εσπευσμένα στην Επίδαυρο για να ξεφύγουν οι πρόκριτοι από τη λαϊκή οργή που ακολούθησε την είδηση της δολοφονίας του Οικονόμου. Το μέτωπο προκρίτων - πλοιοκτητών κυριάρχησε απόλυτα. Από τους 59 εκπροσώπους, από την πλευρά της Εταιρείας εκλέχτηκαν μόνο ο Υψηλάντης, ο Παπαφλέσσας και ο Κολοκοτρώνης. Ωστόσο, δεν είναι ακόμη μια νίκη οριστική. Αυτή η σύνθεση οφείλεται περισσότερο στην πολιτική πείρα των προκρίτων και λιγότερο στις πραγματικές κοινωνικές δυνάμεις. Το κρίσιμο επίδικο των ταξικών συγκρούσεων ήταν κυρίως η γη και μάλιστα οι “εθνικές γαίες” τα εδάφη δηλαδή που κατείχε το τούρκικο κράτος ή οι εκδιωχθέντες τούρκοι. Οι λαϊκές μάζες απαιτούσαν τη διανομή τους. Οι αστοί και οι πρόκριτοί επιζητούσαν την εκποίησή τους ξέροντας ότι έτσι θα έπεφταν στα χέρια τους. Το γεγονός ότι η η Α΄ Εθνοσυνέλευση δεν τολμά να πάρει θέση, δείχνει πως, παρά τη νίκη του, το μέτωπο της αντίδρασης αισθάνεται την σχετικότητα αυτής της νίκης. Συμβολικά, τοποθετούν τον Υψηλάντη (διακοσμητικό) πρόεδρο του εκτελεστικού και τον Κολοκοτρώνη αρχιστράτηγο, σε όργανα στα οποία η αντίδραση είχε την απόλυτη πλειοψηφία.

Το νέο ιδεολογικό περιεχόμενο

Η διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης διατυπώνει με σαφήνεια το πολιτικό πρόγραμμα της αντίδρασης: “Ο κατά των Τούρκων πόλεμος ημών, μακράν του να στηρίζεται εις αρχάς τινάς δημαγωγικάς και στασιώδεις ή ιδιωφελείς μέρους τινός του σύμπαντος Ελληνικού Έθνους σκοπούς, είναι πόλεμος εθνικός, πόλεμος ιερός, πόλεμος του οποίου η μόνη αιτία είναι η ανάκτησις των δικαίων της προσωπικής ημών ελευθερίας, της ιδιοκτησίας και της τιμής…”. Συμβολικά, εγκαταλείπεται η σημαία της Φιλικής Εταιρείας που φάνταζε πολύ καρμπονάρικη, όπως και η παλαιότερη πρόταση του Κολοκοτρώνη για μια σημαία που θα έχει δίπλα στο σταυρό την ημισέληνο.
Παράλληλα με την πρακτική καταστολή των λαϊκών αιτημάτων γίνεται και ο επανακαθορισμός της επανάστασης. Δηλαδή, εάν πρέπει να εξαλειφθεί ο “καρμποναρισμός”, σε αντικατάστασή του θα πρέπει να στηθούν δυο νέοι ιδεολογικοί πυλώνες: το έθνος και η θρησκεία.
Στην επανάσταση πήραν μέρος πολλοί μουσουλμάνοι, αρβανίτες αλλά και τούρκοι. Ο παραγκωνισμός τους, η απομόνωσή τους και τελικά η εξόντωσή τους είναι το επόμενο καθήκον που αναλαμβάνει το μέτωπο των προκρίτων - δεσποτάδων. Φυσικά, δεν θα διαβάσουμε σε κανένα σχολικό βιβλίο για τους τόσους μουσουλμάνους οπλαρχηγούς που πήραν επανάσταση κυρίως στην Ήπειρο, στις χαοτικές καταστάσεις που δημιουργήθηκαν με το κίνημα του Αλή Πασά και την καταστολή του, ούτε για το πλήθος μουσουλμάνων που υπηρετούσε κάτω από τους διάφορους οπλαρχηγούς και κυρίως στον Κολοκοτρώνη και τον Ανδρούτσο. Ωστόσο, ήταν και πολλοί και σημαντικοί για την έκβαση των πολεμικών επιχειρήσεων, που ο Υψηλάντης ένοιωσε υποχρεωμένος να τους αποστείλει μια θερμή ευχαριστήρια επιστολή για να ανανεώσει τη συμμαχία. Στην Χιμάρα μάλιστα, όπου είχαν γίνει ήδη κύριοι της περιοχής, ζήτησαν με τον πιο επίσημο τρόπο την ένταξή της περιοχής στα όρια του ελληνικού κράτους με μόνο αντάλλαγμα τη διατήρηση της θρησκείας τους.
Στο Σύνταγμα της Επιδαύρου οι δεσποτάδες και οι πρόκριτοι ορίζουν ήδη από στη δεύτερη παράγραφο το νέο πλαίσιο: “Έλληνες, είναι όσοι αυτόχθονες πιστεύουσιν εις Χριστόν”. Δεν μένει πλέον παρά να εφαρμοστεί και στην πράξη. Και αυτό γίνεται, αλλά εδώ τα πράγματα είναι πιο σύνθετα, αφού σε μεγάλο βαθμό βρίσκονται στις δυνάμεις των κλεφτών που αποτελούν το στρατιωτικό κορμό σε Μοριά και Ρούμελη. Απέχουμε ήδη πολύ μακριά από τις διακηρύξεις του αστικού διαφωτισμού και την προτροπή του Ρήγα Φεραίου που ζητούσε “να σφάξουμε τους λύκους που τον ζυγόν βαστούν και Χριστιανούς και Τούρκους σκληρά τους τυραννούν”.Ο μόνος τρόπος να βρει θέση η εκκλησία στους νέους συσχετισμούς ήταν να πάρει μέρος στην επανάσταση εκ των υστέρων και από το παράθυρο. Η εκκλησία, ο μηχανισμός της, η ιδιοκτησία της, ο συντηρητισμός της, ήταν ο απαραίτητος σύμμαχος των αστών στην αποκάθαρση της ελληνικής επανάστασης από τον καρμποναρισμό της και δεν είχαν κανένα πρόβλημα, όχι μόνο να μην θίξουν σε τίποτα τα προνόμιά της, αλλά να της αναγνωρίσουν και ένα ρόλο πολύ καθοριστικό στο νέο κράτος. Ειδικά μάλιστα, που στη θέση της πολιτικής εκπροσώπησής της βρέθηκαν οι πρόκριτοι που στις τοπικές κοινότητές τους δένονταν με την εκκλησία με πλείστα δεσμά συμφερόντων. Έτσι, μια σειρά μέτρα πάρθηκαν ώστε να διασφαλιστεί ο ρόλος της. Παράλληλα, η εκκλησία έχει ένα επιπλέον σημαντικό καθήκον στην συγκρότηση του ελληνικού έθνους-κράτους, την ελληνοποίηση του πληθυσμού του. Πληθυσμοί με ρευστή εθνική συνείδηση (αρβανίτες, βλάχοι, σλάβοι, καθολικοί νησιώτες, κλπ) μπολιάζονται πλέον με τον κορμό του έθνους, όχι μέσω των “ανατρεπτικών” διακηρύξεων του διαφωτισμού, αλλά μέσω της ορθόδοξης εκκλησίας. Όποια γλώσσα κι αν μιλάνε, καταλαβαίνουν και μιλάνε τα ελληνικά που ακούνε κάθε Κυριακή στην εκκλησία. Πράγματι, τα επόμενα χρόνια η εκκλησία θα γίνει ο μηχανισμός ελληνοποίησης των ετερόκλητων ορθόδοξων πληθυσμών που βρίσκονται στο ελληνικό κράτος και στις μεταγενέστερες επεκτάσεις του.

Μια νέα ισορροπία

Η οργή από την καταστολή της αντίδρασης, καθώς οι κοινωνικές εξεγέρσεις έχουν κατασταλεί ή είναι ακέφαλες, βρίσκει διέξοδο στους ηγέτες των κλεφταρματολών και στους ηγέτες της Εταιρείας, που σε μεγάλο βαθμό ταυτίζονται. Πλέον σε αυτούς πέφτει το βάρος της εκπροσώπησης των συμφερόντων των λαϊκών τάξεων. Οι στρατιωτικές επιτυχίες έχουν συγκροτήσει μια σταθερή εδαφική βάση για την επανάσταση. Η στρατιωτική σταθεροποίηση δίνει την δυνατότητα στην αντίδραση να προχωρήσει σε ανοιχτή ρήξη πια με τους καπεταναίους και τη Φιλική Εταιρεία. Οι δυνάμεις τους είναι ήδη εξασθενημένες από τις πολλές στρατιωτικές αναμετρήσεις. Πολλοί έπεσαν στη μάχη. Για τους υπόλοιπους φρόντισε η αντίδραση. Σταδιακά, αλλά συστηματικά, οι περισσότεροι Φιλικοί θα βγαίνουν από τη μέση. Ο Υψηλάντης καθαιρείται και στερείται τα πολιτικά του δικαιώματα. Ο Κολοκοτρώνης φυλακίζεται, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος καταδιώκεται, φυλακίζεται και δολοφονείται. Ο Καραϊσκάκης δολοφονείται επίσης σε μια ανοιχτή προβοκάτσια για να παρουσιάσουν τον ελευθερωτή της Ρούμελης σαν “σκοτωμένο στη μάχη”.
Ο θρίαμβος της αντίδρασης αποτυπώνεται στη Β΄ Εθνοσυνέλευση. Την ολοκληρωτική νίκη της αντίδρασης δεν θα τη βρούμε στις διακηρύξεις της Συνέλευσης αλλά στην απόφαση που ψηφίστηκε για την εκποίηση των “εθνικών γαιών”. Ωστόσο, η αντίδραση που συναντά η εκποίηση είναι τόσο μεγάλη, που τελικά δεν εφαρμόζεται παρά σαν περιστασιακά. Παράλληλα, και αμέσως μετά την εδραίωσή του, στο μπλοκ της αντίδρασης εκδηλώνεται ο ανταγωνισμός των μερών που το αποτελούν. Ανάμεσα στις διάφορες ομάδες προκρίτων ξεσπάν σφοδρές εσωτερικές συγκρούσεις, που παίρνουν και τη μορφή ανοιχτής πολεμικής σύγκρουσης. Η επανάσταση έχει φτάσει στο ναδίρ.
Τα στρατιωτικά γεγονότα όμως δεν κάνουν υπομονή. Αφού ο τούρκικος στρατός έχει ξεκαθαρίσει με τα μέτωπα σε Ήπειρο και Σερβία, πέφτει πάνω στην Ρούμελη, σε συνδυασμό με την απόβαση των αιγυπτιακών δυνάμεων του Ιμπραήμ στο Μοριά. Και πάλι θα κλιθούν οι καπεταναίοι και οι Φιλικοί για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Ο Παπαφλέσσας θα πεθάνει ηρωικά στο Μανιάκι, ο Καραϊσκάκης στο Φάληρο, ο Υψηλάντης θα καταφέρει να συγκρατήσει τους επιτιθέμενους στους Μύλους της Αργολίδας. Η επανάσταση κρέμεται από μια κλωστή και απαιτούνται ριζικά μέτρα. Η Γ΄ Εθνοσυνέλευση ξεκινά τις εργασίες της τη στιγμή ακριβώς που πέφτει το Μεσολόγγι και τις διακόπτει αμέσως για να ξαναρχίσει σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, το Μάρτη του 27. Ως τότε όμως αρκετά πράγματα έχουν αλλάξει. Οι Κολοκοτρώνης και Υψηλάντης είναι οι μόνοι που μπόρεσαν να προτάξουν μια αντίσταση στην Πελοπόννησο, έστω κι αν δεν κατόρθωσαν να διώξουν τις αιγυπτιακές δυνάμεις. Στη Στερεά παρά τις απανωτές ήττες διατηρούνται εστίες αντίστασης. Αυτό όμως που γέρνει την πλάστιγγα στο στρατιωτικό πεδίο είναι κυρίως η επέμβαση των ευρωπαϊκών δυνάμεων που δυσχεραίνουν τη θέση του τούρκικου στρατού: η ναυμαχία του Ναβαρίνου, η αποβίβαση γαλλικών δυνάμεων στο Μοριά και κυρίως ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος που έφερε τους Ρώσους μέχρι την Ανδριανούπολη. Η ανατροπή στο στρατιωτικό τομέα καθόρισε και νέες πολιτικές ισορροπίες. Πολλοί πρόκριτοι και φαναριώτες που “μεγαλουργούσαν” την προηγούμενη περίοδο, αποσύρονται από το προσκήνιο καθώς έχουν καταστεί ανυπόληπτοι. Οι φυλακισμένοι και κατατρεγμένοι ηγέτες της Εταιρείας έχουν καταγραφεί σαν οι σωτήρες της επανάστασης. Αυτή η νέα πολιτική πραγματικότητα αποτυπώνονται τελικά στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση στην Τροιζίνα. Η αποκατάσταση του Υψηλάντη και η ακύρωση όσων εκποιήσεων των “εθνικών γαιών” είχαν συναφθεί, είναι τα πρώτα μέτρα της Συνέλευσης. Οι βασικές της πολιτικές αποφάσεις ωστόσο είναι δύο: α) Υιοθετεί το Σύνταγμα της Τροιζίνας, το πιο φιλελεύθερο αστικό σύνταγμα της εποχής του και β) αναθέτει στον Καποδίστρια την κυβέρνηση της χώρας. Με την εκλογή του Καποδίστρια, ουσιαστικά κλείνει και ο κύκλος της επανάστασης και μπαίνουμε στην ιστορία του νέου ελληνικού κράτους. Τα ζητήματα που άνοιξε η επανάσταση του 21 βρίσκουν προσωρινά μια νέα ισορροπία στη βοναπαρτίστικη διακυβέρνηση του Καποδίστρια, όμως όχι μόνο δεν λύνονται, αλλά θα εκραγούν το αμέσως επόμενο διάστημα.
Η επανάσταση του 1821, ιδωμένη μακριά από εθνικούς και θεολογικούς μύθους, αποτελεί έναν κρίκο ηρωικό και τραγικό στην προσπάθεια της ανθρωπότητας για την απελευθέρωση της. Για τους καπιταλιστές θα αποτελεί πρόσφορο έδαφος για να καλλιεργούν την εθνική ενότητα και τη διαιώνιση του κράτους τους και της εξουσίας τους. Για τους επαναστάτες όμως θα αποτελεί έμπνευση, όπως και όλες οι μεγάλες αστικές επαναστάσεις. Η ειλικρινή προσπάθεια των επαναστατών αυτών (των γιακοβίνων, των καρμπονάρων, των ελλήνων Φιλικών, των Μπαλή, Οικονόμου, Λογοθέτη) να φέρουν στις έσχατες συνέπειές τους τις διακηρύξεις για ελευθερία και ισότητα σκόνταφτε στα όρια της εποχής τους και όχι στην επαναστατική τους φλόγα.

Jamaican sandals

2008-03-24T21:28:00.000+02:00

While on vacation a married couple walked into a shoe store. The Salesman said to them, "I have some very special Jamaican sandals I tink you would be interested in. Dey make you wild at sex."
Well, the wife was really interested in buying the sandals after what the man claimed, but her husband felt he really didn't need them, being the sex god he was.
The husband asked the man, "How could sandals make you into a sex freak?"
The Jamaican replied, "Just try dem on, Mon." So, the husband, after Some badgering from his wife, finally gave in, and tried them on.
As soon as he slipped them onto his feet, he got this wild look in his eyes, something his wife hadn't seen in many years! In the blink of an eye, the husband grabbed the Jamaican, bent him violently over a table, yanked down his pants, ripped down his own pants, and grabbed a firm hold of the Jamaican's hips.
The Jamaican then began screaming, "You got dem on the wrong feet! You Got dem on the wrong feet!"

Barbra Streisand - in the all time classic "Hello Dolly"

2008-03-23T14:24:00.002+02:00

Ζωή είναι αυτό που συμβαίνει ενώ είσαι απασχολημένος να προετοιμάζεις κάτι άλλο;

2008-03-23T14:20:00.001+02:00

Το στομάχι βαραίνει σαν πέτρα την Κυριακή το βράδυ.

Οι εφιάλτες στον ύπνο παίρνουν τη μορφή του προϊσταμένου στη δουλειά.

Ο πανικός είναι η πρώτη αντίδραση μπροστά σε ένα καινούργιο καθήκον.

Τα δάκρυα αναβλύζουν ανεξήγητα.

Η μόνη υπολογίσιμη βεβαιότητα είναι ότι είστε ένα μηδενικό στο επαγγελματικό περιβάλλον. Συμπτώματα που οδηγούν στην ίδια ασφαλή διάγνωση: εργασιακό στρες.

Στο τεύχος του «Nouvel Observateur» της περασμένης εβδομάδας το κύριο θέμα ήταν οι παθήσεις που εμφανίζονται στους χώρους της εργασίας, οι οποίες παίρνουν διαστάσεις εθνικού ζητήματος.

Η λίστα με αυτοκτονίες εργαζομένων αυξήθηκε εντυπωσιακά τους τελευταίους μήνες (υπάλληλοι σε αυτοκινητοβιομηχανίες, τράπεζες, οργανισμούς κ.ά.), ενεργοποιώντας αρμόδια υπουργεία, ψυχολόγους και ψυχιάτρους με ειδίκευση στο θέμα.

Επίσημες στατιστικές αναφέρουν ότι τα θύματα του «εργασιακού άλγους» στη Γαλλία φτάνουν τα 3.600 κατ’ έτος, από αυτοκτονίες ή καρδιαγγειακά προβλήματα, ενώ εμφανίζονται περίπου 400.000 ασθένειες από μυοσκελετικούς πόνους, γαστρίτιδες, αϋπνίες έως και αλκοολισμό.

Η νέα διαγνωσμένη νόσος του 21ου αιώνα πλήττει αδιακρίτως όλες τις κατηγορίες εργαζομένων.

Ο Γάλλος υπουργός Εργασίας Ξαβιέ Μπερτράν έχει ζητήσει ήδη από στατιστικολόγους και ψυχιάτρους να του συντάξουν μια σε βάθος αναφορά.
Τα παραδείγματα της έρευνας του «Nouvel Observateur» καταγράφουν μια μεγάλη ηλικιακή ομάδα, με ιδιαίτερη «προτίμηση» στους 45άρηδες, ενώ μετά τα 50 η απόλυση ισοδυναμεί με ανεργία.

Ο ανταγωνισμός, η υποχώρηση κάθε έννοιας συλλογικότητας –η επιταγή «ο καθένας για τον εαυτό του» δίνει τον τόνο–, ο καταναλωτικός πυρετός, το μέλλον χωρίς ορίζοντα, ο τρόμος ότι μπορείς από στιγμή σε στιγμή να χάσεις τη θέση σου μαζί με την απαξίωση από τους προϊσταμένους και διευθυντές, δημιουργούν ένα εκρηκτικό, αν όχι δολοφονικό, κοκτέιλ.

Επ’ αυτού, ομονοούν γιατροί και ψυχολόγοι.

Ο 45χρονος Αντουάν και η 59χρονη Μαρί είναι ανάμεσα στους πολλούς που δεν άντεξαν φράσεις όπως «δεν είσαι παρά ένα μεγάλο μηδενικό» ή τον υπερδιπλασιασμό του φόρτου εργασίας και το άγχος πως το λάθος θα προκύψει όσο και να προσπαθείς να το αποφύγεις.

Οι αντιδράσεις κοινές: κατάθλιψη, απόσυρση, αδυναμία μετακίνησης, διάλυση της οικογένειας.

Πριν από τρία χρόνια ο Κώστας Γαβράς, σκηνοθέτης σε διαρκή επιφυλακή, είχε γυρίσει «Το τσεκούρι», μια μαύρη κωμωδία με κεντρικό πρόσωπο ένα απολυμένο στέλεχος χαρτοβιομηχανίας, που μεταβάλλεται σε σίριαλ κίλερ, δολοφονώντας –ανόρεκτα και άγαρμπα– όλους τους προικισμένους υποψηφίους για την (πιθανή) θέση του ώστε να απομείνει χωρίς ανταγωνιστές.

«Ενα φιλμ νουάρ σε φόντο οικονομικής τρομοκρατίας», δήλωνε τότε ο δημιουργός.

«Εγκαταλείποντας τον ουμανισμό βαδίζουμε στον “οικονομισμό”.

Κάποτε, ακόμη και τα πιο σκληρά συστήματα, οι αδίστακτες δικτατορίες, υποστήριζαν ότι όλα τα κάνουν για τον άνθρωπο. Σήμερα όλες οι δημοκρατίες μιλούν για την οικονομία».

Οι ακραίες σεναριακές ιδέες έχει αποδειχθεί ότι όχι απλώς δεν απέχουν από την πραγματικότητα, αλλά πολύ γρήγορα το κινηματογραφικό εύρημα «υιοθετείται» από την τρέχουσα ειδησεογραφία.

Η παθογένεια των κοινωνιών είναι ανεξάντλητη:

Ασθένειες, αδιέξοδα, επιθετικότητα που συνορεύει επικίνδυνα με την τρέλα.

Την εποχή που η ανάπτυξη βρίσκεται στο απόγειό της, οι άνθρωποι δουλεύουν χωρίς όρους και χωρίς όρια.

«Οδηγεί ο πλούτος στην ελευθερία ή πολλαπλασιάζει τον φόβο για την ελευθερία;», αναρρωτιόταν πριν από χρόνια ο συγγραφέας Εντουάρντο Γκαλεάνο σε άρθρο του στη «Le monde diplomatique».

«Να είσαι σημαίνει να έχεις, λέει το σύστημα. Και η παγίδα συνίσταται στο ότι εκείνος που έχει το περισσότερο, επιθυμεί το περισσότερο και τελικά τα άτομα καταλήγουν να ανήκουν στα πράγματα και να εργάζονται υπό τις διαταγές του.

Το σύγχρονο μοντέλο ζωής μετατρέπει τον χρόνο σε οικονομικό πόρο ολοένα πιο σπάνιο και πιο ακριβό. Ο χρόνος πουλιέται και νοικιάζεται. Ποιος είναι όμως ο κύριος του χρόνου;».

Την απάντηση στο ερώτημα του Γκαλεάνο, μια 15ετία περίπου από τη στιγμή που διατυπώθηκε, δίνει «το εργασιακό στρες».

Ρυθμίζει τον χρόνο, τη διάθεσή μας, τις σχέσεις μας.

Μας καθιστά εντελώς ανίκανους να ορίσουμε την καθημερινότητα ή τον εαυτό μας, μακριά από τη φρενίτιδα της απόκτησης, το λαχάνιασμα του ανταγωνισμού, τον τρόμο της απώλειας.
Στην ελληνική αγορά εργασίας δεν υπάρχει ανάλογη έρευνα ή μελέτη για να σταθμίσουμε τους κινδύνους.

Το ασφαλιστικό απορροφά όλη την ενέργεια.

Οι μετά την παραγωγική ηλικία συνθήκες ζωής επισκιάζουν το παρόν.

Εν ολίγοις: όλες οι συζητήσεις εξαντλούνται στην εξασφάλιση ενός, ούτως ή άλλως, αδιευκρίνηστου μέλλοντος.

Ανησυχούμε για το 2018 και το 2008 γλυστρά απαρατήρητο.

«Στη χώρα μας δεν έχει γίνει ποτέ καμία μελέτη επαγγελματικών κινδύνων», δήλωνε πριν από ένα μήνα (24/2) σε σχετικό ρεπορτάζ της «Κ» ο Ειδικός Ιατρός Εργασίας Χαράλαμπος Αλεξόπουλος.

«Αν αναλογιστεί κανείς οτι σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν μόνο 50 γιατροί Εργασίαςέχει ένα γιατρό για πάνω από δύο εκατομμύρια εργαζόμενους εύλογα προκύπτουν ανησυχητικά συμπεράσματα για την υγιεινή και ασφάλεια στους χώρους εργασίας». και οτι το Κέντρο Διάγνωσης Ιατρικής της Εργασίας του ΙΚΑ, καθ’ ύλην αρμόδιο για την πρόληψη και αντιμετώπιση των επαγγελματικών ασθενειών

Ο Ελληνας 45χρονος που αυτοκτονεί ή η Ελληνίδα 59χρονη που διαλύει τη ζωή της εξ αιτίας του εργασιακού άλγους, αφορούν μόνο το στενό τους περιβάλλον.

Το στρες θεωρείται σχεδόν φυσική κατάσταση και προβληματίζει μόνο όταν ενσκήψει το κακό.

Εως τότε μπορούμε να πηγαινοερχόμαστε νευρικά στην εσωτερική φυλακή μας, περιμένοντας να ανοίξει κάποιος την πόρτα.

Κι αυτό όχι για να μας ελευθερώσει αλλά για να μας ανακοινώσει την απόλυση.

Πώς το έλεγε ο Τζον Λένον;

«Ζωή είναι αυτό που συμβαίνει ενώ είσαι απασχολημένος να προετοιμάζεις κάτι άλλο»

Μαρία Κατσουράκη

Meat Loaf

2008-03-23T05:07:00.001+02:00

Stuff of Life (but Not Life Itself) Is Detected on a Distant Planet

2008-03-23T04:41:00.001+02:00

Astronomers reported Wednesday that they had made the first detection of an organic molecule, methane, in the atmosphere of a planet outside our solar system and had confirmed the presence of water there, clearing the way for a bright future of inspecting the galaxy for livable planets, for the chemical stuff of life, or even for life itself.

Under the right conditions, water can combine with organic chemicals like methane to make amino acids, the building blocks of life as we know it. While the presence of these chemicals was not a big surprise and while the planet in question — in the constellation Vulpecula — is too hot and massive for living creatures, the result left astronomers elated at their improving powers of celestial discernment.

“The big news is that we were able to do this at all,” said Mark Swain of NASA’s Jet Propulsion Laboratory in Pasadena, Calif., the lead author of the study, being reported Thursday in the journal Nature. Other members of the team, which used the Hubble Space Telescope, were Gautam Vasisht of the propulsion lab and Giovanna Tinetti of University College London.

The work, they said, represents a shift from barely detecting the existence of so-called exoplanets to probing them chemically.

“We are able to start studying the conditions and chemistry of exoplanet atmospheres,” Dr. Swain said at a news conference on Wednesday. “That’s a very exciting development.”

David Charbonneau, an astronomer at the Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics who was not part of the team, called the detection “both persuasive and important.”

Sara Seager, a planetary theorist at M.I.T., called it “another great day for exoplanets,” and a “tipping point” for the study of their detailed properties, though she cautioned that the findings still needed to be duplicated.

“Hubble was never been designed to make measurements like this,” she said. “This is pushing the telescope to its limits.”

She said she was looking forward to the day when the experiment would be repeated on Earth-like planets with the much more powerful James Webb Space Telescope, set to be launched in 2013. In that case, she said, the existence of methane and water would be indicative that the planet was habitable.

The planet in question, known as HD 189733b, is definitely not a candidate abode for life. It is a suffocatingly hot ball about the mass of Jupiter orbiting only about 3 million miles from a star slightly smaller than the Sun. The temperature is a toasty 1,700 degrees Fahrenheit.

The Vulpecula planet was in the news a year ago after astronomers using the Spitzer Space Telescope tried and failed to find signs of water there and on another planet — a surprise since all the theoretical models predicted it should be there in abundance. But that was a year ago, a long time in the world of exoplanets, where an avalanche of data in the last decade has produced a series of milestones and some 270 new planets.

This planet, like every exoplanet discovered to date, is too dim and close to its parent star to be seen directly, but conveniently for astronomers it is one of a few dozen which passes directly in front of and behind its parent star in the course of an orbit, a geometrical quirk that Dr. Swain and his colleagues were able to exploit.

They watched with Hubble and an instrument known as Nicmos (for Near Infrared Camera and Multi-Object Spectrometer) as the star slipped behind the planet and thus backlit its atmosphere. Gases in the planet’s atmosphere absorbed the starlight in a band of wavelengths characteristic of methane, causing dips in the combined spectrum of star and planet.

A similar dip also occurred at another band, characteristic of water vapor, resolving a controversy that had been simmering for the last year. Asked why the previous measurements had failed, Dr. Swain and others explained that the Spitzer measurements had been made during the opposite part of the cycle, when the planet goes behind its star and was thus being seen face on. From this angle, structural features in the atmosphere, like an inversion layer, could mask the presence of water.

Adam Burrows, a theorist from Princeton University, said, “A temperature inversion can change the spectrum of the atmosphere without changing its composition.” But all these planets, he continued, have to have water.

“If you don’t see it you have to have a really good reason you don’t,” he said.

Indeed, later last year, Dr. Tinetti used the Spitzer telescope to make crude spectral measurements of light coming through the planet’s atmosphere while it was eclipsing its sun and found evidence of water absorption. Dr. Swain said those measurements fitted perfectly with the abundance of water on the Vulpecula planet derived from his observations.

One lingering puzzle, he said, is why they did not detect carbon monoxide in the planet’s atmosphere. The models, he said, suggest that at high temperatures that molecule is more likely to form than methane, which predominates in colder regions.

Dr. Burrows, theorized, however, that if the planet was tidally locked — with one side always facing its sun and being roasted while the other faces away and freezes — “the hot side would have more carbon monoxide, the cold one more methane.”

During the transits observed by Hubble, he pointed out, the starlight passes through the dividing line, or terminator, between the hot side and the cold side, where fierce winds might be blowing redistributing heat and chemical species around the planet.

But nobody really knows how chemistry, climate and cosmic history are manifested on these planets. Dr. Swain said he hoped to perform similar measurements on a half dozen other so-called transiting planets that are within reach.

Dr. Burrows said, “A lot of other shoes are about to drop in this subject.”

But time is of the essence. Hubble will have four more years if its scheduled refurbishment by astronauts goes well this August, but the other warhorse of the effort, the Spitzer, has only a year to go before it runs out of the cryogenics that keep its infrared detectors cold and sensitive.

“People are frantic to get as much data as they can in short term,” Dr. Burrows said.

Posted by Fudo Majinai

Josh Groban sings "The Music of the Night" - Kennedy Center

2008-03-22T07:20:00.000+02:00

Σοφίες

2008-03-21T23:45:00.000+02:00

Η ανεξαρτησία της σκέψεις είναι η πιο αριστοκρατική υπερηφάνεια.
Αγνώστου

Όταν ο Διογένης ρωτήθηκε, ποιο είναι το κάλλιστο απόκτημα του ανθρώπου απάντησε: το θάρρος της γνώμης του.

Για μερικούς ανθρώπους δεν υπάρχει τίποτε πιο ενοχλητικό από την προσπάθεια να σκεφτούν.
Τζ. Μπράις

Ο κόσμος δεν χρειάζεται τόσο πολύ τις καινούργιες σκέψεις αλλά όταν η σκέψη παλιώνει, να μαζεύεται σαν τα παλιά νομίσματα, να μπαίνει στο χυτήριο και να ξαναβγαίνει φρεσκαρισμένη.
Α. Σμιθ

Μερικοί έχουν το χάρισμα να συμπιέζουν μια τεράστια ποσότητα λέξεων στην πιο ελάχιστη ποσότητα σκέψης.
Γ. Τσώρτσιλ

Ποτέ σου να μην πιστέψεις πως η ισχυρογνωμοσύνη είναι ανώτερη από τη λογική σκέψη.
Αισχύλος

Η γλώσσα σου να μη τρέχει πιο μπροστά απ’ τη σκέψη σου.
Χίλωνας

Πρέπει κανείς ν’ ασκεί τη βαθιά και πλατιά σκέψη κι όχι την πολυμάθεια.
Δημόκριτος

Δεν υπάρχει άγχος. Υπάρχουν μόνο άνθρωποι με αγχώδεις σκέψεις.
Γ. Ντύερ

Ο έξυπνος άνθρωπος αλλάζει γνώμη, ο ανόητος ποτέ.
Αγνώστου

Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τη σκέψη, μόνο για να δικαιολογήσουν τα λάθη τους, και τα λόγια, μόνο για να κρύψουν τις σκέψεις τους.
Βολτέρος

Από χοντρή κοιλιά δεν βγαίνουν ποτέ λεπτές σκέψεις.
Α. Ζερόμ

Μια και μόνη σκέψη ευγνωμοσύνης που ανεβαίνει στον ουρανό, είναι η καλύτερη προσευχή.
Γ. Λέσσινγκ

Όταν κάνεις τους ανθρώπους να νομίζουν ότι σκέφτονται, θα σε λατρεύουν. Όταν τους κάνεις να σκέφτονται πραγματικά, θα σε μισήσουν.
Ε. Μάρκαμ

Το κοινό αγοράζει τις γνώμες του όπως αγοράζει το κρέας του, ή παίρνει το γάλα του, με την αρχή ότι στοιχίζει φτηνότερα από το να έχεις δική σου αγελάδα. Έτσι είναι, αλλά το αγορασμένο γάλα έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να είναι νερωμένο.
Σ. Μπάτλερ

Αν θέλεις να έχουν καλή γνώμη για σένα οι άνθρωποι, μη λες καλά λόγια για τον εαυτό σου.
Μπ. Πασκάλ

Ο άνθρωπος που κάθεται ήρεμα και σκέφτεται μπορεί να μαζεύει μια καλύτερη σοδειά από καλαμπόκι γιατί οι σκέψεις είναι οι σπόροι μελλοντικών επιτυχημένων πράξεων. Κι όταν ο Θεός κάθισε και σκέφτηκε, γεννήθηκε ο κόσμος!
Χ. Ρομαίν

Υπάρχει κάτι το πολύ όμορφο στο να ακούς από κάποιον άλλον τις απόκρυφες σκέψεις σου. Είναι μια από τις μεγαλύτερες χαρές της ζωής.
Ο. Σράινερ

Αν εσύ αποκλείεις στους ανθρώπους την πηθανότητα να έχουν ειλικρινή, αδιασάλευτη, ανιδιοτελή πεποίθηση, τότε εγώ εντελώς βάσιμα μπορώ να συμπεράνω, ότι εσύ ο ίδιος δεν έχεις καμιά πεποίθηση.
Ν. Ντομπρολιούμποφ*

Οι απολαύσεις της σκέψης παρατείνουν τη ζωή τόσο, όσο οι απολαύσεις του σώματος τη συντομεύουν.
Π. Μπουάστ*

Τα λόγια ανήκουν στον αιώνα, αλλά οι σκέψεις στους αιώνες.
Ν. Καραμζίν*

Να συλλογίζεστε χωρίς βιασύνη, όμως να ενεργείτε αποφασιστικά, να ενδίδετε μεγαλόψυχα, αλλά να αντισταθείτε ακλόνητα.
Κ. Κόλτον*

Η δύναμη κυριαρχεί σ’ αυτόν τον κόσμο, όχι η σκέψη, όμως η σκέψη χρησιμοποιεί τη δύναμη.
Μπ. Πασκάλ*

Ν’ αντιμετωπίζεις με τη σκέψη τη συμφορά που σε χτύπησε.
Αγνώστου

Καθένας θα έπρεπε να ασκείται στο να σκέφτεται πολύ κι όχι στο να ξέρει πολλά.
Δημόκριτος

Γράψε τις σκέψεις της στιγμής. Αυτές που έρχονται χωρίς να τις αναζητήσεις, είναι συνήθως, και οι πιο αξιόλογες.
Φ. Μπέικον

Για να βελτιώσεις τις αποδόσεις του νου πρέπει περισσότερο να συλλογίζεσαι, παρά να μαθαίνεις απ' έξω.
Ρ. Ντεκάρτ*

Να σκέφτεσαι θετικά και οι σκέψεις σου θα ωριμάσουν σε καλές πράξεις.
Λ. Τολστόι*

Αποτελεί ατυχία για τη λογοτεχνία, πως δε γράφουν οι σκεπτόμενοι άνθρωποι, αλλά γράφουν αυτοί που δε σκέφτονται.
Π. Βιάζεμσκι*

Την έλλειψη βαθύτητας σε μια σκέψη συνήθως αντικαθιστούν με τη μακρότητά της.
Σ. Μοντεσκιέ*

Η ορθή σκέψη χάνει τη δύναμη και το κύρος της, αν την επαναλαμβάνεις πολύ συχνά.
Α. Μορουά*

Η συγκομιδή των πιο σοφών και βαθιών σκέψεων πάνω στα ήθη των ανθρώπων ήδη είναι μαζεμένη και μας έμειναν μόνο μερικά στάχυα που άφησαν οι αρχαίοι φιλόσοφοι και οι πιο σοφοί από τους σύγχρονους.
Λα Μπρυγιέρ*

Ο πιο σπουδαίος σκοπός του πολιτισμού είναι να μαθαίνει τον άνθρωπο να σκέφτεται.
Τ. Έντισον*

Όλοι σκέφτονται ν' αλλάξουν τον κόσμο, αλλά κανείς δε σκέφτεται ν' αλλάξει τον εαυτό του.
Λ. Τολστόι

Διανοούμενος είναι ο άνθρωπος που χρειάζεται περισσότερες από τις αναγκαίες λέξεις για να πει περισσότερα απ' όσα ξέρει.
Ντ. Αϊζενχάουερ

Σκέψου πολύ, μίλα λίγο, γράψε λιγότερο.
V.

Απαράδεκτα συχνά απολαμβάνουμε την άνεση της γνώσης χωρίς τη στενοχώρια της σκέψεις.
Τζ. Κένεντι

Πολύ λίγοι άνθρωποι σκέφτονται περισσότερες φορές από δυο η τρεις το χρόνο. Εγώ έχω αποκτήσει διεθνή φήμη σκεπτόμενος μία ή δύο φορές τη βδομάδα.
Μπ. Σω

Ναι, μάλιστα καμιά μεγάλη ιδέα δε γεννήθηκε σε συνέδριο, όμως πολλές ανόητες πέθαναν εκεί.
Αγνώστου

Όποιοι δε σκέφτονται συσκέπτονται.
Αγνώστου

Λέξη: απομακρυσμένο και αδύναμο ήχο της σκέψεις.
Γ. Φλομπέρ*

Συχνά ο συγγραφέας δε γίνεται κατανοητός απ' τους αναγνώστες και το πρόβλημα κρύβεται εδώ: ο συγγραφέας πάει από τη σκέψη προς τις λέξεις, ενώ ο αναγνώστης πάει από τις λέξεις προς τη σκέψη.
Ν. Σαμφόρ*

Ο ένας σιωπά γιατί δεν έχει να πει τίποτα, ο άλλος, γιατί σκέφτεται.
Λ. Τολστόι*

Φοβερό πράμα: όσο λιγότερο σκέφτεσαι, τόσο περισσότερο ομοϊδεάτες έχεις.
Π. Βαλερύ*

Όσο περισσότερο διαβάζεις χωρίς να σκέφτεσαι, τόσο γρηγορότερα αρχίζεις να πιστεύεις ότι ξέρεις πάρα πολλά, αλλά όσο περισσότερο σκέφτεσαι διαβάζοντας, τόσο καθαρότερα βλέπεις, πως ξέρεις πολύ λίγα.]
Βολτέρος

Να σκέφτεσαι σαν άνθρωπος της δράσης και να δρας σαν άνθρωπος της σκέψεις.
Χ. Μπέργκσον

Η πιο σπάνια γενναιότητα είναι η γενναιότητα της σκέψης.
Α. Φρανς*

Πνίγομαι από τις σκέψεις. Τι ευχάριστο που είναι να ζεις μες σ' αυτό το πνιγμό!
Β. Ρόζανοφ*

Οι γνώσεις για τις οποίες πληρώνεις μένουν στη μνήμη περισσότερο καιρό.
Ν. Μπραούλοφ*

Της καλύτερες σκέψεις βρίσκουμε, ψάχνοντας τη λέξη.
Ζ. Ζουμπέρ*

Στις σκέψεις πρέπει να επιτίθεσαι μόνο με σκέψεις: τις ιδέες δεν τους εξουδετερώνουν με τουφεκιά, γιατί αμέσως αναζωογονούνται και δυναμώνουν.
Α. Ριβαρόλ, παράφραση*

Εάν γνώριζες από πια πηγή ρέουν οι ανθρώπινες γνώμες, τότε θα έπαυες να αναζητάς τις επιδοκιμασίες και τους επαίνους των ανθρώπων.
Μ. Αυρήλιος*

Στις σκέψεις με μειοψηφία, στις ομιλίες με πλειοψηφία.
Γρασιάν*

Επικίνδυνη σύγχρονη τάση: οι άνθρωποι δύσκολα ασχολούνται με το να σκέφτονται, αλλά πολύ εύκολα πιστεύουν.
Γ. Σοϊλεμεζίδης

Η γνώση ανοίγει μάτια και κλείνει τσέπες.
Αγνώστου*

Το επιχείρημα: τούβλο το οποίο είναι πιο εύκολο να ρίχνεις στον άλλον, παρά να χτίζεις μαζί του ένα σπίτι.
Β. Κρότοφ*

Όταν ακούς μια γνώμη που δε σου αρέσει, μελέτησέ την και βρες την αλήθεια μέσα της.
Σ. Αουρομπίντο*

Σκέψου, και θα πεθαίνεις σαν διωγμένος εγκληματίας, μιμήσου και θα ζεις ευτυχισμένος σαν βλάκας.
Ο. ντε Μπαλζάκ*

Εκείνος που δεν ξέρει, πιστεύει.
Μ. Έμπνερ-Έσεμπαχ*

Όταν όλοι σκέφτονται ομοίως, αυτό σημαίνει ότι κανένας δε θέλει να σκέφτεται.
Ου. Λίπμαν*

Οι γενναίες σκέψεις παίζουν το ρόλο των πρώτων πιονιών στο παιχνίδι της ντάμας, δηλαδή πεθαίνουν αλλά εξασφαλίζουν τη νίκη.
Γκαίτε*

Η αληθινή γνώση δεν είναι η γνώση των δεδομένων που κάνει τον άνθρωπο σχολαστικό, αλλά η χρησιμοποίηση των δεδομένων που τον κάνει φιλόσοφο.
Γ. Μποκλ*

Να είστε προσεκτική με τις σκέψεις σας, γιατί είναι η αρχή των πράξεων.
Λαο Τσε*

Η αποτελεσματικότητα της σύσκεψης είναι αντίστροφα ανάλογη του ποσοστού των συμμετεχόντων και του χαμένου χρόνου.
Ο νόμος του Όουλντ και του Καν*

Εάν κάποιος σκέφτεται αλλιώς αυτό δε με προσβάλλει, αντίθετα με εμπλουτίζει. Δεν έχει μεγάλο ενδιαφέρον ν' ακούσεις τον ήχο σου.
Α. ντε Σεντ Εξιπερί*

Απόφθεγμα: η σκέψη που κάνει πιρουέτα.
Ζ. ντε Μπριουν*

Ο κίνδυνος δεν είναι ότι τα κομπιούτερ κάποια στιγμή θ' αρχίσουν να σκέφτονται ,αλλά ότι ο άνθρωπος κάποια στιγμή θ' αρχίσει να σκέφτεται σαν κομπιούτερ.
Σ. Χάρις*

Η περηφάνια έρχεται από την άγνοια του εαυτού μας. Με την γνώση του εαυτού μας εμφανίζεται η σεμνότητα.
Τζ. Άντισον*

Η πεποίθηση δεν είναι η αρχή, αλλά το στέμμα της γνώσης.
Γκαίτε*

Προτιμώ την αξία της γνώσης από την αξία της ευλάβειας.
Χαντίθ

Ο άνθρωπος ζει απ' τη σκέψη του. Το ζώο απ' τα δόντια του.
Λιβανέζικο ρητό

Πρώτα να ελέγχεις, αν είναι ορθή η σκέψη σου, μετά να ασχολείσαι με την αντίθετη άποψη και τελικά να ψάξεις για την αιτία των διαφορών και μόνο τότε μπορείς να βρεις το κλειδί της θεϊκής αρμονίας.
Σ. Αουρομπίντο

Εάν η φτώχια είναι η μητέρα του εγκλήματος, η απερισκεψία είναι ο πατέρας του.
Λα Μπρυγιέρ*

Εκείνος που πίνει κρασί και αυτός που πίνει νερό δεν μπορούν να μη σκέφτονται διαφορετικά.
Δημοσθένης*

Τριάντα αιώνες και πλέον ο άνθρωπος πασχίζει να βάλει τη μία λέξη κοντά στην άλλη με τέτοιον τρόπο που η σκέψη να εξαναγκάζεται να παίρνει καινούριες αδοκίμαστες στροφές. Ιδού που για πρώτη φορά η λειτουργία αυτή σταμάτησε. Είμαστε πανέτοιμοι για τη βλακεία.
Ο. Ελύτης (από τη συλλογή του Β. Σιώπη)

Όσο λιγότερο ξέρουμε, τόσο περισσότερα υποπτευόμαστε.
Γ. Σω*

Το ηλεκτρονικό μυαλό θα σκέφτεται για μας ακριβώς έτσι όπως η ηλεκτρονική καρέκλα θα πεθάνει για μας.
Σ. Λετς*

Έχεις το δικαίωμα να σκέφτεσαι αλλιώς παρά η εποχή σου, αλλά δεν έχεις το δικαίωμα να ντύνεσαι αλλιώτικα.
Μ. Έμπνερ-Έσεμπαχ*

Σκέψου, πόσο δύσκολο είναι ν' αλλάξεις τον εαυτό σου και θα καταλάβεις πόσο μηδαμινές είναι οι δυνατότητές σου ν' αλλάξεις τους άλλους.
Βολτέρος*

Η σκέψη δεν είναι ελεύθερη αν δεν μπορείς με σκέψη σου να εξασφαλίζεις τα επί ζην.
Μπ. Ράσελ*

Μπορείς να λες και να γράφεις όλα που σκέφτεσαι, αλλά πρέπει να σκέφτεσαι με μεγάλη προσοχή.
Ν. φον Ελτς*

Οι άνθρωποι που ξέρουν λιγότερο απ' όλους λογομαχούν περισσότερο απ' όλους.
Αγνώστου*

Ο πολυμαθής: η δεξαμενή γνώσεων, αλλά όχι ο πίδακας ιδεών.
Τζ. Νόρτκοτ*

Αφορισμός: εκείνο το οποίο δόξασε τον Φρανσουά Λα Ροσφουκό και τον Στανίσλαφ Έζι Λετς.
Κ. Ντουσένκο*

Αφορισμός: σκέψη που εκφράζεται με παράδοξη, απροσδόκητη και παραστατική μορφή, δηλαδή σκέψη που κάνει πιρουέτα.
Ζ. ντε Μπριούν*

Είμαστε ό,τι σκεφτόμαστε. Όλη μας η ύπαρξη καθορίζεται από τις σκέψεις μας. Με τις σκέψεις μας φτιάχνουμε τον κόσμο.
Ντχαμαπάντα

Οι άνθρωποι ενοχλούνται όχι τόσο απ' αυτά που συμβαίνουν όσο από τη γνώμη τους γι' αυτά που συμβαίνουν.
Επίκτητος

Όταν αποφεύγουν τις μακρινές σκέψεις, τότε δε μπορούν να αποφεύγουν τις κοντινές στενοχώριες.
Κομφούκιος*

Αν η γνώση δημιουργεί προβλήματα τότε η άγνοια σίγουρα δεν τα λύνει.
Αγνώστου

Μάταια είναι η εκμάθηση χωρίς σκέψη, επικίνδυνη είναι η σκέψη χωρίς εκμάθηση.
Κομφούκιος*

Όσο το δυνατόν περισσότεροι να σκέφτονται, όσο το δυνατόν περισσότερο!
Μπ. Σπινόζα

Η βούληση, όταν τη φωτίζει η γνώση, γνωρίζει πάντοτε τι ακριβώς θέλει.
Αγνώστου

Οι αφελείς σκέφτονται με το μυαλό, οι έξυπνοι με το στομάχι, και οι ανόητοι με την καρδιά.
Αγνώστου

Να δείχνεις με λίγα λόγια ότι σκέφθηκες πολύ.
Αγνώστου

Δεν μπορείς να σκέφτεσαι και να χτυπάς συγχρόνως.
Αγνώστου

Η πείρα είναι παιδί της σκέψης και η σκέψη παιδί της δράσης.
Αγνώστου

Η έπαρση της γνώσης είναι χειρότερη από την άγνοια.
Αγνώστου

Εάν δεν ειπώθηκαν οι αντίθετες γνώμες τότε πως θα διαλέξετε την καλύτερη.
Ηράκλειτος*

Πολλοί άνθρωποι νομίζουν πως σκέπτονται, ενώ απλώς ανασχηματίζουν τις προκαταλήψεις τους.
Αγνώστου

Η αμφιβολία βάζει τους ανθρώπους να σκέπτονται.
Αγνώστου

Το λάθος σε υποχρεώνει να σταματήσεις και να σκεφθείς. Τη στιγμή που διορθώνεις το λάθος, αρχίζεις να μαθαίνεις τον εαυτό σου.
Αγνώστου

Όσο μεγαλύτερο το πείσμα τόσο μικρότερη η γνώση.
Κ. Πετράτος

Ο όγκος των γνώσεων με την κακή χρήση εξελίσσεται σε κακοήθη όγκο.
Γ. Νέζος

Ο στοχασμός είναι ο θάνατος της δράσης, μα και το σπέρμα της.
Β. Καμπέρογλου

Οι πολλές γνώσεις δεν είναι απαραίτητο δείγμα σοφίας, αλλά κυρίως ζήτημα μνήμης, που αναπτύσσεται σε βάρος της κρίσης και της οξύτητας του πνεύματος.
Α. Χρύσας

Η συναισθηματικότητα είναι παραποίηση του αισθήματος, όπως η διαλεκτική είναι παραποίηση της λογικής.
Β. Κλιουτσέφσκι*

Οι κουβέντες επινοήθηκαν για να εμποδίζουν τους ανθρώπους να σκέπτονται.
Α. Κρίστι*

Οι δικές μας συγκινήσεις είναι αντιστρόφως ανάλογες στις γνώσεις μας, όσο λιγότερο γνωρίζουμε, τόσο περισσότερο ανάβουμε.
Αγνώστου*

Στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε τίποτα γιατί η αλήθεια βρίσκεται στο βάθος της αβύσσου.
Δημόκριτος

Ανακάλυψη είναι κάτι που το βλέπουν όλοι και να σκεφτείς κάτι που δεν σκέφτηκε κανείς.
Α. Σεντ Γεωργίου Βύρων

Το να δημιουργείς είναι να σκέφτεσαι πιο έντονα.
Π. Ρεβερντί

Η ειλικρίνεια έχει να κάνει με τη σχέση ανάμεσα στα λόγια και τις σκέψεις μας, όχι ανάμεσα στις σκέψεις και τις πράξεις μας.
Ου. Χέζλιτ

Ειρηνοποιός είναι αυτός που τρέφοντας έναν κροκόδειλο, νομίζει ότι θα φαγωθεί τελευταίος.
Γ. Τσώρτσιλ

Ο θόρυβος είναι η πιο αυθάδης απ' όλες τις μορφές διακοπής. Δεν είναι μόνο διακοπή, αλλά και διάρρηξη της σκέψης.
Α. Σοπενάουερ

Η φήμη συνήθως πηγαίνει σ' αυτούς που σκέφτονται κάτι άλλο.
Ο. Χολμς

Δεν αρκεί ν' αποκτήσεις γνώσεις, πρέπει και να βρεις τον σωστό τρόπο να τις εφαρμόζεις.
Γκαίτε*

Για να μπορείς να δεχθείς τις σκέψεις των άλλων, πρέπει να μην έχεις δικές σου.
Λ. Τολστόι*

Ποτέ μην αποδεικνύεις τη γνώμη σου φωναχτά και με ζήλο, αν και είσαι σίγουρος ότι έχεις το δίκαιο. Να πεις τη γνώμη σου σεμνά και με ήρεμη φωνή, γιατί αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να πείσεις πως έχεις δίκαιο.
Τσέστερφιλντ*

Ας είναι πάντα η σκέψεις σου εκεί ψηλά, πάνω σ' άστρα. Όμως τα μάτια σου ας προσέχουν τα βήματα σου, αλλιώς θα πέσεις στη βρώμικη λακκούβα.
Κιμπαλιόν*

Θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε όπως σκεπτόμαστε. Διαφορετικά αργά ή γρήγορα, θα μάθουμε να σκεπτόμαστε όπως ζούμε.
Μπούρσετ

Με τη δύναμη της βούλησης ο άνθρωπος αλλάζει τον εαυτό του. Με τη δύναμη της αγάπης αλλάζει τους άλλους. Με τη δύναμη της σκέψης αλλάζει τον κόσμο.
Ρ. Ταγκόρ

Η γνώση αυξάνει τη δύναμη και την εμπιστοσύνη που έχει ο άνθρωπος στον εαυτό του.
Β. Τατάκης

Η γνώση αποτελεί πάντοτε ασφαλώς πηγή κινδύνου, αλλ' αποτελεί επίσης μεγάλη πηγή ελπίδας. Οι δυο αυτές πηγές δεν είναι δυνατό να διαχωριστούν.
Ρ. Οπενχάιμερ

Όποιος ξέρει τους άλλους έχει γνώση. Όποιος ξέρει τον εαυτό του έχει σοφία.
Λάο Τσε

Πρέπει να φροντίζεις να σκέφτεσαι πολύ και όχι να μαθαίνεις πολλά.
Δημόκριτος

Εκείνο που γνωρίζουμε είναι μηδενικό, εκείνο που αγνοούμε είναι άπειρο.
Π. Σ. Λαπλάς

Η γνώση των πραγμάτων που βρίσκονται γύρω μας δε θα μας παρηγορήσει για την άγνοια της Ηθικής κατά την ώρα των θλίψεων, αλλά η γνώσης της Ηθικής θα μας παρηγορήσει πάντοτε για την άγνοια των επιστημών.
Μπ. Πασκάλ

Έχεις το δικαίωμα να σκέφτεσαι διαφορετικά από τους ανθρώπους της εποχής σου, αλλά δεν έχεις δικαίωμα να ντύνεσαι αλλιώτικα.
Μ. Έμπνερ-Έσεμπαχ*

Το ανώτατο το οποίο μπορεί να επιδιώξει η ανθρώπινη σκέψη είναι να βγει από τα ίδια της τα όρια, φτάνοντας στο παράδοξο.
Σ. Κιρκέγκορ*

Αλλάξτε τις γνώμες σας και φυλάξτε τις αρχές σας, αλλάξτε τα φύλλα και φυλάξτε τις ρίζες.
Β. Ουγκώ*

Σκεφτόμαστε σύμφωνα με τις υποβολές της φύσης, μιλάμε όπως μας συμβουλεύουν οι δάσκαλοί μας, αλλά δρούμε από συνήθεια.
Φ. Μπέικον*

Ο στοχαστής δε μπορεί να ξεφεύγει από τον πολιτισμό του αιώνα του. Ο βαθύς και πρωτότυπα σκεπτόμενος άνθρωπος είναι αναγκασμένος να αναπτύσσει την νέα ιδέα του με γλώσσα της εποχής του.
Αγνώστου*

Η μεγαλοπρέπεια του ανθρώπου είναι η ικανότητά του να σκέφτεται.
Μπ. Πασκάλ*

Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι αν μπορούν οι μηχανές να σκέφτονται, αλλά αν μπορεί να σκέφτεται ο άνθρωπος.
Μπ. Σκίνερ*

Ο αιώνας μας είναι τέτοιος, ώστε περηφανεύεται με μηχανές που μπορούν να σκέφτονται και φοβάται τους ανθρώπους που προσπαθούν να κάνουν το ίδιο.
Μ. Τζονς*

Πολιτισμός είναι η ίδια η περιπέτεια της αυτογνωσίας.
Α. Γιαβρής

Μάθηση χωρίς σκέψη είναι χαμένος κόπος. Σκέψη χωρίς μάθηση είναι κίνδυνος.
Κομφούκιος

Ακόμη κι όταν η γνώσεις δίνονται δωρεάν, πρέπει να 'ρθεις με δικό σου αμπαλάρισμα.
Αγνώστου*

Η κατανόηση των δυνάμεων σου, τις μεγαλώνει.
Λ. Βόβεναργκ*

Σε κάθε άσχημη κατάσταση θα βρεθεί κάτι παρηγορητικό, αν ψάξουμε καλά.
Ντ. Ντεφό*

Στην αρχή σηκώθηκε το πρόβατο και εξέφρασε τη γενική αμηχανία, μετά σηκώθηκε ο λαγός και εξέφρασε τη γενική ανησυχία. Στο τέλος σηκώθηκε το λιοντάρι και εξέφρασε τη γενική γνώμη.
Αγνώστου*

Η γνώση είναι σαν τη θάλασσα: εκείνος που τσαλαβουτάει πάνω στην επιφάνεια, πάντα βγάζει θόρυβο και τραβάει την προσοχή, παρά εκείνος που χωρίς θόρυβο βουτάει στο βυθό για να βρει ένα μαργαριτάρι.
Ου. Ίρβινγκ*

Τα προβλήματα ποτέ δεν μπορείς να τα λύσεις με τον τρόπο σκέψης που τα γέννησε.
Α. Αϊνστάιν*

Ο μοναδικός τρόπος να γνωρίζεις κάτι, είναι να κάνεις κάτι.
Μπ. Σω*

Υπάρχουν τρεις γνώμες. Η δική σου, η δική μου και η σωστή! Ο σοφοί επιλέγουν την τρίτη.
Αγνώστου

Η δεύτερη σκέψη πάντα είναι καλύτερη.
Ιταλική ρήση*

Η πλειοψηφία των ανθρώπων θα προτιμήσει να πεθάνει, παρά να σκεφτεί. Συνήθως ακριβώς έτσι και κάνει.
Μπ. Ράσελ*

Αλλάξτε τις γνώμες σας, διατηρείτε τις αρχές σας. Αλλάξτε τα φύλλα, διατηρείτε τις ρίζες.
Β. Ουγκώ*

Πρόσεχε τις σκέψεις σου, μπορεί από στιγμή σε στιγμή να γίνουν λόγια.
Αγνώστου

H γνώση χωρίς την εμπειρία δεν είναι παρά ένα άχρηστο στολίδι.
Κομφούκιος

Πολύ δύσκολο να αναγκάζεις τον εαυτό σου να μιλάς. Πιο δύσκολο είναι να αναγκάζεις τον εαυτό σου να σιωπάς. Ενώ πιο δύσκολο είναι να αναγκάζεις τον εαυτό σου να σκέφτεσαι. Αλλά το δυσκολότερο απ' όλα είναι να αναγκάζεις τον εαυτό σου να νιώθεις.
Β. Σουχομλίνσκι*

Η σκέψη που ξύπνησε, πάντα ξυπνάει και κάποια άλλη.
Μ. Έμπνερ-Έσεμπαχ*

Η γλώσσα είναι η ενδυμασία της σκέψεις.
Σ. Τζόνσον*

Να είστε προσεκτικοί με τις σκέψεις σας. Είναι η αρχή των πράξεων.
Λάο Τσε*

Ο γνώστης δεν έφτασε εκείνον που αγαπά. Εκείνος που αγαπά δεν έφτασε εκείνον που είναι πάντα ήρεμος.
Κομφούκιος*

Η πολυγνωσία δεν φέρνει την εξυπνάδα.
Ηράκλειτος*

Εντιμότητα: ειλικρινής χαρακτήρας συνδεδεμένος με σωστό τρόπο σκέψεων.
Πλάτωνας*

Ήμουν αναγκασμένος να συμπιέσω την γνώση, για να εκκενώσω χώρο για την πίστη.
Ε. Καντ*

Δεν υπάρχει πιο επικίνδυνος άνθρωπος απ' αυτόν που είναι πολύ δραστήριος, αλλά δεν σκέφτεται.
Π. Βαλερύ*

Μην σκέφτεστε ποτέ πως πρέπει να πάτε κάπου αλλού. Μπορείτε να μεταμορφώσετε τον εαυτό σας και να βρείτε τα πάντα που χρειάζεστε εκεί που είστε. Το "κάπου αλλού" είναι μια ύπουλη στρατηγική του νου που προσπαθεί να σας περιπλανήσει.
Όσσο*

Η σκέψεις είναι τα φτερά της ψυχής.
Π. Μπουάστ*

Η κοινή γνώμη θριαμβεύει μόνο εκεί που κοιμάται η σκέψη.
Ο. Ουάιλντ*

Όλες οι χαρές και οι δυστυχίες του ανθρώπου δημιουργούνται από τις σκέψεις του.
Χουν Τζι Τσαν*

Να αμφιβάλεις για τα πάντα και να πιστεύεις σε όλα είναι και οι δυο πολύ άνετες στάσεις, γιατί και οι δυο απελευθερώνουν από την ανάγκη να σκέφτεσαι.
Α. Πουανκαρέ*

Υπάρχουν καιροί όταν η πιο βλαβερή γνώμη είναι η κοινή γνώμη.
Ν. Σαμφόρ*

Σκέπτομαι, άρα υπάρχω. Δεν σκέπτομαι, απολαμβάνω την ύπαρξή μου.
Β. Μπεντνόβα*

Η γνώση είναι ζωντανή μόνο όταν τη γνωρίζεις εσύ ο ίδιος, όταν είναι άμεση εμπειρία. Όταν όμως την ξέρεις από τους άλλους, δεν είναι ζωντανή εμπειρία, δεν είναι γνώση, είναι απλώς μνήμη.
Όσσο

Νου για τους άλλους, διαλογισμό για τον εαυτό σου. Νου για τους άλλους, μη νου για τον εαυτό σου.
Όσσο

Δεν χρειαζόμαστε περισσότερες γνώσεις, αλλά περισσότερη σοφία. Και η σοφία απορρέει από την παρατήρηση.
Βούδας

Αλλάξτε τις γνώμες σας, φυλάξτε τις αρχές σας. Αλλάξτε τα φύλλα, φυλάξτε τις ρίζες.
Β. Ουγκώ*

Όταν ακούς γνώμη που δεν σου αρέσει, μελέτησέ την και βρες μέσα της την αλήθεια.
Σ. Αουρομπίντο*

Οι άνθρωποι θα σας αγαπήσουν εάν καταφέρνετε να τους πείσετε ότι σκέφτονται, ενώ εάν στην αλήθεια τους αναγκάζεται να σκέφτονται, τότε θα σας μισήσουν.
Ντ. Μαρκίζ*

Για όνομα του Θεού! Σας ικετεύω, παραδεχθείτε τη σκέψη, ότι και εσείς μπορείτε να κάνετε λάθος.
Ο. Κρόμβελ*

Η Κιβωτός έγινε από ερασιτέχνες και ο Τιτανικός από ειδικούς. Μη περιμένεις τα πάντα από τους ειδικούς.
Μ. Κόεν

Δεν έχεις κουραστεί αρκετά με το νου; Τότε, αποσύρσου! Δεν κάνει αρκετά ο νους; Δεν έχει προκαλέσει αρκετό χάος μέσα σου;
Όσσο

Αυτά που γνωρίζει η ανθρωπότητα είναι πολύ λίγα, αυτά που πρόκειται να γνωρίσει κάποτε είναι λίγα, ενώ αυτά που ποτέ δε θα γνωρίσει είναι απείρως πολλά.
Γ. Σοϊλεμεζίδης

Η πείρα χωρίς γνώσεις είναι καλύτερη από τις γνώσεις χωρίς πείρα.
Αγγλική παροιμία*

Γνώσεις χωρίς σοφία είναι φορτίο βιβλίων πάνω στη ράχη του γαϊδάρου.
Γιαπωνέζικη παροιμία*

Δεν έχουμε εξουσία πάνω στη ροή των σκέψεών μας έτσι όπως και στην κυκλοφορία του αίματός μας.
Βολτέρος*

Το δικαίωμά σας για προσωπική γνώμη, δε με υποχρεώνει να ακούω το παραλήρημά σας.
Μ. Μάμτσιτς*

Την σκέψη δεν κατάφερε να μεταδίδει, αλλά με το σάλιο ράντισε…
Μ. Μάμτσιτς*

Εάν ακόμη και όλοι έχουν την ίδια γνώμη, μπορούν να κάνουν λάθος!
Αγνώστου*

Όλες οι χαρές και οι δυστυχίες των ανθρώπων δημιουργούνται από τις δικές τους σκέψεις.
Χουν Τζι Τσεν*

Διώξε την σκέψη, άνοιξε την καρδιά σου και δεν θα χρειαστεί να αναζητάς τον δρόμο. Ο δρόμος μόνος του θα σε βρει.
Φ. Τζέκσον*

Στη ζωή μου είδα πολλούς ανθρώπους οι οποίοι κατάντησαν να είναι ολοκληρωμένοι βλάκες από την υπερβολική δίψα για γνώση.
Ντε Μονταίν*

Η μπεκάτσα το μπεκατσάκι και ο Θεός

2008-03-21T03:09:00.000+02:00

Το μπεκατσάκι κοίταξε ψηλά, κατ ευθείαν στον γαλάζιο ουρανό...

-Μαμά, πως είναι ο Θεός?
-Τι εννοείς?
-Πως είναι....τι μορφή έχει?
-Τον θυμάσαι τον παππού σου τον μπεκάτσο? Αυτόν με τα άσπρα γένια που τον σκότωσε ένα πρωί ένας μπεκατσοκυνηγός?
-Ναι τον θυμάμαι...που μας κελάηδαγε το βράδυ και μας έλεγε παραμύθια.
-Σαν αυτόν είναι ο Θεός, τέτοια μορφή έχει.
-Μα...οι άνθρωποι λένε ότι ο Θεός είναι σαν αυτούς, ένας σεβάσμιος γέροντας με άσπρα μαλλιά....
-Ναι, και τα σκυλιά νομίζουν πως είναι σαν γέρικο σκυλί και οι γάτες νομίζουν πως είναι σαν γάτος και όλα τα ζώα στη φύση νομίζουν πως είναι σαν αυτά.

-Ναι, αλλά ποιος έχει δίκιο? πως είναι τελικά?
-Θες να μάθεις την αλήθεια μπεκατσάκι? είσαι αρκετά μεγάλος να σου την πω?
-Ναι, μαμά, μεγάλωσα πια, αύριο θα πετάξω...δεν θέλω να ζω μέσα στα παραμύθια.

-Άκου τότε...

Η μπεκάτσα τσίμπησε με το ράμφος της ένα ξυλάκι να το βάλει στη φωλιά για να ενισχύσει την πλευρά που φύσαγε ο Βοριάς.
Είχε χτίσει αυτή τη φωλιά μαζί με τον μπεκάτσο πριν από κάτι μήνες.
Πριν κάνουν παιδιά. Τα είχαν προβλέψει όλα.
Ακόμα και το ότι θα είχαν άγριο χειμώνα φέτος και αυτό το ήξεραν από το καλοκαίρι.

-Άκου μπεκατσάκι...ο Θεός, αυτός που μας δημιούργησε, που δημιούργησε τη φύση, τ αστέρια....το σύμπαν ολόκληρο...δεν έχει καμία μορφή. Δεν μοιάζει με κανέναν.
Ούτε με άνθρωπο, ούτε με μπεκατσάκι ούτε με σκύλο...

Είναι χωρίς μορφή, είναι κάτι σαν «πνεύμα».

Είναι αυτός που μας λέει ότι ο χειμώνας θα είναι βαρύς, είναι αυτός που μου λέει εμένα ότι αύριο θα είσαι έτοιμος να πετάξεις,
Είναι αυτός που λέει στον μπαμπά σου το δρόμο για να γυρίσει στη φωλιά μας
Είναι αυτός που τα ξέρει όλα και μας τα λέει.

Είναι αυτός που ρώτησα αν πρέπει να στα πω όλα αυτά και να μην σε αφήσω να ζεις στα παραμύθια όπως είπες.
Και ακόμα, είναι αυτός που σου είπε εσένα να μου κάνεις αυτήν την ερώτηση.

-Μαμά...τότε γιατί οι άνθρωποι που υποτίθεται ότι έχουν πιο πολύ μυαλό από μας...δεν το ξέρουν αυτό και νομίζουν ότι ...είναι άνθρωπος και μάλιστα ένας γέροντας με άσπρα μαλλιά και γένια?

-Γιατί δεν τους το λέει ο Θεός.
-Και γιατί μαμά δεν τους το λέει?

-Γιατί μπεκατσάκι.... δεν μεγάλωσαν ακόμα.

the "boss" again...

2008-03-21T02:05:00.000+02:00

A Man, a Boy and a Donkey

2008-03-21T02:01:00.001+02:00

On a fine Summer morning a boy and his father went
To market, to market one fine Summer's day.
At the market the man and the boy bought a donkey,
At the market, the market one fine Summer's day.

The man and the boy took a ride on the donkey,
They were travelling, travelling, travelling home.
Repeat

But a girl said, "How cruel!
See, the donkey can't carry you both!
You're too heavy! I don't think it's right!"
Repeat

So the father kept riding, his boy walked be side him,
They were travelling, travelling, travelling home.
Repeat

Then a lady said, "Maybe the father is lazy
And is making his boy walk.
I don't think it's right!"
Repeat

So the boy rode the donkey, the father walked briskly,
They were travelling, travelling, travelling home.
Repeat

Then a neighbour boot maker said,
"Why does the boy make his old father walk?!
Well, I don't think it's right!"
Repeat

So the man and the boy both went walking and walking,
The man and the boy and the donkey walked home.
Every body they met had a different opinion,
So the man and the boy and the donkey walked home.

Then someone said, "Look at this! It's ridiculous!
They're walking with a donkey and not riding it!
I don't think it's right!"
Repeat

So they said to the people all standing around,
"Do you want us to just pick the donkey up?!
I say no, we will not pick the donkey up!
We'll get on our donkey and ride out of town!
We'll get on our donkey and ride out of town!"

Some people like this way, and some like it that way,
Some like it their way, and some couldn't care less.
You cannot please everyone all of the time,
So decide what's the right way and do what is best.

For your situation, when making decisions,
Decide what's the right way and do what is best.

Bruce Springsteen

2008-03-21T02:00:00.000+02:00

Choosing a profession.

2008-03-19T15:24:00.001+02:00

Like many young men, the boy didn't really know what he wanted to do, and he didn't seem too concerned about it. So one day, while the boy was away at school, his father decided to try an experiment.
He went into the boy's room and placed on his study table four objects:

a Bible,
a silver dollar,
a bottle of whisky
and a Playboy magazine

'I'll just hide behind the door,' the old preacher said to himself, 'when he comes home from school this afternoon, I'll see which object he picks up. If it's the Bible, he's going to be a preacher like me and what a blessing that would be! If he picks up the dollar, he's going to be a businessman, and that would be okay, too. But if he picks up the bottle, he's going to be a no-good drunkard, and, Lord, what a shame that would be.
And worst of all, if he picks up that magazine he's gonna be a skirt-chasin' bum.'
The old man waited anxiously, and soon heard his son's footsteps as he entered the house whistling and headed for his room. The boy tossed his books on the bed, and as he turned to leave the room he
spotted the objects on the table. With curiosity in his eye, he walked over to inspect them.
Finally, he picked up the Bible and placed it under his arm. He picked up the silver dollar and dropped it into his pocket. He uncorked the bottle and took a big drink while he admired this month's centerfold.
'Lord have mercy,' the old preacher disgustedly whispered, 'He's gonna be a politician!'

Bad Company - Paul Rogers

2008-03-18T02:09:00.000+02:00

State Inc.

2008-03-18T01:56:00.001+02:00

The most important new forces in global business are aggressive, wealthy, and entrepreneurial. But they aren't corporations: they're authoritarian governments.

By Joshua Kurlantzick

IT WAS THE biggest corporate deal in the history of sub-Saharan Africa: Last October, a foreign firm spent nearly $6 billion for a chunk of Standard Bank, the South African company that has long dominated finance on the continent.

Chicago Earth Wind and Fire Live at the Greek Theatre

2008-03-17T22:37:00.002+02:00

Why life is good

2008-03-17T22:29:00.001+02:00

A dangerous gap exists between our personal experience, which is mainly happy, and our view of a society in decline

Progressive ideology relies on the capacity of human beings to live fulfilled lives in a just and co-operative society. That people whose beliefs imply optimism seem to spend most of their time wallowing in pessimism is one reason that leftists sometimes lack personal credibility (another reason being that egalitarians so clearly enjoy being very well-off). But miserable idealists need to make a New Year resolution to look on the bright side. Pessimism is becoming an impediment to progressive politics. It is 50 years since J K Galbraith coined the phrase "private affluence and public squalor"; today, the dichotomy is between private hubris and public pessimism.

It is pessimism of a particular and pernicious kind. People are not generally negative about their own lives. In fact, we systematically exaggerate the control we have as individuals. As Malcolm Gladwell, among others, has shown, we tend to give our conscious minds credit for many reactions that are in fact instinctive. Other studies - of what we say has made us happy and what has actually increased our levels of contentment - show that we have a huge capacity to rationalise our life choices. When we are forced to make a choice between limited options, we are as likely to end up claiming the choice as our own as we would if it were unconstrained. And the more we like a future possibility in our lives, the more inclined we are to believe it will happen. The human mind is hard-wired to be personally Panglossian.

In contrast, we are unduly negative about the wider world. As a government adviser, I would bemoan what we in Whitehall called the perception gap. Time and again, opinion polls expose a dramatic disparity between what people say about their personal experiences and about the state of things in general. Take attitudes towards public services. In a recent poll, 81 per cent of respondents said that they were happy with their last visit to hospital. Yet when the same people were asked whether they thought the National Health Service was providing a good service nationally, only 47 per cent felt able to declare it was so, and most think the NHS is going to get worse.

This perception gap is not restricted to public services, as a recent BBC poll on families confirms. Some 93 per cent of respondents des cribed themselves as optimistic about their own family life, up 4 per cent from the previous time the survey was conducted, 40 years ago. Yet more people - 70 per cent, across race, class and gender - believe families are becoming less successful overall. While we apparently thrive in our own families of many shapes and forms, as social commentators we prefer to look back, misty-eyed, to the gendered certainties of our grandparents' generation.

What is true for families is true for neighbourhoods: we think ours is improving while community life is declining elsewhere. We tend to like the people we know from different ethnic backgrounds but are less sure about such people in general. We think our own prospects look OK but society is going to the dogs.

The media seem to be the most obvious cause of this phenomenon. Bad news makes more compelling headlines than good. Tabloids and locals feed off crime stories, middlebrow papers are dismayed at the chaos of the modern world and the alleged venality and ignorance of those in power, and left-leaning broadsheets enjoy telling us that global instability is endemic and envir onmental apocalypse inevitable. Mean while, the content of television programmes - from dramas to news bulletins - contributes to what the communication theorist George Gerbner called "mean world syndrome": people who regularly watch TV systematically overstate the level of criminality in society.

Yet it is too easy to blame the media; the job of commissioning editors is to give us what we want. We make our own contribution to social pessimism. In the burgeoning industry of reputation management, it is generally argued that people are much more likely to tell others about bad experiences of services than good ones (5:1 is the usual ratio). Academic research suggests that people tend to exaggerate in the direction of the general mood. Viewing our own lives positively but wider society negatively, we will tend to pass on and exaggerate evidence that supports these prejudices.

Evolutionary determinists may seek an explanation of our predilection for bad news in neurological hard-wiring; perhaps, for the survival of hunter-gatherers, warning is more important than celebrating. But it is in two of the mega-trends of modernity that more likely reasons for our social pessimism are to be found.

First, there has been the inexorable rise in individualism since the Enlightenment. As Richard Sennett brilliantly argued in The Fall of Public Man, aspects of modernity such as the power of consumer capitalism and the ubiquity of the idioms of psychotherapy have accelerated the process by which we see our authentic selves as revealed in the private and personal spheres, rather than the public and social.

Matthew Taylor

http://www.newstatesman.com/

Phil Collins

2008-03-17T22:13:00.002+02:00

Male brain vs. female brain I: Why do men try to figure out their relationships? Why do women talk to their cars?

2008-03-17T22:04:00.002+02:00

by Satoshi Kanazawa

Research in evolutionary psychology and related fields has uncovered the distinct ways that men’s minds and women’s minds operate. Few have made greater contribution to the discovery of the “male brain” and the “female brain” than Simon Baron-Cohen of the University of Cambridge, Bernard Crespi of Simon Fraser University, and my esteemed LSE colleague Christopher Badcock. So what is the male brain? What is the female brain?

The male brain is characterized by systemizing tendencies (to use Baron-Cohen’s term) and mechanistic thinking (to use Crespi and Badcock’s term). “Systemizing” is the drive to analyze, explore, and construct a system. The systemizer intuitively figures out how things work, or extracts the underlying rules that govern the behavior of a system. The purpose of this is to understand and predict the system, or to invent a new one.

In contrast, the female brain is characterized by empathizing tendencies (to use Baron-Cohen’s term) or mentalistic thinking (to use Crespi and Badcock’s term). “Empathizing” is the drive to identify another person’s emotions and thoughts, and to respond to them with an appropriate emotion. Empathizing occurs when we feel an appropriate emotional reaction in response to the other person’s emotions. The purpose of this is to understand another person, to predict his or her behavior, and to connect or resonate with him or her emotionally.

The difference between “mechanism” and “mentalism” is similar to the difference between “systemizing” and “empathizing.” In short, mechanism is about figuring things out (folk physics); mentalism is about understanding people (folk psychology).

There are many individual exceptions to any empirical generalization, but exceptions do not invalidate generalizations. For example, there are many women who are taller than the average man, and there are many men who are shorter than the average woman. But the generalization “Men are on average taller than women” is still valid. Similarly, not all men have a strong male brain, and not all women have a strong female brain, but there are average differences between men and women, and men are far more likely to have the male brain and women are far more likely to have the female brain.

These sex differences emerged during the course of human evolution because men and women often faced different selection pressures. Men have come to acquire systemizing and mechanistic skills because such skills were necessary for inventing and making tools and weapons. At the same time, low empathizing ability was helpful for men in tolerating solitude during long hunting and tracking trips, and for committing acts of interpersonal violence and aggression necessary for male competition. (It is very difficult to kill other people if you strongly feel for them.) Similarly, women have come to acquire empathizing and mentalistic skills because they facilitate various aspects of mothering, such as anticipating and understanding the needs of infants who cannot yet talk, or making friends and allies in new environments, in which ancestral women found themselves upon marriage. (In the ancestral environment, women left their natal group and married into a neighboring group upon puberty, a practice necessary to avoid inbreeding.)

The late William D. Hamilton, the Oxford evolutionary biologist who is universally regarded as “the best Darwinian since Darwin,” said it best, when he noted, “People divide roughly, it seems to me, into two kinds, or rather a continuum is stretched between two extremes. There are people people, and things people.” What the recent work of Baron-Cohen and Crespi and Badcock shows is that, to a large extent, people people are women, and things people are men.

Men’s greater systemizing and mechanistic skills are the primary reasons why they are better than women at mathematics, physics, and engineering, because all of these fields deal with various rational “systems” governed by rules. Women’s greater empathizing and mentalistic skills are the primary reasons why they are better at languages and why they are better judges of character. Women also dominate primatology, which, like mothering of infants, requires understanding and reading the minds of individuals with whom they cannot communicate by language.

But these adaptive sex differences sometimes misfire and manifest themselves in comical ways. For example, men’s greater tendency toward systemizing and mechanistic thinking means that they often try to “figure out” their relationships with their girlfriends as if they are logical systems or a carburetor. They don’t realize that relationships involve other human beings with emotions and feelings, which are not always rational and logical, and they instead treat other people as if they were machines. Similarly, women often talk to their cars and copy machines, as if they had minds and feelings. They don’t realize that they cannot really relate to their cars and copy machines, because they have no feelings or emotions; they have no “minds” they can read.

On the whole, however, these sex differences are adaptive. Men and women are different because their brains function in different ways and as a result they have different strengths and weaknesses. But what happens when their brains are too strong in one way or the other? What happens if they have an “extreme male brain” or “extreme female brain”? That’s the topic of the next post.

Psychology Today

Satoshi Kanazawa is an evolutionary psychologist at LSE and the coauthor (with the late Alan S. Miller) of Why Beautiful People Have More Daughters.

three litlle Indians [...]

2008-03-16T05:50:00.000+02:00

Μια φορά κι έναν καιρό -όπως όλες οι φορές κι όλοι οι καιροί-, ζούσε σε μια πόλη -σαν όλες τις άλλες- ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Τονομαμουδενεχεισημασία. Ο άνθρωπος αυτός είχε γεννηθεί Δευτέρα κι επειδή τη μέρα που γεννήθηκε το μόνο που έκανε ήταν να μην κάνει τίποτα, είχε αποφασίσει όλες τις Δευτέρες να μην κάνει τίποτα.
Τις υπόλοιπες μέρες της εβδομάδας τις είχε προγραμματίσει όπως είχε κάνει και με την Δευτέρα. Δηλαδή, τις Τρίτες έκανε συνέχεια ποδήλατο γιατί η πρώτη φορά που έκανε ποδήλατο ήταν Τρίτη. Του άρεσε πολύ το ποδήλατο.
Τις Τετάρτες πήγαινε στα χωράφια και μάζευε λουλούδια γιατί η πρώτη φορά που μάζεψε λουλούδια ήταν Τετάρτη. Βέβαια, του άρεσαν πολύ τα χρώματα και τ' αρώματα των λουλουδιών.
Τις Πέμπτες πήγαινε στην αγορά, στο τρίτο κιόσκι, και πουλούσε τα λουλούδια γιατί η πρώτη φορά που κάποιος του έδωσε χρήματα για τα λουλούδια ήταν Πέμπτη. Είχε πουλήσει μιαν ορχιδέα.
Τις Παρασκευές γελούσε όλη μέρα γιατί η πρώτη φορά που γέλασε ήταν Παρασκευή. Του είχε πει ο παππούς του ένα πολύ ωραίο ανέκδοτο.
Τα Σάββατα έκλαιγε όλη μέρα γιατί η πρώτη φορά που έκλαψε ήταν Σάββατο. Του είχε ρίξει η μικρή Τονομαμουειναιπρωτηαγάπη ένα βότσαλο στο κεφάλι.
Τις Κυριακές ο Τονομαμουδενεχεισημασία δεν είχε προγραμματίσει κάτι γιατί τίποτα σημαντικό δεν είχε γίνει ποτέ Κυριακή. Έτσι, είχε αποφασίσει απλά να κοιμάται όλη μέρα.
Μια μέρα -Πέμπτη- μια γριούλα με σκισμένα ρούχα και μαυριδερό πρόσωπο τον πλησίασε και του είπε "Θα πεθάνεις Κυριακή". Μπορούσε απλά να είχε αγοράσει μιαν ορχιδέα αλλά η γριούλα είπε μονάχα αυτό στον Τονομαμουδενεχεισημασία.
Ο άνθρωπος σκέφτηκε "Μα, αυτό είναι ένα σοβαρό γεγονός. Μπορώ να δώσω νόημα στις Κυριακές μου. Πώς μπορώ, όμως, να πεθαίνω κάθε Κυριακή και τις Δευτέρες να μην κάνω τίποτε;"
Η σκέψη τον προβλημάτισε για ώρες. Μέχρι και τις μέρες σκέφτηκε ν' αλλάξει ώστε να πεθαίνει κάθε Κυριακή και μετά να έρχεται η Παρασκευή. Ο υπόλοιπος κόσμος, όμως, ποτέ δε θα συμφωνούσε ν' αλλάξουν οι μέρες γιατί μερικοί άνθρωποι γελάνε και τις Τρίτες.
Ήταν σίγουρος πως αν δεν πέθαινε κάθε Κυριακή -μιας και τώρα είχε ένα σημαντικό γεγονός για να προγραμματίζει- θα χαλούσε όλη η ζωή του, οι μέρες δεν θα είχαν νόημα, θα μπερδεύονταν, θα ερχόταν η συντέλεια του κόσμου, όλα παντού θα τελείωναν. Έτσι, ήταν πολύ σημαντικό -όχι μόνο για τον Τονομαμουδενεχεισημασία μα και για ολάκερο τον κόσμο, βεβαίως- να βρει επειγόντως λύση.
Το Σάββατο κόντευε να τελειώσει κι όπως έκλαιγε σκεφτόταν τι να κάνει την επόμενη μέρα. Λύση δε βρήκε κι έτσι φώναξε ένα δυνατό "συγγνώμη" στον κόσμο που εξαιτίας του θα ερχόταν η ολική καταστροφή τους κι έπεσε για ύπνο.
Ξύπνησε την Δευτέρα και δεν είχε γίνει απολύτως τίποτα. Φυσικά, επειδή ήταν Δευτέρα ούτε αυτός έκανε τίποτα.
Κι αυτό συνεχίστηκε για πολλές βδομάδες και τις Δευτέρες τίποτα δε γινόταν.
Ώσπου έφτασε η Κυριακή που ο Τονομαμουδενεχεισημασία πέθανε.
Εκεί που είχε πάει -ως πεθαμένος πια-, είχε πολύ κόσμο κι όλοι έκαναν ότι ήθελαν. Φαντάστηκε ότι ήταν Δευτέρα κι έτσι ξάπλωσε κάτω από ένα λευκό δέντρο και δεν έκανε τίποτα.
Τότε τον πλησίασε ένας και ο Τονομαμουδενεχεισημασία τον ρώτησε:
-Γιατί δεν ερχόταν η συντέλεια του κόσμου την Δευτέρα αφού εγώ την Κυριακή δεν πέθαινα;
-Τι έκανες κάθε Κυριακή;
-Κοιμόμουν όλη μέρα.
-Ακριβώς.

no more excuses... Pink Floyd's reunion concert

2008-03-16T05:27:00.002+02:00

How typical of us to remain unable to communicate

2008-03-16T05:26:00.001+02:00

As human beings, our most basic function of interacting with our fellow human beings is communication, both verbal and nonverbal. Yet, do we really know how to communicate effectively, so an outcome may be observed? Do we really know how to listen to what others say, or do we basically select which information to input and process to feed our own line of thinking?

Imagine the scene of a person talking about something that bothers him/her, something that someone needs to let out, needs to communicate in order to be relieved of the burden of holding it inside. Do we really listen to what the person is saying, or do we only hear his/her story, while simultaneoulsy thinking of what the best response is, instead of actually paying attention to the words coming out of his/her mouth, his/her feelings and respond genuinly, spontaneously. Most of the times we relate what other people are saying to our own experiences, we find commonalities among the situation described and a situation we may have been through ourselves, and respond to the other person opposite us as if we are talking to ourselves. How typical to see everything from our own point of view, to be egocentric, to be unable to see a situation from an external point of view. How typical of us to hang onto a bad situation, leaving behind anything good that may have occured along the way. How typical of us to ignore the capacity we have to communicate...

Sometimes we don't really listen. Why? Because we know everything. Because we think what the other person is going to say. And furthermore, we expect that other people know what we are about to say as well. We believe the other person knows how we are feeling, what we're thinking, and therefore understands. Yes, how effective it is to pretend we are magic balls and know everything, and expect the same from others as well. How typical of us to pick on others because we think they don't understand us and take for granted that they know what's going on inside us, yet we never really did express ourselves to them, we never really did even attempt to communicate how we're feeling at that moment, so they can actually understand. We expect everyone to leave us alone when we're feeling blue, we expect everyone to guess that we are too busy right now and therefore cannot talk, we expect everyone to be there, without even feeling the need to let them know in what situation we are into.

Shame how many relationships are destroyed just because some of us basically do not know how to listen, or choose not to. Shame how many people remain helpless in their sorrows, just because they don't know how to communicate their inner selves. So what do we do to improve our relationships? Learn how to communicate effectively. Learn how to talk to other people, how to explain to them what we are feeling, instead of taking for granted that they understand and therefore will act accordingly, learn how to listen to the person opposite us, how to really listen.

eric clapton

2008-03-16T03:34:00.002+02:00

Κάπνισμα – Φάρμακο ή ναρκωτικό ;

2008-03-16T03:25:00.001+02:00

Καιρό τώρα οι άνθρωποι όλου του κόσμου προσπαθούν να βρουν την πηγή της ευτυχίας... άλλοι πιστεύουν ότι κρύβεται πίσω από τα λεφτά, άλλοι πιστεύουν ότι κρύβεται πίσω από την επιτυχία στην δουλεία τους, έτσι προσπαθώντας άμεσα και έμμεσα να κερδίσουν στην δουλεία τους, ξεχνάνε ότι έχουν μία οικογένεια και φίλους, αποκλείουν τον γύρω κόσμο συγκεντρώνοντας την προσοχή αποκλειστικά και μόνο στην δουλεία τους.

Αυτός είναι και ο νέος τρόπος ζωής του σημερινού ανθρώπου, να δουλεύει σαν σκυλί για να βγάλει τα λεφτά που θα δεν θα πεινάσουν αυτόν και την οικογένεια του, μόνο που αυτά τα λεφτά είναι λίγα και δεν καλύπτουν όλες τις ανάγκες της οικογένειας, τότε αναγκάζεται και η μητέρα να δουλέψει και τα παιδιά τα αφήνει στα χέρια του θεού, είτε σε αποκλειστικές baby siters είτε με φροντιστήρια και απογευματινά σχολεία, ο γονιός νομίζοντας ότι είναι σε καλά χέρια αγχώνεται, και το παιδί με την μεριά του και αυτό θέλει να βλέπει περισσότερο γονείς του, αλλά είναι μάταιο οι γονείς γυρνάνε το βράδυ και αυτό εκείνη την ώρα έχει πέσει για ύπνο για να ξυπνήσει την επομένη που έχει σχολείο, με αυτόν τον ανούσιο κυριολεκτικά τρόπο των φροντιστηρίων και γενικά την απασχόλησή του του παιδιού χωρίς λόγο, του μεταφέρουν άγχος τον γονέών. Οι γονείς είναι αγχωμένοι για το πώς θα τα βγάλουν πέρα στα οικονομικά και στις διαφορές δυσκολίες που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια, και το παιδί έξω στο φροντιστήριο, κάτω από ξένη στέγη με ανθρώπους που δεν γνωρίζει και που αργότερα ίσως του αποβούν μοιραίοι, είναι αναγκασμένο να προσαρμοστεί να και να μάθει πως θα συμπεριφέρεται, μόνο που σε αυτί την φάση τα πρότυπα αλλάζουν, το παιδί δεν έχει τους γονείς του για να μάθει από αυτούς την ζωή, αλλά βρίσκει άλλα πρότυπα τα οποία είναι εντελώς αντίθετα με αυτά το γωνιών του.

Εκεί είναι που αρχίζουν όλα. Γύρω στην ηλικία των 10 με 12 ετών το παιδί δεν έχει καθαρό μυαλό, ότι ωθεί την παρέα να κάνει, πράττει και αυτό, σε κάποια στιγμή λοιπόν η παρέα θα βρει αυτό το μοιραίο κουτάκι με τα τσιγάρα, και θα αναρωτηθεί αν θα πρέπει να το ανοίξει, άλλοι θα αρνηθούν και άλλοι θα έχουν την περιέργεια να δουν πώς είναι. Η αρχή είναι η δοκιμή, μόνο που η δοκιμή αυτή κρατάει λίγο παραπάνω από ότι θα έπρεπε. Έχω ακούσει άτομα να μου λένε ότι ξεκίνησαν το κάπνισμα από 9 χρονών, και όταν τους ρώτησα γιατί το ξεκίνησαν τότε σώπαιναν και έσκυβαν το κεφάλι, “Το ξεκίνησα για μαγκιά” μου έλεγαν και ύστερα ακουγόταν ψιθυριστά... “Η μαγκιά με μάρανε”. Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πως νιώθετε εσείς που καπνίζετε, εγώ ποτέ δεν άγγιξα τσιγάρο, και ευελπιστώ να μείνω με τα ίδια μυαλά, εσείς όμως ; γιατί να αρχίσετε κάτι που ξέρετε ότι είναι βλαβερό για εσάς και τους γύρω σας ;

Άλλοι αρχίζουν το τσιγάρο λόγο υπερφόρτωσης πάνω στην δουλεία, εκεί που σκέφτεσαι αλλά πράγματα δεν ελέγχεις τον εαυτό σου και το τσιγάρο είναι η πρώτη διαφυγή, Άλλοι λένε ότι το ξεκίνησαν για μαγκιά όπως προανέφερα, εγώ πιστεύω πώς ένα μάγκας γίνεται αν είναι ο εαυτός του και όχι όταν έρχεται σε δοκιμασίες του τύπου “αν είσαι μάγκας, κανε μια τζούρα” ή “αν είσαι μάγκας, σπάσε τον στο ξύλο”, αυτά κατά την γνώμη μου είναι λανθασμένες πράξεις για να αποδείξεις ότι είσαι μάγκας, και άλλοι λένε πως το τσιγάρο τους γέννησε και πως με αυτό θα πεθάνουν, αυτοί είναι καθαρά τελειωμένοι τύποι αφού εξαρτώνται από ένα τόσο δα πραγματάκι που χωρίς αυτό θα πέθαιναν. Εντάξει ναι ξέρω το τσιγάρο οδηγεί σε εθισμό, αλλά ξέρω και άτομα που δεν καπνίζουν άτομα που κάπνιζαν και το έκοψαν, κατάλαβαν τι σημαίνει το κάπνισμα, και πως με αυτό δεν έχουν μέλλον, έβαλαν μυαλό και το έκοψαν, ένας από αυτούς είναι και ένας φίλος μου, όταν τον ρώτησα γιατί το έκοψε μου είπε πως τότε που το άρχισε ήταν βλάκας και πως δεν άντεχε τον εαυτό του να εξαρτάται από το τσιγάρο.

Σήμερα τα κρούσματα εθισμού στο τσιγάρο από παιδικές ηλικίες έχουν αυξηθεί στο 65% πράγμα που σημαίνει ότι 65 στα 100 παιδιά καπνίζουν το πρώτο τους τσιγάρο στα 9 τους!

Παλιότερα οι άνθρωποι το χρησιμοποιούσαν σαν φάρμακο με περιορισμένη χρήση.

Τέλος επειδή μου την δίνει να μιλάω για πράγματα που εθίζουν τον κόσμο, και αυτός πιστεύει ότι κάνει κάτι καλό... σας παραθέτω μια πολύ όμορφή δημοσίευσή που έχει να κάνει με το τσιγάρο και την οποία είναι αναδημοσίευση του www.nosmoking.gr(εάν είστε καπνιστής σας προτείνω να ρίξετε μία ματιά στο συγκεκριμένο site)... ~S2M.

ΟΤΑΝ ΚΟΨΕΤΕ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ:
Σε 20 λεπτά:
Η πίεση του αίματος και οι σφυγμοί πέφτουν στο κανονικό.
Η θερμοκρασία των άκρων ανεβαίνει στο κανονικό.
Σε 8 ώρες:
Το μονοξείδιο του άνθρακα στο αίμα πέφτει στο κανονικό.
Το οξυγόνο ανεβαίνει στα φυσιολογικά επίπεδα.
Σε 24 ώρες:
Μειώνεται η πιθανότητα καρδιακής προσβολής.
Σε 48 ώρες:
Ενδυναμώνει η γεύση και η όσφρηση.
Σε 72 ώρες:
Η αναπνοή αρχίζει να λειτουργεί ομαλότερα.
Αυξάνεται η χωρητικότητα των πνευμόνων.
Από 2 εβδομάδες έως 3 μήνες:
Η κυκλοφορία του αίματος βελτιώνεται.
Το περπάτημα γίνεται ευκολότερο.
Η λειτουργία των πνευμόνων αυξάνεται κατά 30%.
Από 1 έως 9 μήνες:
Σταματάει ο βήχας και η κούραση.
Η αναπνοή διαρκεί περισσότερο.
Αρχίζει η ανάπλαση του ενδοθηλίου των βρόγχων.
Μετά από 5 χρόνια:
Ο θάνατος από καρκίνο του πνεύμονα στο μέσο καπνιστή (ένα πακέτο την ήμερα) μειώνεται (κατά 50%) από 137 ανά 100.000 σε 72 ανά 100.000.
Μετά από 10 χρόνια:
Οι προκαρκινικές κυψέλες αντικαθίστανται.
Οι πιθανότητες άλλων καρκίνων (στόματος, λάρυγγα, οισοφάγου), κύστεων (νεφρών και παγκρέατος) μειώνονται.

Ποιες περιοχές της Αθήνας είναι ευάλωτες σε σεισμό

2008-03-16T03:12:00.000+02:00

Όπως εξηγούν οι επιστήμονες, φυσική προστασία απέναντι σε μεγάλους σεισμούς αποτελούν τα πετρώματα που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Αυτού του είδους την προστασία όμως δεν την έχουν όλες οι περιοχές του Λεκανοπεδίου.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας «Τα Νέα Σαββατοκύριακο», έρευνα του Πανεπιστημίου Αθηνών έδειξε ότι η σύνθεση των πετρωμάτων που έχουν σχηματιστεί στο υπέδαφος παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στον σεισμικό κίνδυνο που διατρέχει μια περιοχή.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, λοιπόν, οι περιοχές του Λεκανοπεδίου με φυσική αντισεισμική προστασία είναι ο Υμηττός, ο Βύρωνας, η Καισαριανή, η Αγ. Παρασκευή, η Ηλιούπολη, το Ψυχικό, η Φιλοθέη, η Δάφνη, η Πνύκα, η Ακρόπολη, η Πλάκα, το Παγκράτι, ο Λυκαβηττός, το Αττικό Άλσος, η Παλαιά και η Νέα Πεντέλη.

Αντίθετα, ευάλωτες σε μια ενδεχόμενη σεισμική δόνηση είναι το Μοσχάτο, ο Ρέντης, οι Αγ. Ανάργυροι, ο Κόκκινος Μύλος, η Μεταμόρφωση, η Κάτω Κηφισιά το Μενίδι, το Ίλιον, το Χαλάνδρι, η Αμφιθέα, η Καλλιθέα, ο Βοτανικός, η Κολοκυνθού, το Περιστέρι, η Πετρούπολη και η Νίκαια.

Ποιες είναι οι ανακατατάξεις που συντελέστηκαν στο Λεκανοπέδιο; Πριν 4 εκατ. χρόνια, οι περιοχές όπου σήμερα βρίσκονται οι Αχαρνές και το Χαλάνδρι ήταν μεγάλες λίμνες, το Παλαιό Φάληρο, ο Άγιος Κοσμάς και η Γλυφάδα ήταν θάλασσα, ενώ πριν από περίπου 800.000 χρόνια ένα μεγάλο ρήγμα διέτρεχε τη βόρεια πλευρά του Λεκανοπεδίου από τη σημερινή Φυλή και τις Αχαρνές μέχρι το Χαλάνδρι και τις άκρες του Υμηττού.

Το ρήγμα αυτό «ανασήκωσε» με το πέρασμα του χρόνου το νότιο τμήμα του σημερινού Νομού Αττικής, στο ύψος των Τουρκοβουνίων, δημιουργώντας ένα φυσικό εμπόδιο που απέτρεπε τη ροή υδάτων προς τον Σαρωνικό. Έτσι σχηματίστηκαν λίμνες στις περιοχές του Χαλανδρίου και των Αχαρνών.

Με τον καιρό το ρήγμα έγινε ανενεργό, το φυσικό εμπόδιο έπαψε να υπάρχει και τα νερά άρχισαν να κατευθύνονται στον Σαρωνικό, με αποτέλεσμα να σχηματιστεί η υδρολογική λεκάνη του Κηφισού, ο οποίος τροφοδοτήθηκε από το νερό των λιμνών που βρίσκονταν στις βόρειες πηγές του.

Όσον αφορά τη σεισμική δραστηριότητα, ο ερευνητής του Κέντρου Έρευνας Φυσικών Καταστροφών Benfield-UCL του University College Londo, δρ. Ιωάννης Παπανικολάου, «στο Λεκανοπέδιο δεν υπάρχει κανένα ρήγμα το οποίο μπορεί να προκαλέσει σεισμό μεγαλύτερο από 6-6,1 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ. Αντίθετα, τέτοια ρήγματα υπάρχουν στα όρια του λεκανοπεδίου, όπως είναι αυτό στο Θριάσιο Πεδίο στα δυτικά, το ρήγμα στις Αφίδνες το οποίο μπορεί να δώσει σεισμό μεγέθους έως και 6,4 βαθμών και το ρήγμα του Διονύσου για το οποίο γνωρίζουμε ότι δίνει σεισμούς ανά μερικές χιλιάδες χρόνια».

Roger Waters & Eric Clapton

2008-03-16T00:05:00.001+02:00

ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ-ΑΝΤΙΒΑΣΙΛΕΙΑΣ

2008-03-15T23:08:00.001+02:00

Αφηγητής1: Εξαιτίας της μικρής ηλικίας του βασιλιά Όθωνα μόλις έφτασε στην Ελλάδα, τρεις αντιβασιλείς κυβερνούσαν το νέο κράτος στη θέση του. Πολλοί Έλληνες πολιτικοί προσπάθησαν να γίνουν αρεστοί στη νέα διοίκηση για να πάρουν αξιώματα. Για το λόγο αυτό κατηγορούσαν συχνά τον Κολοκοτρώνη ότι προσπαθεί να διώξει το βασιλιά έτσι ώστε να δείξουν ότι προσφέρουν υπηρεσίες στους ξένους κυβερνήτες. Σε μια περίπτωση ο γέρος του Μοριά αποφάσισε να πάει ο ίδιος στο παλάτι και να ξεκαθαρίσει την κατάσταση. Εκεί συναντήθηκε με τους τρεις αντιβασιλιάδες.

(Σκηνικό: Μια αίθουσα του παλατιού. Υπάρχει ένα τραπέζι όπου κάθονται οι τρεις αντιβασιλιάδες. Δύο στρατιώτες στέκονται στην αίθουσα.)

Κτυπά η πόρτα. Ένας στρατιώτης ανοίγει. Μπαίνει μέσα ο Κολοκοτρώνης.

Στρατιώτης: Περάστε στρατηγέ. Δώστε μου παρακαλώ τα όπλα σας.

Κολοκοτρώνης: Με αυτά τα όπλα πολέμησα για να ελευθερώσω την πατρίδα μου και εσύ ένας ξένος μου ζητάς να σου τα παραδώσω;

Στρατιώτης: Λυπάμαι αλλά έχω σαφείς διαταγές.

Ο Κολοκοτρώνης παραδίδει τα όπλα του και προχωρά προς το μέρος που κάθονται οι τρεις αντιβασιλείς.

Κολοκοτρώνης: Σας χαιρετώ κύριοι.

Αρμανσμπεργκ: (με ειρωνεία) Αυτό θα το δούμε στρατηγέ.

Μάουρερ: (θυμωμένα) Δε μας τα λέτε καλά στρατηγέ. Πολλά ακούγονται για τις δραστηριότητές σας.

Χάιντεκ: (αυστηρά) Είναι πολλά που πρέπει να εξηγήσετε στρατηγέ.

Κολοκοκτρώνης: (ήρεμα και σταθερά) Αν και δε νιώθω ότι έχω να απολογηθώ για κάτι ζήτησα αυτή τη συνάντηση για να προσπαθήσω να σας πείσω ότι όλα αυτά για τα οποία με κατηγορούν είναι ψέματα και συκοφαντίες.

Αρμ.: (αυστηρά) Μας έχουν πληροφορήσει ότι το περασμένο Δεκαπενταύγουστο πήγατε στο μοναστήρι της Αγίας Μονής. Είναι αλήθεια;

Κολ.: (ήρεμα) Βεβαίως. Δεν είναι μυστικό ότι αυτό κάνω κάθε Δεκαπενταύγουστο εδώ και πολλά χρόνια. Πού βρίσκετε το κακό;

Μαουρ.: Ναι, αλλά εκεί είχατε μυστικές συναντήσεις με άλλους καπετάνιους. Αρνήστε ότι ξεσηκώνετε το λαό και καλείτε τους πολίτες να υπογράψουν μηνύματα προς τους Ρώσους όπου ζητούν να φύγει ο βασιλιάς μας;

Κολ.: Καμμιά μυστική συνάντηση δεν είχα. Σε όλη μου τη ζωή ό,τι είχα να πω το έλεγα στα φανερά και δε φοβόμουνα κανένα. Καλύτερα να είσαστε πιο προσεχτικοί με αυτούς που σας παραμυθιάζουν με όλα αυτά τα ψέματα.

Χάιν.: Οι πληροφορίες έρχονται από πολλούς.

Κολ.: Τότε σας συνιστώ να είσαστε ακόμα πιο προσεχτικοί.

Χαιν.: Πρόσεξε στρατηγέ. Δεν είσαι σε θέση να δίνεις συμβουλές σε μας. Ή μήπως νιώθεις δυνατός γιατί σε υποστηρίζουν οι ληστές που οργανώνεις για να κτυπήσουν το βασιλιά;

Κολ.: Ξέρετε πολύ καλά ότι δεν οργανώνω ληστές ούτε προσπαθώ να ρίξω το βασιλιά. Σε όλη μου τη ζωή απέδειξα ότι ξέρω το συμφέρον του τόπου μου και δεν το θυσιάζω για προσωπικούς λόγους.

Αρμ.: Ώστε λες ότι όλα είναι ψέματα, ε; Τότε Κολοκοτρώνη θα πρέπει να προσέχεις. Φαίνεται ότι οι έχθροί σου είναι πάρα πολλοί. Πρόσεχε.

Κολ.: Το ξέρω. Οι πιο επικίνδυνοι όμως είναι το όνομά μου και οι υπηρεσίες μου προς την πατρίδα.

Ο Κολοκοτρώνης γυρίζει την πλάτη του στους αντιβασιλιάδες, προχωρά στο στρατιώτη που κρατά τα όπλα του, τα παίρνει και αποχωρεί.

Αφηγητής 2: Λίγες μέρες μετά από αυτή τη συνάντηση ο Κολοκοτρώνης συλλαμβάνεται και οδηγείται στη φυλακή. Η κατηγορία είναι η «εσχάτη προδοσία». Οι εχθροί του Κολοκοτρώνη έχουν κάνει καλά τη δουλειά τους.

Ray Charles

2008-03-13T01:46:00.000+02:00

Μύθος ή πραγματικότητα;

2008-03-13T01:43:00.000+02:00

Η επιστήμη εξετάζει την αλήθεια κάθε φήμης, κάνοντας εργαστηριακά πειράματα και περίπλοκες έρευνες. Ιδού οι πιο διασκεδαστικές.

Ο καθένας μπορεί να ισχυριστεί οτιδήποτε. «Οι αστειούληδες έχουν περισσότερες κατακτήσεις» «Αν έχουμε πολλά να κάνουμε, νομίζουμε πως ο χρόνος τρέχει». Προφανές; Όχι για τους ερευνητές. Δεν ικανοποιούνται με αυτό που «είναι γνωστό», αλλά το επιβεβαιώνουν!

Ο καπνός κάνει κακό και στη τσέπη

Το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά το πορτοφόλι. Θα μπορούσαν να το γράψουν στα πακέτα των τσιγάρων, αφού το επιβεβαίωσε μια μελέτη που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο στις ΗΠΑ. Αναλύοντας τα δεδομένα ατόμων που γεννήθηκαν από το 1957 ως το 1964, προέκυψε ότι οι μανιώδεις καπνιστές κατέχουν κατά μέσο όρο 6.550 ευρώ λιγότερα, σε ακίνητα και καταθέσεις, σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Όσοι καπνίζουν λίγο είναι κατά 1.580 ευρώ φτωχότεροι.

Παντρευτείτε

Τα χρήματα για καπνό δεν αντισταθμίζονται από περικοπές, αλλά αφαιρούνται από τις αποταμιεύσεις. Και όσοι συνεχίζουν να καπνίζουν; Σύμφωνα με μια ομάδα ερευνητών του Πανεπιστημίου Γουόργουικ της Αγγλίας, θα ήταν καλύτερο να παντρευτούν, καθώς στους άντρες ο γάμος μειώνει τον κίνδυνο θανάτου περισσότερο από ό,τι τον αυξάνει το κάπνισμα. Οι παντρεμένοι ίσως ζήσουν περισσότερο, καθώς, όπως υποθέτουν οι ερευνητές, ο γάμος μπορεί να περιορίσει το άγχος, να προσφέρει υποστήριξη και να αποθαρρύνει βλαβερές συνήθειες, όπως το ποτό...

Σε βλέπω στο ποτήρι μου

Μετά από ένα-δυο ποτά το άτομο που κάθεται δίπλα μας στο νυχτερινό κέντρο μοιάζει πιο όμορφο... Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Γλασκόβης στην Αγγλία αποφάσισαν να δοκιμάσουν στο εργαστήριο το «φαινόμενο της μπίρας», σύμφωνα με το οποίο οι πιθανοί σύντροφοι μοιάζουν πιο ελκυστικοί μετά από λίγα ποτηράκια. Έδειξαν φωτογραφίες αντρών και γυναικών σε συμμετέχοντες και από τα δύο φύλα, ζητώντας τους να αξιολογήσουν την ομορφιά σε μια κλίμακα από το ένα ως το επτά. Στους μισούς συμμετέχοντες προσέφεραν κάποιο ποτό. Οι υπό την επήρεια του αλκοόλ έκριναν τα πρόσωπα των φωτό κατά 25% πιο ελκυστικά σε σύγκριση με τους νηφάλιους.

Αλκοολική εξίσωση

Οι ερευνητές εξέταζαν στην πραγματικότητα το πώς η κατανάλωση αλκοόλ αυξάνει τις πιθανότητες σχέσεων χωρίς προφυλάξεις. Όμως στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ στην Αγγλία δημιούργησαν μια εξίσωση, για να εκτιμηθεί μαθηματικά το πώς επηρεάζεται η αισθητική κρίση μας για όσους γνωρίζουμε σε νυχτερινά κέντρα. Οι παράγοντες που απαρτίζουν την εξίσωση είναι η ποσότητα αλκοόλ που καταναλώθηκε, ο φωτισμός και ο καπνός στο χώρο, η απόσταση από το σύντροφο και η οξύτητα της όρασης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι εκτός από το αλκοόλ παίζουν, φυσικά, ρόλο το ημίφως και η μυωπία. Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από μια εταιρεία φακών επαφής...

Οι γυναίκες θέλουν να γελούν

Ανέκαθεν λεγόταν ότι στις γυναίκες αρέσουν οι άντρες που τις κάνουν να γελούν. Τώρα η επιστήμη επιβεβαιώνει ότι αυτή η στρατηγική είναι όντως αποτελεσματική. Οι ψυχολόγοι του Πανεπιστημίου Μακμάστερ στον Καναδά διαπίστωσαν εργαστηριακά πως οι γυναίκες αγαπούν τους διασκεδαστικούς άντρες, ενώ εκείνοι εκτιμούν ιδιαίτερα τη συντροφιά γυναικών που γελούν με τα αστεία τους. Σε ένα τεστ ζητήθηκε από νέους και νέες να επιλέξουν έναν από δύο πιθανούς συντρόφους: ο ένας ήταν προικισμένος με την αίσθηση του χιούμορ και ο άλλος εκτιμούσε το πνεύμα των άλλων. Οι περισσότερες γυναίκες προτίμησαν τον αστειούλη, ενώ οι άντρες επέλεξαν μια σύντροφο που τους θεωρεί διασκεδαστικούς.

Οι ποιητές είναι σέξι

Η έρευνα εντάσσεται σε μελέτες για το ρόλο του χιούμορ στην ερωτική έλξη, ενός χαρακτηριστικού που όλοι αναζητάμε στο σύντροφό μας, καθώς θεωρείται ένδειξη δημιουργικότητας και ευφυΐας. Μιλώντας για δημιουργικότητα, σύμφωνα με μια έρευνα στο Πανεπιστήμιο του Νιούκαστλ Τάιν και του Ανοιχτού Πανεπιστημίου της Αγγλίας, οι ποιητές, οι ζωγράφοι και οι ροκ τραγουδιστές έχουν περισσότερη τύχη στον έρωτα. Από τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν για περισσότερα από 400 άτομα, προέκυψε ότι οι «δημιουργικοί» τύποι είχαν τον υπερδιπλάσιο αριθμό συντρόφων σε σύγκριση με τους μη δημιουργικούς, καθώς θεωρούνται πιο γοητευτικοί και έλκουν την προσοχή.

Άχρηστες συσκέψεις

Είχατε ποτέ την εντύπωση ότι οι ώρες στη δουλειά θα ήταν καλύτερες, αν δεν χρειαζόταν να συμμετέχετε σε τόσες άσκοπες συσκέψεις; Την επόμενη φορά που θα σας φωνάξει ο διευθυντής, δείξτε του την έρευνα που πραγματοποίησαν οι ψυχολόγοι των Πανεπιστημίων της Μινεσότα και της Βόρειας Καρολίνας στις ΗΠΑ. Διαπίστωσαν πως οι πολλές συσκέψεις επηρεάζουν τη διάθεση των υπαλλήλων. Οι ερευνητές ζήτησαν από μια ομάδα εργαζομένων να σημειώνουν καθημερινά τον αριθμό και τη διάρκεια των συσκέψεων, και να εκτιμήσουν τη διάθεσή τους. Αποτέλεσμα; Όσο περισσότερες οι συσκέψεις, τόσο μεγαλύτερη η αίσθηση κόπωσης και φόρτου εργασίας.

Ενόχληση

Δεδομένου ότι σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες ξοδεύουμε ολοένα και περισσότερο χρόνο σε συσκέψεις, οι ερευνητές υπογραμμίζουν πως θα πρέπει να προσέχουμε τον αριθμό και την πραγματική αναγκαιότητά τους, γιατί μπορεί να αποτελέσουν παράγοντα ενόχλησης. Και δεν ήταν οι μόνοι που ανέλυσαν επιστημονικά τις δυσλειτουργίες του γραφείου· ερευνητές από τα Πανεπιστήμια του Τίλμπουργκ στην Ολλανδία και της Μόσχας έβαλαν μερικά άτομα να εργαστούν σε ένα εικονικό γραφείο για δύο ημέρες και μελέτησαν τις ψυχολογικές επιδράσεις από τις συνεχείς παύσεις, καλώντας τους κατά διαστήματα στο τηλέφωνο. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι με τις πολλές παύσεις ο εργαζόμενος κουράζεται περισσότερο και επηρεάζεται αρνητικά η διάθεσή του.

Ο παππούς δυσκολεύεται περισσότερο να συγκεντρωθεί

Οι ηλικιωμένοι δυσκολεύονται περισσότερο από τους νέους να θυμηθούν πληροφορίες ενώ κάνουν κάτι άλλο που απαιτεί την προσοχή τους. Αυτό διαπίστωσε μια διεθνής ομάδα επιστημόνων συγκρίνοντας τις επιδόσεις εικοσάρηδων και εβδομηντάρηδων, που έπρεπε να απαντήσουν σε ένα τεστ μνήμης, ενώ ταυτόχρονα έπαιζαν ένα απλό παιχνίδι στον υπολογιστή. Οι πιο ηλικιωμένοι συμμετέχοντες παρουσίασαν χειρότερα αποτελέσματα στην ενθύμηση πληροφοριών, τις οποίες λάμβαναν ενώ έπαιζαν.

Σεξ και βία

Υπάρχει και κάτι άλλο που τραβά την προσοχή μας και δεν μας επιτρέπει να παρατηρούμε ή να θυμόμαστε τα υπόλοιπα πράγματα, και μάλιστα είναι πάντα αποτελεσματικό: το σεξ... Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα στις ΗΠΑ διαπίστωσαν πως, όταν παρακολουθούμε τηλεοπτικά προγράμματα με σκηνές σεξ και βίας, θυμόμαστε λιγότερο τις διαφημίσεις. Οι εξηγήσεις είναι δύο: αυτές οι σκηνές αποσπούν πλήρως την προσοχή μας ή διεγείρουν σκέψεις που έχουν σχέση με σεξ και βία, όχι με τα διαφημιζόμενα προϊόντα.

Η κατάποση μαγνητών είναι επιβλαβής

Αν το βλαστάρι σας δείχνει αχαλίνωτη όρεξη, σταματήστε το πριν φάει κάποιον... μαγνήτη. Δεν το λέει μόνο η μητρική λογική, αλλά και ο ακτινολόγος Άλαν Έστριχ, του Παιδιατρικού Νοσοκομείου του Σινσινάτι στις ΗΠΑ, που εξέτασε ένα αγόρι 12 ετών το οποίο διακομίστηκε στο νοσοκομείο, καθώς για μέρες είχε πόνους στην κοιλιά. Η ακτινογραφία έδειξε διάφορα μεταλλικά αντικείμενα στο έντερο, που στη συνέχεια αφαιρέθηκαν με χειρουργική επέμβαση, αφού είχαν προκαλέσει νεκρώσεις και τοπικές διατρήσεις. Το παιδί είχε καταπιεί μαγνήτες που έβγαλε από κάποιο παιχνίδι.

Έλκονται στο έντερο!

Ο γιατρός επισημαίνει ότι, ενώ τα άλλα αντικείμενα που καταπίνονται περνούν από το έντερο χωρίς να προκαλέσουν προβλήματα στο 80% των περιπτώσεων, αν δύο μαγνήτες βρεθούν κοντά μέσα στο έντερο μπορούν να ελκύσουν ο ένας τον άλλο μέσα από τα τοιχώματα, προκαλώντας έμφραξη, νέκρωση, διάτρηση ή περιτονίτιδα. Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται χειρουργική επέμβαση.

Κι όμως, φρενάρουμε το πέρασμα του χρόνου

Είχατε ποτέ την εντύπωση πως όταν έχετε πολλά να κάνετε ή όταν διασκεδάζετε ο χρόνος τρέχει; Και ότι, αντιθέτως, οι «άδειες» και βαρετές ημέρες μοιάζουν να μην περνούν με τίποτα; Ψυχολόγοι του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα στον Καναδά μελέτησαν ακριβώς το πώς τείνουμε να υποτιμάμε το χρόνο, όταν η προσοχή μας είναι συγκεντρωμένη σε αυτό που κάνουμε. Οι συμμετέχοντες στο τεστ έπρεπε να εκτελέσουν μια εργασία, με επτά επίπεδα δυσκολίας, που απαιτούσαν ολοένα μεγαλύτερη συγκέντρωση. Είχαν ενημερωθεί ότι μετά την άσκηση θα έπρεπε να υπολογίσουν πόσο χρόνο χρειάστηκαν για κάθε επίπεδο. Όσο μεγαλύτερη προσοχή προϋπέθετε το παιχνίδι, τόσο περισσότερο τα άτομα έτειναν να υποτιμούν το χρόνο που περνούσε.

Ανακριβές

Το πείραμα εντάσσεται στις μελέτες για το πώς υπολογίζουμε το χρόνο, μια σημαντική ικανότητα για την καθημερινή ζωή. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτό συμβαίνει στο επίπεδο του εγκεφαλικού φλοιού. Όταν είναι «απασχολημένος» με μια απαιτητική δραστηριότητα, τότε μειώνεται η ακρίβεια του εσωτερικού ρολογιού μας.

Η φτώχεια θέλει καλοπέραση

Πολλοί είναι πεπεισμένοι ότι τα χρήματα φέρνουν την ευτυχία (ή έστω τη συντηρούν). Η επιστήμη, όμως, σε αυτή την περίπτωση λέει όχι. Οι ερευνητές του Πανεπιστήμιου του Πρίνστον στις ΗΠΑ απέδειξαν ότι τα πλούτη δεν επηρεάζουν την «ευτυχία» και την ευζωία που νιώθουμε καθημερινά.

Αδιάφορη μέρα

Οι ερευνητές ανέλυσαν τις εκτιμήσεις που παρείχαν οι συμμετέχοντες όχι για τη ζωή τους ως σύνολο αλλά για μεμονωμένες εμπειρίες. Τους ζητήθηκε να απαριθμήσουν τις εμπειρίες κάθε ημέρας, εκτιμώντας τα συναισθήματα που ένιωθαν. Τα άτομα με υψηλότερο εισόδημα εμφανίζονταν σχετικά ευχαριστημένα από τη ζωή τους, αλλά δεν περνούσαν απαραίτητα περισσότερο χρόνο σε δραστηριότητες που θεωρούσαν ευχάριστες, ούτε ήταν πιο «ευτυχισμένοι» στις εμπειρίες της καθημερινής ζωής.

Τα παιδιά διαφωνούν

Ιδού και μια άλλη προφανής περίπτωση κοινοτοπίας που διαψεύστηκε από την επιστήμη. Φαίνεται πως τα παιδιά δεν αγαπούν ιδιαίτερα τους Άγιους Βασίληδες που εμφανίζονται στους δρόμους και τα καταστήματα την περίοδο των γιορτών. Αυτό αποκαλύπτει μια έρευνα του Baruch College της Νέας Υόρκης. Αναλύοντας τις εκφράσεις του προσώπου 300 παιδιών (με μια μέθοδο που χρησιμοποιείται για την εκτίμηση του πόνου στα βρέφη), προέκυψε ότι το 82% ήταν αδιάφορο για τη συνάντηση.

http://www.focusmag.gr/

Paul McCartney

2008-03-13T01:18:00.001+02:00